De wekker stond vanochtend om 06.45 uur. Het is weer een reisdag. We reizen via Zwitserland verder naar Frankrijk. Als we opstaan regent het al behoorlijk hard.  Na het ontbijt als we de auto inpakken is het nog steeds niet droog en tijdens de rit naar beneden, de berg af is het zo mistig van de regen dat ik niet veel merk van de afdaling.

Het blijft regenen totdat we in Rheinfall bij de waterval aankomen. Het is mijn eerste bezoek aan de waterval bij Rheinfall. Het is indrukwekkend om het water naar beneden te zien komen. We gaan met een klein bootje naar de overkant van de rivier. Daar kan je vanaf een platform goed het geweld van het water zien.

Als we twee uur  later weer terug bij de auto zijn begint het weer te regenen en het blijft de hele verdere weg tot Pulversheim door regenen. We komen rond 15.45 uur bij het bed en breakfast aan. In de papieren staat dat we pas om 18.00 uur in kunnen checken, maar als we bij de receptie aanbellen, krijgen we zonder problemen de sleutel van de kamer. Het is even omschakelen van een luxe hotel naar een kleine bed en breakfast. Zeker als je met stortregen aankomt en de kamer vrij koud is. De eigenaresse spreekt alleen Frans en wij geen woord, dat maakt de communicatie ook niet erg gemakkelijk. Maar met een vertaalapp op de telefoon kunnen we toch een afspraak maken voor het ontbijt morgen om 08.00 uur. We krijgen zelfs een rondleiding naar de eetzaal, maar daarna gaat de deur van eetzaal weer snel dicht.

Na een uur op de kamer, besluiten we om nog even met de auto naar een winkelcentrum in de buurt te rijden. Dit blijkt toch al gauw weer 15 minuten over dezelfde snelweg terug te zijn. Het winkelcentrum is niet erg groot, maar heeft wel een hele grote Carrefour. Altijd leuk om in deze grote supermarkt rond te lopen en we kopen er gelijk wat boodschappen voor op de kamer.

In het winkelcentrum zit ook een klein fastfood Italiaans restaurant waar we de avondmaaltijd eten. Ondertussen is het alweer 20.00 uur als we buiten staan en weer terugrijden naar onze kamer.

Morgen, als het droog weer is, dan gaan we naar het pretpark van de Kleine Prins, hier niet ver van Pulversheim vandaan.

(Bron foto’s: Lisette ©)

We worden iedere ochtend vroeger wakker. Vandaag waren we alle drie alweer om 06.30 uur wakker. Buiten is het slecht weer, maar de regen en laaghangende bewolking maken het uitzicht nog indrukwekkender.

Rond 07.45 uur zitten we al aan het ontbijt van het hotel. Keuze genoeg en we genieten van een lekker ontbijtje dat voor ons klaar staat.

Na het ontbijt klaart het weer zelfs op en rond 09.30 uur gaan we met de kabelbaan, naast ons hotel naar boven. De stoeltjeslift brengt ons 400 meter hoger. Boven op de berg een prachtig uitzicht over de omgeving. We lopen een klein rondje, drinken er koffie in het restaurant boven op de berg. Na het koffiedrinken doen we nog een klein wandelingetje boven op de berg en dan gaan we weer met de stoeltjeslift naar beneden. We lopen vervolgens een rondje door het dorp. Een echte winkel heeft het dorp niet, maar later vandaag horen we dat het dorp ook maar zo’n 30 vaste inwoners heeft.

We gaan bijtijds terug naar onze kamer voor ons middagprogramma, maar krijgen dan een berichtje dat het programma een uur later begint. We hebben dan ook tot 14.00 uur de tijd om ons balkon te lunchen en te genieten van het uitzicht. De voorspellingen voor vandaag waren erg slecht, maar na 10.00 uur is het droog gebleven. Om 14.00 uur rijdt Marc voor en moeten wij hem met de auto volgen. Het blijkt dat het dorp toch nog een weg heeft die verder de berg op gaat. Na 1 kilometer stoppen we en zijn we bij het stuk veld waar de lama’s en alpaca staan waar we vanmiddag mee gaan wandelen. We krijgen alle drie een korte uitleg en dan krijgen we alle drie een lama, waar we zo’n anderhalf uur mee gaan wandelen door de bergen van Liechtenstein.

Het wandelen is een geweldige ervaring. De wandeling is best pittig, maar met de lama’s erbij zo ontzettend leuk. De beesten zijn ontzettend lief en lopen gezellig met ons mee. Marc de eigenaar legt alles heel goed uit en je merkt aan alles dat hij plezier heeft in zijn werk.

Rond 16.15 uur zijn we weer terug in het hotel. Tot aan het diner doen we niet veel meer, behalve uitrusten. Het diner doen we weer in het hotel. Heel veel andere keus is er niet in het dorp om uit eten te gaan.

Na het eten zijn Y-A en ik nog even in het binnenbad van het hotel gaan zwemmen en aansluitend heb ik nog een mini rondje sauna gedaan. Heerlijk hier in Malbun hoor. Maar morgenochtend naar het ontbijt dat reizen we weer verder. Eerst naar de watervallen van Schaffhausen en vervolgens rijden we door naar Pulversheim in Frankrijk. Ook daar gaan we a.s. woensdag weer een bijzonder uitstapje maken.

(Bron fotograaf foto’s: Lisette ©)

(Bron fotograaf: Marc ©)

Hierboven in het vaandel bij “foto’s” heeft Jan in de map Europa 2019 weer nieuwe foto’s geplaatst.

Dag 14: van Klosterneuburg naar Abtenau (Oostenrijk);
Dag 15: Abtenau en omgeving;
Dag 16: Grossglockner;
Dag 17: van Abtenau naar Malbun (Liechtenstein);
Dag 18: Malbun.

(Bron foto’s: Lisette ©)

De wekker staat vandaag om 06.45 uur, maar we zijn alle drie al om 06.30 uur wakker. We douchen, ontbijten en pakken alle spullen weer in. Omdat het appartement nog niet betaald is, bellen we om 08.45 uur de eigenaar en gelukkig is hij er binnen een paar minuten. Rond 09.00 uur kunnen we vertrekken voor onze rit naar Liechtenstein. Het is al flink druk in het verkeer en het duurt ook bijna 2 uur voordat we voorbij Salzburg zijn.

Met een route binnendoor, weten we zo’n 1,5 uur file te vermijden. Ook kiezen we er voor via Innsbruck te rijden in plaats van München. Deze route heeft wel veel meer tunnels. Eén daarvan is zelfs 14 kilometer lang.

Onderweg houden we een paar korte pauzes en ook de lunch doen we op een parkeerplaats.
Rond 15.30 uur rijden we Liechtenstein binnen, maar dan moeten we nog zo’n drie kwartier rijden naar Malbun. Ons hotel ligt op 1500 meter hoogte, aan het einde van een bergweg. De weg naar boven is een stuk smaller dan de Grossglockner die we gisteren gereden hebben. Maar we komen zonder problemen bij het hotel aan, waar we de komende twee dagen verblijven.

We hebben in het hotel de familiekamer geboekt. De familiekamer blijkt pas helemaal opgeknapt en beslaat op de 1e verdieping de hele voorzijde van het pand. Verder aan anderhalve zijde een groot balkon met tafel, stoelen en zelfs ligstoelen. Een leuke verrassing, al zijn de prijzen er duidelijk ook naar.  Van de prijs van de maaltijd van vanavond in het hotel konden we vorig weekend in Praag zo ongeveer het hele weekend ’s avonds van uit eten.

De rest van de avond genieten we van onze mooie kamer. Morgenochtend maken we een rit met de kabelbaan, die start naast het hotel en morgenmiddag staat er een heel bijzonder uitje te wachten!

(Bron foto: Lisette ©)

Vandaag staat de wekker al om 07.00 uur. Op Jan zijn wensenlijst voor deze vakantie staat namelijk de Grossglockner afrijden. Gisteren was het behoorlijk bewolkt, maar vandaag om 07.00 uur is er nog geen wollkje aan de lucht. Geen enkele reden om Jan zijn wens niet te vervullen, ook al hou ik helemaal niet zo van bergritten!

Om 08.45 uur zitten we dan ook in de auto richting de beroemde autoroute. De TomTom probeert het ons nog wel wat lastig te maken, door om de paar kilometer te melden dat de route die we rijden is afgesloten, maar in de praktijk blijkt dat we in één van de dorpen gemakkelijk om de wegwerkzaamheden heen kunnen rijden.

Rond 10.30 uur zijn we bij het beginpunt van de route, betalen de tol van 36 Euro en mogen met de rest van de toeristen met auto, fiets en motor de route op. Onderweg stoppen we meerdere keren op prachtige uitkijkpunten. Later deze reis volgen de foto’s nog.

We lunchen met onze meegebrachte boterhammen en koffie bij een meertje boven op de berg. Nog geen half uur later lopen we door een laatste restje sneeuw en daarna rijden we helemaal tot het einde naar de Kaiser-Franz-Josefs-Hoogte.

Aan het eind van de route is een mooi bezoekerscentrum, maar als we daar eindelijk aankomen is het al 14.00 uur geweest. We drinken snel wat in het restaurant, doen een hele korte toer door het bezoekerscentrum en kopen voor onszelf nog wat foute souvenirs van de berg. Rond 15.00 uur beginnen we weer aan de terugreis en zonder problemen komen we rond 17.30 uur weer aan in Abtenau. Voor het avondeten gaan we naar het zelfde restaurant als gisterenavond. De pannen in het appartement waar we verblijven, blijven deze keer ongebruikt.

De rit zelf naar de Grossglockner was geweldig en ook al heeft de route 36 haarspeldbochten, ik heb het heel wat enger mee gemaakt tijdens onze reizen. De weg is goed onderhouden en op een uitzondering na, rijdt iedereen rustig en geniet van de mooie natuur waar hij/zij door heen rijdt. En respect voor alle fietsers die deze route nemen. Af en toe maken ze levensgevaarlijke bewegingen uit vermoeidheid, maar de meeste fietsers rijden de route uit.

Vanavond pakken we alles weer in. Morgen vertrekken we al bijtijds naar Liechtenstein. Het is morgen de langste reisdag met de auto. In Liechtenstein verblijven we voor 2 nachten in een hotel in Malbun.

(Bron foto’s: Lisette ©)

Het is vandaag kiezen tussen de ijsgrot in Werfen en de Grossglockner. Gelukkig hebben we eerst een goed ontbijt met broodjes, gebracht door de eigenaar van het appartement.

Na het ontbijt besluiten we om vandaag de ijsgrot te doen. We pakken de tas in voor de lunch, maar later zal blijken dat dit niet nodig was geweest. We vertrekken rond 10.00 uur uit Abenau en rond 10.45 uur komen we bij parkeerplaats 4 van Eisriesenwelt aan. Van parkeerplaats 4 is het ongeveer 20 minuten lopen naar de kassa. Nadat we de kaartjes hebben gekocht is het ongeveer weer 20 minuten lopen naar de kabelbaan. Onderweg lopen we al door een kleine tunnel, waar mooie stenen zijn uitgelicht.

De wachttijd bij de kabelbaan is ongeveer een kwartier en als we eenmaal aan de beurt zijn en in de bak staan, zijn we binnen 3 minuten zo’n 500 meter hoger. Maar ook hier moeten we nog zo’n 20 minuten stijl omhoog naar de grot lopen. Daar aangekomen is net een Engels groep de grot in vertrokken, maar de groepen vertrekken snel achter elkaar en rond 12.30 uur mogen wij ook naar binnen.

In de grot is de temperatuur variërend van 10 graden onder nul tot nul graden. Handschoenen, dikke trui en jas zijn echt wel nodig. Wat we even niet hadden gelezen was dat we in de grot zo’n 700 traptreden omhoog moesten lopen en vervolgens aan het eind ook weer 700 treden naar beneden. De grot zelf is indrukwekkend, ook al hebben we maar 1 kilometer van de 42 kilometer van de grot gezien. Na 70 minuten staan we weer buiten. Enigszins verkleumd, maar een geweldige ervaring. De koude handen en stijve spieren nemen we voor lief. In de grot zelf mogen geen foto’s gemaakt worden, maar op de website van de grot krijg je al een mooi beeld wat er allemaal te zien is. Wil je echt weten hoe het er uit ziet, open dan ook het filmpje op de website van de ijsgrot.

Na al die traptreden hebben we wel trek gekregen. Het is inmiddels ook al 14.00 uur. We eten dan ook een kop soep in het restaurant bij de kabelbaan. Tijdens de lunch regent het behoorlijk hard, maar na een minuut of tien is het alweer droog. Na de lunch gaan we met de kabelbaan naar beneden en wandelen nog bijna zo’n 45 minuten voordat we weer bij de auto zijn. Inmiddels is het al 15.45 uur.

Op de terugweg rijden we via Annaberg in Lammertal. Hier ben ik lang geleden drie keer op vakantie geweest.  De eerste keer was zo’n 32,5 jaar geleden. Er was toen bijna nog niets in het dorp. Nu is er een soort van winkelstraat en een hele grote supermarkt. We maken een foto bij het naambord van het dorp en rijden dan door naar Abtenau. Gisterenmiddag bij aankomst waren alle winkels dicht, maar vandaag zijn we op tijd terug om wat boodschappen te halen. We kopen niet zo heel erg veel, want we besluiten om vanavond op zoek te gaan naar een goedkoop restaurant, zodat we niet zelf hoeven te koken.

We brengen de boodschappen naar het appartement, rusten een uur uit en rond 18.30 uur gaan we weer naar het marktplein van Abtenau. We komen terecht bij een pizzeria en eten spaghetti en lasagne. Y-A en Jan delen samen nog een grote coup met ijs.

Dan is het tijd om naar het appartement te gaan. We rusten wat uit en gaan vroeg slapen. Bij goed weer gaan we morgen naar de Grossglockner. De in totaal 47,8 km lange weg begint in Bruck an der Großglocknerstraße en stijgt van 805 meter naar 2504 meter om vervolgens weer te dalen naar 1301 meter en uit te komen in het plaatsje Heiligenblut.

(Bron foto: Lisette ©)

(Bron foto: Lisette ©, fotograaf kaart: onbekend)

(Bron fotograaf kaart: onbekend?

Vandaag hadden we weer een reisdag. De wekker staat om 06.45 uur. We douchen en ontbijten. We laden de auto vol en rond 08.45 uur vertrekken we. Het is rondom Wenen behoorlijk stil en ook op de snelweg rijden er bijna geen vrachtwagens. Het duurt uren voordat we er achter komen dat het vandaag een feestdag is in Oostenrijk, namelijk Maria Hemelvaart. Twee jaar geleden reden we op deze dag van Italië naar Duitsland en was het ook heerlijk rustig op de weg over de Brennerautobahn,

Het eerste gedeelte rijden we vandaag over de snelweg en daarna rijden we zo’n 100 kilometer over een vierbaansweg. We rijden door een prachtig gebied, maar we hebben alles bij elkaar ook wel zo’n 25 kilometer door tunnels gereden. Het één na laatste gedeelte van de reis rijden we over de Tauernautobahn. Op sommige stukken rijden we op 1000 meter hoogte.

In Abtenau hebben we het appartement waar we verblijven snel gevonden. Op de voordeur van de eigenaar zit een beschrijving geplakt hoe we een verdieping lager ons appartement kunnen vinden. Het appartement is ook hier weer bijzonder ingedeeld. Een grote en een hele kleine slaapkamer, twee badkamers, een heel klein keukentje. Een eetkamer en een huiskamer en een grote tuin.

Na  5 minuten komt ook de eigenaar en zijn vrouw en krijgen we een korte uitleg. Ook ligt er in de koelkast een fles wijn klaar en een pot vers gemaakte jam voor het ontbijt. Verder biedt de eigenaar aan om morgenochtend verse broodjes te komen brengen.

Ook heeft het appartement een wasruimte waar we de was kunnen doen. We krijgen alle hulp en de was is zelfs in de droger gedaan als we vanavond in het dorp uit eten zijn. Het is niet gemakkelijk iets te vinden waar we kunnen eten. In het dorp is het groot feest met veel drank en eten, maar wij eten liever op een rustigere plek. We vinden een mooi hotel in de buurt waar we kunnen eten. Het is maar goed dat we al rond 18.00 uur zijn gaan eten, want bij vertrek staan de mensen bij de deur in de rij voor een tafel.

Terug in het appartement drinken we koffie en vermaken ons met computer, telefoon, en het voorbereiden van ons uitstapje van morgen.

(Bron foto: Lisette ©)

Het plan was om vandaag een beetje uit te slapen, maar om 08.00 uur zijn we alle drie alweer wakker. We ontbijten op ons gemak en rond 10.30 uur vertrekken we voor een rondrit door de omgeving.

We beginnen met een kop koffie aan de Donau. Het is maar stil op de rivier. In de tijd dat we bij de rivier zijn en koffie drinken zien we één passagiersschip en een overheidsvaartuig varen.

Na de koffie rijden we na Maria Gugging. Omdat de meest logische route in verband met wegwerkzaamheden is afgesloten, laten we de TomTom een alternatieve route zoeken. We rijden langs een mooie groene route over een berg heen, maar op sommige punten toch wel erg stijl. Gelukkig is de route maar twee kilometer en daarna komen we weer op een wat bredere weg uit.

In Maria Gugging gaan we naar het Gugging museum. We zijn vooral nieuwsgierig naar de vogels van Birdman. Het museum zelf is ruim van opzet, maar wij zijn de enige bezoekers. De kunstwerken zijn vooral modern. Sommige erg mooi, maar andere onbegrijpelijk dat het als kunst wordt bestempeld. Maar de vogels van Birdman zijn erg leuk. Het is een huis dat aan de buitenkant helemaal volhangt met allerlei zelf gemaakte vogels. Letterlijk de vreemde eend in de bijt, is in dit geval de “wc-eend” die er tussen hangt.

Na het bezoek aan het museum is het tijd voor de lunch. We eten net buiten Maria Gugging vlak bij de ingang van de Lourdes Grot. Alhoewel het ook hier niet erg druk is, duurt het wel erg lang voordat het eten komt. Het is al ruim 14.30 uur als we klaar zijn met eten.

Na de maaltijd brengen we nog een bezoek aan de Lourdes Grot. De grot is minder groot dan verwacht, maar bijzonder om er even rond gelopen te hebben.

Na de grot rijden we nog even langs de supermarkt om wat boodschappen te halen en dan rijden we weer terug naar het appartement, waar we de laatste uren van de middag en avond in rust doorbrengen. Morgen gaat de reis weer zo’n 350 kilometer verder naar Abtenau,

(Bron foto’s: Lisette ©)

Hierboven in het vaandel “foto’s” heeft Jan in de map Europa 2019 foto’s geplaatst.

Dag 10: Praag;
Dag 11: van Praag naar Klosterneuburg
Dag 12: Klosterneuburg – Wenen – Klosterneuburg
Dag 13: Klosterneuburg en omgeving

(Bron foto’s: Lisette ©)

Vanochtend om 07.00 uur waren we alle drie alweer uit bed. Vandaag moeten we weer zelf voor het ontbijt zorgen. Na het ontbijt rijden we naar het dichtstbijzijnde treinstation en kopen er een dagkaart van 9.30 Euro voor het openbaar vervoer van Wenen.

Het eerste gedeelte van de reis doen we met de trein en vervolgens gaan we verder met de metro. De eerste stop is de Prater, dat om 10.00 uur open gaat. Het is een grote kermis die het hele jaar open is. Op deze kermis staat ook het Riesenrad uit 1897. Alhoewel het niet onze bedoeling was om een rondje met het reuzenrad te maken, is het om 10.00 uur nog zo rustig, dat als we kaartjes kopen gelijk het reuzenrad in kunnen. We laten ons er zelfs verleiden om een familiefoto te kopen.

Na het rondje in het reuzenrad drinken we een kop koffie en Y-A mag op de kaart van het centrum van Wenen prikken, wat onze volgende stop zal zijn. Ze prikt op Stephansplatz. Een goede keuze, want we komen op een mooie plek weer uit de ondergrondse metro vandaan. Op het plein staat een gigantische Dom, waar een paar minuten voor 12.00 uur de klokken enorm hard beginnen te luiden.

We gaan op zoek naar een restaurant voor de lunch en komen bij Wienerwald terecht. Een naam met jeugdsentiment omdat ik lang geleden ook al met mijn ouders ging eten.

Na de lunch gaan we met bus en metro naar Slot Schönbrunn, waar we voor 16.00 uur tickets hebben voor de Strudelshow. we zijn er meer dan een uur te vroeg, maar lopen wat rond in de tuin rondom het slot en drinken een kop koffie op het terras.

Rond 15.30 uur lopen we naar het restaurant waar de Strudelshow wordt opgevoerd. We hebben in Nederland al tickets besteld. Omdat we hebben gereserveerd staat er een tafel op de eerste rij voor ons gedekt. De apfelstrudel staat al klaar op tafel en we krijgen er nog een lekker kop koffie en thee bij. De show is leuk vermaak en na afloop krijgen we het recept mee, om thuis ook apfelstrudel te kunnen maken.

Als de show rond 16.30 uur is afgelopen gaan we weer terug met de metro en trein naar Klosterneuberg. Onderweg kopen we nog wat broodjes voor de avondmaaltijd. Koken dat doen we morgenavond weer.

Verder houden we het vanavond rustig. Jan en Y-A zitten de meeste tijd buiten op het terras. Ik typ wat berichtjes op de laptop en verzorg het reisverslag. Ook bespreken we alvast het programma van morgen. Een rondrit met de auto en wat bezoekjes aan kleine dorpjes in de omgeving.

(Bron foto’s: Lisette ©)