Om 07.30 uur staat de wekker, maar Jan is al broodjes aan het bakken als ik wakker word. Na het ontbijt gaan alle tassen weer twee trappen af naar beneden en rond 09.00 uur zijn we klaar voor vertrek naar Wilhelmshaven. Qua afstand is het vandaag niet eens de langste rit, zo’n 250 kilometer, maar de route gaat grotendeels over binnenwegen, omdat we weer in Glückstadt met het veer de Elbe over willen in plaats van de randweg rondom Hamburg.

Onderweg naar Wilhelmshaven komen we bij Rendsburg nog een keer onder de  spoor/zweefbrug door. De spoorbrug is maar liefst bijna 2,5 kilometer lang en ligt op 68 meter hoogte. De zweefbrug blijkt trouwens niet helemaal origineel te zijn. In 2016 is de brug aangevaren door een schip en was niet meer te herstellen. In 2020 is gestart met een gelijkende vervanging, welke in 2022 is geopend.

Later op de dag rijden brengt onze route naar Wilhelmshaven ons ook weer langs Hemmoor, waar we op de heenweg een kleinere versie van een zweefbrug zagen.

Rond 15.00 uur komen we aan in Wilhelmshaven. Bij het hotel blijkt niemand aanwezig, maar gelukkig helpen twee dames die op het terras zitten ons met de beheerder in contact te brengen. De kamer ziet er netjes uit en heeft zelfs een klein balkonnetje.

Voor het avondeten, lopen we langs de waterkant, naar een schnitzelrestaurant, maar dat blijkt op woensdag gesloten te zijn. Gelukkig kunnen we nog kiezen uit wat andere opties en we komen uit bij een Grieks restaurant. Het restaurant is druk bezocht, maar er is nog een tafel vrij voor ons. Even later krijgen we “buren”, die in Wilhelmshaven op cursus zijn en in de grootste havenstad van Nederland werken. Gesprekstof genoeg en we hebben we een gezellige maaltijd.

Op de kamer, kijken we nog wat televisie en gaat het licht alweer bijtijds uit. Morgen nog één overnachting in de provincie Groningen en dan vrijdag in de middag weer thuis.