Ook vandaag zijn we alweer voor de wekker wakker. Het blijft nog wennen dat wc en douche gedeeld moet worden met de andere gasten. Vooral lastig is dat de wc en douche in dezelfde ruimte zitten. Maar we hebben vanochtend geluk. Al na een paar minuten komt de badkamer vrij en schuiven Y-A en ik snel naar binnen. Jan moet wat meer geduld hebben, want na ons staat er al weer iemand anders te wachten. Een tienermeisje dat heel erg lang de badkamer nodig heeft. Zolang, dat op een gegeven ogenblik haar moeder uit de badkamer gaat halen. Maar ondanks dit oponthoud zitten we toch om 08.00 uur aan het ontbijt.

Het ontbijt is uitgebreid: allerlei soorten broodjes, vleeswaren, kaas, vis, eitjes, pannenkoeken, teveel om allemaal op te noemen en te proeven.

Rond 09.00 uur zijn we klaar voor vertrek naar Eyjofsstadir. Eerst rijden we nog naar Höfn, een klein stadje aan de kust. We moeten hier op zoek naar een schoenenwinkel. Vlak voor de vakantie had ik nieuwe gymschoenen gekocht en één van de schoenen daarvan is de zool door midden gebroken. Dat zorgt voor één natte voet en het loopt ook niet echt gemakkelijk. Gelukkig blijkt er in Höfn een sportzaak te zijn en voor niet eens al te veel geld ben ik geslaagd voor een paar nieuwe schoenen. Misschien niet de kleur die ik in Nederland gekocht zou hebben, maar voor hier ben ik er hartstikke blij mee.

Na Höfn rijden we verder langs de kust van IJsland. Voor de lunch komen we uit bij Djúpivoger. Een klein kustplaatsje dat voornamelijk leeft van de visvangst. In het dorpje staat nog een oud gebouw uit 1790, dat is gebruikt als slachthuis voor de walvisvaart. Nu zit er een museum en een restaurant in het gebouw.

Maar voor ons geen restaurant voor de lunch. We hebben in Höfn broodjes gekocht voor de picknick. Alleen is het vandaag veel kouder dan woensdag en donderdag toen we gingen picknicken. De boterhammen worden dan ook snel opgegeten en we zitten al weer gauw in de auto.

Na zo’n 175 kilometer rijden van ons vertrekpunt vanochtend geeft de Tom Tom aan dat we weg N.1 moeten verlaten voor de 939. De 939 is geen asfaltweg maar gravel en al gauw blijkt dat deze weg niet om de berg heen gaat, maar er dwars over heen. Dat zijn even 15 minder prettige kilometers. Sommige stukken gaan we meer dan 30 % omhoog en kunnen we niet zien wat er om de bocht gebeurd. Links en rechts van ons ravijn zonder vangrail, mist, wolken en uitlopers (sneeuw) van de gletsjers. Maar Jan heeft ons veilig over de berg heen gereden. Deze alternatieve route bleek zeker 60 kilometer korter dan de route over de N1, maar omrijden had ik volgens mij niet echt erg gevonden. Nakijkend in de reisgids blijkt dat we toch maar tot 550 meter hoogte zijn geweest, maar voor onze beleving was het veel en veel hoger.

Na de berg is het nog maar 20 kilometer rijden en we zijn dan ook al voor 16.00 uur op onze nieuwe kamer. Dit is een vrij grote “farmhouse”. Het heeft zo’n 20 kamers, die inmiddels allemaal bezet zijn. Hier gelukkig aparte toiletten en douches, maar met zoveel extra mensen, zal het morgenochtend vast weer een uitdaging worden om te kunnen douchen voordat we vertrekken.

Voor het avondeten rijden we nog door naar Egilsstadir. Dat is zo’n 10 kilometer bij het farmhouse vandaan. We shoppen er wat in een soort bouwmarkt. In de bouwmarkt wordt Chinese lego verkocht, dus Y-A krijgt een kleine aanvulling op haar Chinese lego dat ze al heeft. Ook kopen we er voor weinig geld een mooie fleece jas voor haar.

Om 19.00 uur zijn we weer terug op de kamer. Daar moet natuurlijk eerst de lego in elkaar worden gezet. En als het bedtijd is moet de fleecejas mee naar bed, want die is zo lekker zacht.

Morgen rijden we door naar Mývatn, daar blijven we 2 nachten slapen.