Om 06.30 uur staan we weer op. Vandaag rijden we naar de veerboot in Ancona. Na het ontbijt vertrekken we gelijk. Dat voorkomt niet dat we op de snelweg de file in rijden. De tijd tikt door en na twee uur hebben we nog maar 50 van de 250 kilometer gereden. Gelukkig hebben we ruim de tijd voordat de boot vertrekt. Op de website staat dat je 3 uur van te voren moet melden. Met nog 5 minuten op de klok, zijn we om 13.25 uur na meer dan 5 uur rijden in Ancona.

Om 14.00 uur mogen we de pier op. Maar in tegenstelling tot de andere keren dat we naar Griekenland gingen, ligt er geen boot aan de kade afgemeerd. We staan dan ook uren lang in de volle zon geparkeerd totdat de veerboot de haven binnenloopt. Dan moet eerst de boot nog leeg, voordat wij er op kunnen. Al met al vertrekt de “Olympic Champion” twee uur later dan gepland. Alle plaatsen aan boord zijn verkocht. Overal liggen mensen op luchtbedden, slaapzakken. Er zijn zelfs mensen die hun tentje op zetten aan dek. Gelukkig hebben wij al vroeg in het jaar geboekt, toen waren er nog voldoende hutten beschikbaar.

Als we eindelijk de haven van Ancona verlaten, mag het restaurant open.
Wij eten er een groot bord met spaghetti. Daarna lopen we nog wat rondjes over het dek. Na al die dagen in de auto kunnen we wel wat beweging gebruiken.

Om 21.00 uur zijn we terug in onze hut en voor 22.00 uur liggen we alle drie in onze kooi. In Griekenland is het een uur later, dus zetten we de wekker voor morgenochtend alvast op Griekse tijd.

(Bron foto’s: Lisette ©)