Om 07.30 uur loopt de wekker af en maken we ons gereed voor het ontbijt. Het ontbijt in het hotel is niet echt bijzonder. Tenminste voor westerse begrippen. De keuze aan Chinese gerechten is groot genoeg, maar het westers ontbijt bestaan uit witte boterhammen en een tube met jam of chocoladepasta. Er is zelfs geen boter om op het brood te smeren. Verder staat er een fles sinaasappelsap en koffie die niet naar koffie smaakt. Jan eet iedere ochtend een wit boterhammetje, Y-A en ik zijn overgegaan op het Chinese ontbijt en we zitten dan ook al om 08.30 uur aan een bord met mie.

Na het ontbijt vertrekken we om 09.30 uur naar Chinese vriendin L. We reizen met twee metro’s en bij het station in Dafen worden we door haar opgehaald. Inmiddels is de temperatuur al opgelopen naar 35 graden. De weg naar het appartement loopt met vals plat omhoog en we komen behoorlijk bezweet aan. Vriendin L blijkt inmiddels 1 flatgebouw verder te wonen. Na de komst van dochter H zijn ook haar ouders bij haar komen wonen en hadden ze wat meer woonruimte nodig. De man van vriendin is er vandaag niet. Net als de vorige keren dat we ze bezocht hebben, moet hij in het weekend gewoon doorwerken. Jammer genoeg zijn opa en oma en dochter van 5 jaar er ook niet. Ze zijn voor een maand in Sichuan, waar opa en oma oorspronkelijk vandaag komen en het wat minder warm is dan in Shenzhen.

Na thee en fruit gaan we  bijna op stap. Eerst wisselen we nog cadeaus uit. Voor de dochter van L hebben we een Chinees kinderboek over Nederland meegenomen. Y-A wordt verwend met een mooie rode smart-watch.

Met de taxi gaan we naar een pas gerenoveerd Hakkadorp. Shenzhen kent nog een aantal van deze kleine dorpjes. Bewoners wonen er niet meer, maar er wordt wel geprobeerd om een stukje oude cultuur te bewaren. We wandelen op ons gemak wat rond in het museumdorpje. Het is nog niet zo heel erg lang geopend en omdat het een erg warme dag is zijn er niet heel veel bezoekers.

Op verzoek van vriendin L trekt Y-A voor een fotoshoot een Hakka jurk aan. Veel te warm en veel te strak. Y-A is dan ook opgelucht dat de jurk weer uit mag.

Wonderlijk genoeg, zit er in het museumdorpje een Duits restaurant waar allerlei soorten braadworsten worden verkocht. De naam van het restaurant zegt al genoeg:”Wurstmann”. Wij eten als snack twee verschillende braadworstjes met frietjes.

Na de maaltijd lopen we verder door het kleine dorpje. We nemen een kijkje in het echte museumgedeelte en vriendin L regelt dat we een oud gebouw mogen zien dat eigenlijk gesloten is voor renovatie. L is een makkelijke prater en regelt voor ons een privé bezichtiging van het oude pand.

Als we de meeste gebouwen hebben gezien en nog wat hebben gedronken gaan we met de taxi naar een pas geopend winkelcentrum. Daar eten we nog een aantal kleine gerechten met rijst en noedels. We shoppen nog wat in het winkelcentrum en dan is het alweer ver in de middag.

Met de metro gaan we terug naar het appartement en lopen nog een keer de heuvel omhoog. In het appartement kijken we nog wat foto’s van ons allereerste bezoek, van 10 jaar geleden. Inmiddels is het alweer tijd voor het avondeten. Echt heel veel trek hebben we nog niet. We kiezen een klein gerechtje op de kaart.

Daarna nemen we voor vandaag afscheid. Morgen komen L en haar man ons ophalen bij het hotel. Wij gaan terug met de metro naar het hotel, waar we niet zo heel veel meer doen. Y-A kijkt wat film op de laptop en dan ben ik aan de beurt om mijn verhaaltje te schrijven.

(Bron foto: Lisette ©)