In de drie delen Rust, Remnants en Rails brengt de Chinese regisseur Wang Bing de economische neergang van een van de meest dichtbevolkte industriële gebieden in het noordoosten van China in kaart. De film is één lange reis langs de spoorweg die het gebied doorsnijdt. Duidelijk wordt hoe dit gebied, ooit het hart van de planeconomie met een arbeidsintensieve industrie van hoogovens en staalbedrijven, niet met de nodige moderniseringen op de toekomst is voorbereid. Ingeklemd tussen de communistische erfenis en de meer kapitalistische toekomst zorgen economische hervormingen en faillissementen vervolgens voor afbraak en leegstand. Een leger aan arbeidskrachten blijft desolaat achter.

Wang Bing observeert en luistert naar de talloze verhalen van de bewoners. Hij neemt baantjes aan om te overleven en zich onder de mensen te kunnen begeven en volgt de ontwikkelingen waarmee zijn hoofdpersonen worstelen soms gedurende langere tijd. Tie Xi Qu wordt daardoor tot een kroniek van epische omvang. Integer, menselijk, diepgravend en geëngageerd onthult deze, toen nog relatief onervaren regisseur tijdens zijn twee jaar durende reis de dramatiek in het alledaagse leven met een rustige cameravoering, waarin de ontwikkelingen zich in afzonderlijke prachtige tableaus voordoen.

(Bron tekst: DVD-box)

Shanghai, de grootste stad van China, gaat korte metten maken met de éénkindpolitiek. Daarmee wil de stad voorkomen dat de bevolking te sterk veroudert. Door het éénkindbeleid en de grote welvaartsverschillen is het aantal ontvoerde kinderen, vooral jongetjes, in China erg groot. In Shanghai wordt het éénkindbeleid vanaf 23 juli afschaft. Mensen die zelf enig kind zijn, mogen voortaan twee kinderen hebben. Dat meldde het staatspersbureau Xinhua donderdag.

‘Shanghai heeft ongeveer drie miljoen inwoners die ouder zijn dan zestig jaar. Dat is meer dan 20 procent van onze bevolking’, aldus de directeur van het Bureau voor Gezinsplanning in de stad. Xie Lingli maakt zich niet alleen zorgen over de vergrijzing, maar ook over het tekort aan werknemers dat in de toekomst gaat ontstaan.

Honderden miljoenen kinderen voorkomen: China kent sinds 1979 de éénkindpolitiek, omdat Peking een overvloed aan mensen vreesde. Volgens de overheid heeft het beleid de geboorte van honderden miljoenen kinderen voorkomen. China telt meer dan 1,3 miljard inwoners.

Op het platteland werd altijd al afgeweken van de regelgeving, omdat meer handen nodig zijn om het land te bewerken. Als het eerste kind een meisje is, mogen stellen daar een tweede kind krijgen. Wie een te groot gezin heeft, moet een boete betalen. Duizenden mensen hebben de regels inmiddels overtreden.

(Bron: ANP. Bron foto: Lisette ©)