Vandaag stond de wekker weer op 07.00 uur. Om 09.00 uur worden we opgehaald door gids Joe, die ons naar Chuandixia Village rijdt en er ons een rondleiding gaat geven.

Chuandixia Village ligt zo’n 90 kilometer ten noorden van Beijing. Het is nog een hele rit om de stad uit te komen, want de rondwegen rondom Beijing staan vol met verkeer. De auto’s met een nummerplaat eindigend op een 6 mogen vandaag niet rijden. Gids Joe heeft dan ook de auto van zijn broer geleend om met ons op stap te kunnen gaan.

Als we eenmaal buiten de stad zijn, gaan de overige 70 kilometers door de bergen en langs een rivier. Het uitzicht is er prachtig en het is er heerlijk rustig. Onderweg houden we een stop en eten vers gebakken pannenkoeken.

Het is al bijna 12.00 uur als we in Chuandixia Village aankomen. Chuandixia Village is een heel oud dorp, dat vrijwel nog authentiek is. In de Mingperiode werd de route langs het dorp gebruikt voor handel, maar toen de Keizer uit deze periode een tweede weg opende, kwam er niemand meer in Chuandixia Village, De jaren daarna stond het dorp helemaal leeg en was de poort op slot gegaan.

Totdat er een aantal jaren geleden filmopnames werden gemaakt. Veel mensen vroegen zich af, waar dit bijzondere dorp was en wilden het graag zien. Inmiddels wonen er weer wat mensen in het dorp, maar komen er vrijwel alleen maar mensen vanuit Beijing en andere delen van China, in het weekend naar het dorp.

Na de rondleiding eten we nog bij één van de lokale restaurantjes en rond 14.00 uur rijden we weer terug naar Beijing. Rond 16.15 uur zijn we weer bij het hostel. We rusten wat uit op de kamer en voor het avondeten komen we ook niet verder dan het terras van het hostel.

Na het eten gaan Y-A en ik (Lisette) nog even naar de overdekte markt, maar we komen net aan voor sluitingstijd. Om 20.00 uur gaat er een grote bel. Alle gordijnen van de kramen gaan dicht en nog geen minuut later gaat het licht uit. Dat wordt nog snel de uitgang zoeken.

Bij het hostel drinken we nog wat met elkaar op het terras en dan is er alweer een dag voorbij.

Vanavond zou de tv uitzending waar we aan mee hebben gewerkt op tv zijn geweest in Hengshan. Echter we hebben nog steeds geen bevestiging ontvangen dat de uitzending ook echt te zien is geweest. Het blijft allemaal nog spannend, maar we wachten maar gewoon af of de opnames echt uitgezonden gaan worden.

Morgen onze laatste dag in China. Er staan nog twee dingen op het programma. Een ontmoeting met onze Chinese juf uit Nederland, die vandaag ook in Beijing is aangekomen. En als er nog tijd over is naar het meer Hou Hai hier in Beijing. Verder moeten de tassen natuurlijk weer ingepakt worden. Echt veel souvenirs hebben we niet gekocht, dus het zal geen probleem zijn om alles weer in de koffer te krijgen.

De fotopagina is weer bijgewerkt door Jan. Als je hier boven in het vaandel klikt op foto’s en dan op foto’s China 2014, dan kom je op de fotopagina.

Dag 29: Hengyang – Hengshan;

Dag 30: Hengyang – Hengshan Stuwmeer/Waterreservoir;

Dag 31: Changsha – Beijing;

Dag 32: Beijing

Dag 33: Beijing

(Bron foto: Lisette ©)

Rustige dag vandaag. Uitgeslapen tot 08.45 uur. Ontbijt op het terras.
Na het ontbijt kijken Jan en Y-A op de kamer filmpjes en ik zelf (Lisette) heb een beauty ochtend.

Om 13.00 uur drinken we met elkaar weer wat op het terras en rond 15.00 uur gaan we met de taxi naar Qian Men Emperor’s Avenue. Dit is een winkelgebied zonder auto’s. Bijna een soort van Disneyland. De gebouwen zijn in oude stijl nagebouwd, maar er is niet veel meer origineel. De straat komt uit bij de Oostpoort van het Tiananmen plein. Er rijdt zelfs een tram over een rails van ongeveer 700 meter lang door de winkelstraat. Het is er overal erg druk. Na twee uurtjes rondkijken hebben we het allemaal wel gezien. We drinken er nog een kopje koffie en dan gaan we weer met de taxi terug naar het hostel.

Voor het avondeten blijven we vandaag ook in het hostel.
Ondanks het beperkte programma is de dag snel voorbij.

Het tv item in het Hengshan nieuws over Y-A is verplaatst naar woensdagavond. We vliegen zelf vrijdag weer terug richting Nederland. Bij resultaat, zullen we dus veel dingen vanuit Nederland moeten zien te regelen.

Maar morgen overdag gaan we eerst nog een dag met gids Joe op stap. We gaan samen met hem naar een oud dorp: Chuandixia Village. Het dorp ligt zo’n 90 kilometer buiten Beijing.

Tijdens het reizen in China kom je iedere dag weer bijzondere vertalingen van het Chinees naar het Engels tegen.

In het hostel in Beijing waar we verblijven, hangt weer een mooie schrijffout van de Engelse taal aan de muur.Het is wel lekker rustig op onze verdieping, maar of sleepping echt het juiste woord voor slapen is!

(Bron foto: Lisette ©)

Vandaag was het Y-A haar dag. Zij mocht het programma bepalen. Als eerste mochten we uitslapen tot 09.00 uur. Dat was geen verkeerd begin van de dag!

Vervolgens hadden we ontbijt op het terras van het hostel. Voordat we richting winkelcentrums vertrokken was het dan ook al 11.00 uur. Op 10 minuten loopafstand zit winkelcentrum nummer 1. Behalve de speelgoedwinkel, was er verder alleen maar heel veel dure kleding. Op weg naar winkelcentrum nummer 2. Onderweg komen we langs KFC, daar moet eerst friet en ijs worden gegeten.

Bij winkelcentrum nummer 2 zit een Starbucks. Y-A weet dat haar vader en moeder van koffie houdt. We krijgen dan ook toestemming om koffie te drinken. Y-A neemt zelf 2 lolly’s.

Vervolgens een rondje door winkelcentrum 2. Daar wordt in de supermarkt snoep en drinken ingeslagen.

Als we weer buiten komen van winkelcentrum 2 komen we langs een dvd winkel. Daar wordt van het laatste Chinese zakgeld, 3 Dvd’s gekocht.

Dan is het tijd voor middageten en gaan we naar Mac Donalds. Maar twee keer friet op een dag is toch wel veel realiseert Y-A zich, dus de halve maaltijd blijft staan. Ondertussen is het al bijna 15.00 uur en gaan we terug richting kamer. Daar wordt als eerste de nieuwe Barbie film bekeken. Om 17.00 uur mag ikzelf (Lisette) nog heel even achter de computer om afspraken te maken met gids Joe, die we aanstaande woensdag weer zien.

Om 17.30 uur gaan we weer eten bij de Pizzahut. We kijken uit op het Workers Stadium. Het stadion van de voetbalploeg van Beijing. Er is vanavond een voetbalwedstrijd en het verkeer loopt helemaal vast.

Om 19.30 uur hebben we het laatste uitstapje van vandaag. Y-A heeft gekozen voor een avondrondrit door de stad met de bus. We rijden naar het Olympisch dorp, een meer, het nationaal theater en de Zuidpoort van het Tiananmen plein. Allen zijn prachtig verlicht.

Het is dan ook al 22.30 uur als we weer terug zijn bij het hostel. Daar drinken we op het terras nog een paar drankjes. Y-A wil zo lang mogelijk van haar dag genieten, maar om 23.45 uur vallen haar ogen toch echt dicht. En wij, wij gaan ook heel gauw slapen. Voor morgen nog geen echte plannen. Misschien met de taxi naar het Tiananmen plein, maar het kan ook nog heel iets anders worden.

Vanavond zou de tv uitzending in Hengshan zijn geweest, maar we hebben hier verder nog geen informatie over ontvangen. Wordt vervolgd..

om 05.45 uur loopt de wekker af. Vandaag reizen we van Hengyang, terug naar Beijing. Na het douchen nog even een laatste boterham met hagelslag en een kop koffie en dan vertrekken we om 07.15 uur richting het vliegveld van Changsha.

De snelweg van Hengyang naar Changsha is een drukke snelweg. Het is de route van Guangzhou naar Beijijng. Onderweg halen we dan ook vrachtwagen na vrachtwagen in. Het weer is slecht vanochtend. Het is mistig van de regen. Maar we komen zonder problemen rond 09.45 uur op het vliegveld aan.

Inchecken verloopt snel op het vliegveld van Changsha.
We hebben zelfs nog even tijd om bij KFC wat te eten en te drinken.

Als we door de douane zijn wordt er omgeroepen dat ons vliegtuig naar Beijing vertraging heeft. Gelukkig blijkt de vertraging mee te vallen en vertrekken we ongeveer een uur te laat uit Changsha.

De vlucht van twee uur is snel voorbij. We krijgen zelfs nog een maaltijd tijdens de korte vlucht. Wel hebben we flink wat turbulentie, maar het eten blijft in ons bakje.

In Beijing komen de koffers vrij snel van de band en dan nog met de taxi naar ons hotel. Er staan lange rijen te wachten voor een taxi, maar gelukkig rijden de taxi’s af en aan. We hebben dan ook vrij snel een taxi. Echter op de airport highway staat een flinke filé. Onze chauffeur blijkt een aantal dwangmatige tics te hebben. Van bewegingen met zijn hoofd, twee walnoten in zijn hand, tot diepe zuchten. We worden er alle drie wat ongemakkelijk van.

Gelukkig na een half uur opschuiven in de filé begint het verkeer weer door te rijden en rond 17.00 uur komen we bij het Sanlitun hostel aan. Een relaxte locatie. Het is even omschakelen om weer volop tussen de westerse mensen te zitten..We hebben hier een prima kamer. Niet zo heel erg groot, maar groot genoeg voor vijf dagen en nachten.

We zitten hier vlakbij de winkels en uitgaansgebied en het hostel zelf heeft een lekker groot terras. Voor het avondeten kiezen we maar weer eens een keer voor de Pizzahut.

Na het avondeten zijn we alle drie zo moe, dat om 22.00 uur letterlijk het licht in de kamer uit gaat.