Vandaag staat de wekker om 07.30 uur. Niet omdat we een reisdag hebben, maar omdat we om 09.30 uur door onze Chinese vriend J. worden opgehaald om in het tehuis in Hengshan op bezoek te gaan. Het was toch weer even allemaal spannend of het bezoek door kon gaan, maar na toezegging aan het adoptiebureau in Changsha dat we geen vragen zouden stellen over het dossier, dan mochten we langs komen voor een informeel bezoek.

Om 09.15 uur staat vriend J al voor de deur van het hotel en nog voor 10.00 uur komen we vol beladen met 2 rugzakken cadeau’s voor Jamison en Jason bij het tehuis aan. Later meer hierover.

Het is inderdaad een informeel bezoek. De sfeer is ontspannen. Er is nog maar 1 werkneemster werkzaam die Y-A daadwerkelijk in haar babytijd heeft gekend. Al het andere personeel is ergens anders werkzaam of met pensioen. De directeur zien we voor de 3e keer, maar ook hij is pas jaren nadat Y-A naar Nederland is verhuisd in het tehuis gekomen.

Op onze vraag of er veel kinderen terug komen, wordt bevestigd geantwoord. Zeker wel 4 of 5 kinderen dit jaar. Voor ons eerlijk gezegd toch wel een heel erg mager getal, zeker omdat er zeker meer dan 400, 500 kinderen uit dit tehuis in Europa of Amerika terecht zijn gekomen.

Wij waren er inmiddels voor de 5e keer.Inderdaad zijn we niets wijzer geworden van het verleden, maar het voelde goed om er weer terug te zijn en mochten we over 1 of 2 jaar weer terug naar China gaan, dan gaan we weer langs het tehuis.

Op de terugweg naar Nanyue bezorgen we nog even de post in Hengshan voor onze Belgische vrienden. De foto’s  hiervan volgen privé.

Onze Chinese vriend moet gewoon ’s middags weer aan het werk, dus hij zet ons snel weer af in Nanyue. Wij eten een broodje bij de bakker. Ja het brood is lekker hier in Nanyue. Vervolgens lopen we nog een rondje over de markt.

De rest van de middag blijven we op de kamer. Even bijkomen van alle gebeurtenissen.

Voor het avondeten lopen we naar het vernieuwde Nanyue Telecom hotel, dat nu een hele andere naam heeft:”Junyazhouji hotel”.  Het restaurant is prachtig geworden, maar er spreekt nog steeds niemand Engels in het hotel. Eten bestellen is lastig, zeker als je kip besteld. Had ik me niet op eerdere vakanties voorgenomen dat niet meer te doen. Want is het nou een stukje kip of een kip in stukjes
Y-A griezelt er van en ook wij worden niet graag door de kip aangekeken, maar het eten is er lekker en zeker niet duur. Donderdagavond komen onze Chinese vrienden misschien nog naar Nanyue om te eten. Wellicht met hun erbij dat de gerechten die op tafel komen nog beter zijn.

We zijn weer op tijd op de kamer, kijken nog wat televisie. We proberen wat van de Olympische Spelen te volgen en met de berichten op internet bij het AD of NU.nl lukt het wel redelijk om op de hoogte te blijven. Voor morgen nog helemaal geen plannen, we zien wel wanneer we wakker worden.

(Bron foto: Lisette ©)

Als je boven op het vaandel klikt op foto’s en vervolgens op China 2016, kan je bij dag 22 en 23 en 24 nieuwe foto’s zien van onze reis in China.

(Bron foto’s: Lisette ©)

Ook vandaag weer een reisdag, maar als we aan het eind van de dag in Nanyue aankomen, dan blijven we daar voor vijf nachten. Maar vandaag eerst weer met de trein. Dit keer van Guilin naar Hengyang. Onverwachts blijkt dat we vandaag ook 1e klas reizen. De kaartjes zijn al lang geleden gekocht en ik had niet onthouden dat we vandaag ook zo luxe reizen. Met alle koffers en tassen bij ons is een beetje extra ruimte toch wel erg fijn.

De treinreis vandaag duurt zo’n 2.5 uur. In Hengyang Oost staat Chinese vriend J al op ons te wachten. Omdat het inmidels 13.30 uur is neemt hij ons voor de lunch mee naar de Pizzahut. Daar is het nogal druk en chaotisch, maar na een half uur hebben we toch allemaal wat gegeten.

Vervolgens rijden we langs zijn huis, waar we de overige familieleden weer terug zien, inclusief de nieuwe baby die inmiddels alweer 2 maanden is.

Rond 16.30 uur brengt J ons naar ons hotel in Nanyue. We verblijven dit jaar niet in het Nanyue Telecom hotel, maar in een ander hotel. Hengshan tehuisgenoot J en zijn ouders verbleven hier vorig jaar ook en waren erg tevreden. Bij binnenkomst in Nanyue blijkt dat het Nanyue Telecom hotel helemaal niet meer te bestaan. Er heeft een gigantische verbouwing plaats gevonden en het oogt nu als een erg duur hotel.

Ons nieuwe hotel in Nanyue is prima. De kamer is wel wat warm en is waarschijnlijk een tijdje niet gebruikt, maar we laten de airco flink zijn werk doen om het wat koeler te laten worden.

Nadat we geïnstalleerd zijn gaan we op zoek naar een restaurant. Eten in Nanyue is lastig, omdat Y-A niet echt van Chinees eten houdt. Maar ook de fastfood in Nanyue daar wordt je niet erg enthousiast van. Het wordt dus gewoon 5 dagen zoeken naar de plekken waar het eten het lekkerst is voor ons allemaal.

Na het eten gaan we nog even verder met shoppen voor Jamison en Jason. In een eigen berichtje zullen we foto’s plaatsen van alle boodschappen die we voor de jongens hebben gedaan.

We zijn redelijk op tijd weer op de kamer en gaan bijtijds slapen. Morgen om 09.30 uur worden we weer opgehaald door Chinese vriend J. om ons naar het tehuis te brengen. Ook al gaan we morgen voor de 5e keer naar het tehuis. Het blijft altijd spannend hoe we ontvangen zullen worden.

Vandaag weer een reisdag. We hebben dus gisterenavond de wekker weer gezet. We hoeven niet eens al te vroeg op, want rond 09.30 uur vertrekken we weer naar Guilin.

Bij het ontbijt horen we dat de “eigenaar” van het hotel, ons zelf naar Guillin zal brengen. Na het ontbijt stoppen we dan ook de laatste spullen in de koffer. We genieten nog een half uurtje van het adembenemende uitzicht. Vandaag hangen de wolken erg laag over de rijstvelden. Maar eigenlijk elk moment van de dag kan het uitzicht op de rijstvelden veranderen.

Nadat we de rekening betaald hebben van 2,5 dag Ping’an lopen we samen met de dragers weer naar beneden. Eigenlijk is het best een pittige wandeling terug naar de parkeerplaats. Afgelopen woensdag toen we aankamen in de regen, hebben we nauwelijks gemerkt dat het zo’n flinke wandeling was. We wilden gewoon graag naar het hotel en naar binnen. Nu zijn we na een minuut of 20 wandelen weer beneden.

De eigenaar van het hotel staat al bij zijn auto te wachten. Het is echt een hele grote splinternieuwe Ford. Er zaten nog niet eens nummerplaten op de auto. We rijden dan ook enorm luxe naar het hostel hier in Guilin. Wel is het enorm druk op de weg. We rijden er dan ook ruim 2,5 uur over voordat we er zijn.

In het hostel is onze kamer nog niet klaar. We gaan dan ook eerst lunchen. Na de lunch blijkt onze kamer schoongemaakt te zijn. Deze keer niet op de 4e verdieping, maar een mooie kamer op de 2e verdieping. Deze kamer is een stuk groter, dan de kamer die we vorige week zondag hadden.

Ook nu blijven we maar 1 nachtje slapen. Morgenochtend reizen we met de trein naar Hengyang. Daar staat onze Chinese vriend (voormalig gids) J. op ons te wachten. Hij zal ons naar Nanyue brengen. Maar eerst gaan we met zijn gezin lunchen. Vriend J.is een paar weken geleden voor de 2e keer vader geworden.We zijn dan ook erg benieuwd om zijn 2e zoon te ontmoeten.

Vanmiddag hebben we alvast inkopen gedaan voor Jamison en Jason Verder hebben we van veel dingen ook een 3e exemplaar gekocht. Twee jaar geleden kwam er onverwachts een 3e kindje mee en toen moesten we ineens ter plekke alle cadeaus verdelen over drie kinderen. Morgenavond zullen we foto’s plaatsen van alle aankopen die we hebben gedaan voor de jongens.

Vanavond hebben we nog weer in het nieuwe Millennium winkelcentrum vlak bij het hostel rond gelopen Behalve alle eetzaakjes boven de grond, zit er ook nog onder de grond een groot winkelcentrum met kledingwinkels.

Inmiddels al weer na 21.00 uur. We drinken nog wat koffie en zoeken dan alle spullen voor morgenochtend weer bij elkaar. Om 07.00 uur gaat morgen weer de wekker.

Geen wekker vandaag. Heerlijk hoor hier in Ping’an. Wakker worden met een prachtig uitzicht over de rijstvelden. Vandaag na het ontbijt gaan we de lange wandeling maken, naar het  Negen Draken uitkijkpunt. Ook vandaag lopen we weer een veel te lange route en ook vandaag krijgen we weer een regenbui op ons hoofd. Maar ook hier is aan het eind de beloning groot en hebben we een prachtig uitzicht over de rijstvelden en de huizen van Ping’an. Dit uitkijkpunt is minder toeristisch en er zijn bijna geen winkeltjes. Na een half uur boven op het uitkijkpunt zijn we wel uitgekeken en wandelen op ons gemak weer naar beneden.

In de middag blijven we lekker op de kamer en pas rond 16.00 uur gaan we weer een stuk wandelen richting het uitkijkpunt waar we gisteren zijn geweest. Op de terugweg komen we nog langs een koffiezaakje. De  cappuccino is er niet eens heel slecht. Ondertussen zien we vol beladen paarden langs het terras lopen waar we zitten. De paarden mogen de hele dag de zware stenen naar de verschillende bouwprojecten brengen.

Als de koffie op is, gaan we weer terug naar het terras van het hotel waar we verblijven. Er zijn vanochtend veel Nederlanders vertrokken, maar er zijn inmiddels weer heel veel Nederlanders terug gekomen.Het blijft vreemd om in een ver land bij de rijstterrassen tussen bijna alleen maar Nederlandse mensen te zitten.

Na het avondeten, werken we op de kamer nog wat aan de pandaopdrachten op het weblog. We hebben goed nieuws gekregen, dat we de jongens Jason en Jamison maandag zullen zien. Dat wordt morgen in Guilin shoppen van het geld dat we met elkaar bij elkaar hebben gebracht.

We hebben hier in Ping’an heerlijke dagen gehad. Na de cruise op de Yangtze rivier van vorige week, is Ping’an letterlijk een hoogtepunt. Het is bijzonder om te zien, dat het dorp de afgelopen tien jaar wel verder is ontwikkeld, maar niet al te toeristisch is geworden. Op vele momenten is het er zelfs nog heerlijk stil.

Note voor mijzelf: laat geen papieren zakdoek in je broek zitten als je je kleren laat wassen. Als je dan je gewassen kleren terugkrijgt zit alles onder de kleine snippertjes!

(Bron foto’s: Lisette ©)