Om 05.35 uur gaat de wekker. Vandaag onze reisdag naar Amerika. Gelukkig geen wachtrij bij de badkamer, dus kunnen we nog snel even douchen voordat we gaan ontbijten. Om 07.00 uur worden we opgehaald met een busje en we worden naar het grote busstation gebracht. Daar vandaan vertrekken we met de Flybus naar het vliegveld. Onderweg genieten we nog even van het IJslandse landschap. We hebben een heerlijke vakantie gehad.
Op het vliegveld worden we bij de incheck balie ondervraagd over ons bezoek aan Amerika. We hebben een ongebruikelijke boeking gedaan. Namelijk een retour Reykjavik – Dallas. Als Nederlanders in IJsland is dat wat ongewoon, maar na wat rondvragen kunnen we toch gewoon inchecken en onze koffers afgeven.
11.10 uur is onze oorspronkelijken tijd om te vertrekken richting JFK in New York, maar het vliegtuig komt met vertraging in Reykjavik aan. We vertrekken dan ook wat later uit IJsland naar New York.
In New York zelf hebben we maar 2 uur tijd om over te stappen. Gelukkig halen we tijdens de vlucht weer wat tijd in en komen maar met 10 minuten vertraging om 13.15 uur in New York aan.
Daar moeten we eerst door de paspoortcontrole, vervolgens onze koffers halen bij de band en daarna door de douane. Overal lange rijen. Als we door de douane zijn kunnen we de koffers weer inleveren, en vervolgens weer door de security. Inmiddels tikt de tijd door en moeten we flink doorlopen om in de bus te komen om bij een volgende terminal te komen. Daar aangekomen moeten we echt rennen naar de gate om daar 5 minuten voor vertrek vliegtuig aan te komen. Aangekomen bij het vliegtuig blijkt dat deze bijna 2 uur vertraging heeft. Pfff, jammer dat dit nergens op de borden aangegeven stond, dat had heel wat stress gescheeld.
Gelukkig zit de gate waar we vandaan vertrekken naast de Starbucks, dus halen we eerst maar eens een kop koffie. Maar ik ben niet de enige die in de rij staat om koffie te halen. Voordat we koffie hebben is er al bijna een uur voorbij.
Als we eindelijk in het vliegtuig zitten, blijkt dat we meer dan 25 vliegtuigen voor ons hebben voordat we op kunnen stijgen. Ondertussen is het al 18.00 uur geworden voordat we dan onderweg zijn naar Dallas. In Dallas blijkt het inmiddels te zijn gaan onweren en het vliegveld is gesloten. Het vliegtuig vliegt eerst rondjes rondom Dallas, maar als het onweer te lang blijkt te duren en de benzine van het vliegtuig opraakt, vliegen we naar Oklahoma om daar een tussenlanding te maken.
In Oklahoma mogen we even het vliegtuig uit om de benen te strekken. Ook kunnen we daar onze email lezen en het blijkt dat één van onze koffers in New York is achtergebleven. Voorlopig maken we ons meer zorgen, wanneer we door zullen vliegen, dan om de koffer die is achtergebleven. Gelukkig blijkt het weer in Dallas weer beter te worden en na een korte stop in Oklahoma mogen we allemaal weer het vliegtuig in en vliegen we dan eindelijk door na Dallas.
Inmiddels is het 22.30 uur voordat we eindelijk landen in Dallas. Daar blijkt de band van de koffers niet te werken, dus het eerste half uur komt er helemaal geen koffer aan op de band. Ondertussen wordt Jan zijn naam omgeroepen dat hij naar de bagageclaim mag komen. Ik neem de taak maar op. De koffer die achtergebleven is blijkt al onderweg naar Dallas en blijkt bijna tegelijkertijd met ons geland te zijn met een ander vliegtuig. Als eindelijk de band het weer doet hebben we vrij snel alle drie de koffers. Alleen de koffer die met het tweede vliegtuig is gekomen is behoorlijk beschadigd. Het handvat/hengsel is compleet van de koffer afgerukt. Maar inmiddels is het 23.00 uur geweest, dus we laten het er maar bij zitten. We zijn blij dat we alle 3 de koffers hebben en met (schoon)zus die al uren op ons staat te wachten mee naar huis kunnen.
