Op weg naar Italië gaan we weer een uur terug in de tijd. We hebben de wekker gisterenavond dan ook niet al te vroeg voor vanochtend gezet. Jan en Y-A zijn echter al lang voordat de wekker gaat wakker.
Na het douchen gaan we in het zelfbedieningsrestaurant ontbijten. We kiezen vrij bescheiden uit het assortiment, maar bij de kassa toch een rekening van bijna 40 Euro! Dat was even schrikken. Zeker omdat het avondeten gisterenavond een stuk goedkoper was dan de rekening van het ontbijt.

Omdat we gisterenavond een uur te laat uit Griekenland vertrokken, komen we ook een uur later in Ancona, Italië aan. Het van boord gaan van de auto’s duurt enorm lang en voordat we rijden is het al 13.00 uur geweest. Als we eindelijk op de snelweg zijn, stoppen we eerst maar weer voor de lunch. We stoppen bij een supermodern complex. Als afdak voor de auto’s zijn zonnepanelen gebruikt. Echt een super idee en je auto blijft lekker koel terwijl je eet.

Onderweg naar Chioggia komen we door het gebied dat afgelopen week werd getroffen door het slechte weer. Overal zien we afgebroken bomen en van een aantal panden zien we dat ook het dak is weggewaaid.

In Cioggia komen we rond 17.30 uur aan. We krijgen een mooie kamer op de 3e verdieping. Geen lift in het hotel, dus het is wel even trap lopen voordat we onze kamer bereiken.

We gaan gelijk maar even op verkenning uit. Eerst kijken waar morgenochtend de boot naar Venetië vertrekt en daarna een wandeling door het stadje. Het is een leuke oude stad met haventjes, vissersboten en een lange winkelstraat met heel veel terrassen. Omdat ons ontbijt nogal prijzig was, besluiten we voor een simpele maaltijd in de avond te gaan. Helaas pakt dat niet goed uit. De kaas van Y-A haar tosti was niet gesmolten, de spaghetti van mijzelf was niet gaar. Jan had een schnitzel besteld, misschien was dat nog wel de beste keus! Maar ach daarna een ijsje voor Y-A en cup-a-soep op de kamer en alles is weer vergeten.

Met het uur tijdsverschil in Italië liggen we voor 22.00 uur in bed. De wekker staat voor morgen om 06.30 uur. Na het ontbijt vertrekken we rond 08.15 uur naar de boot voor ons bezoek aan Venetië.

(Bron foto’s: Lisette ©)

Deze laatste dag in Griekenland is vooral een dag van heel lang wachten. Rond 11.00 uur vertrekken we bij het hotel en maken nog een laatste stop in Perdika centrum om brood te kopen voor de lunch en op een terrasje nemen we nog een ijsje en een kop koffie.

Binnen een uur zijn we in Igoumenitsa. We houden een korte stop langs de kustweg voor de lunch, maar echt schaduw vinden we niet. We eten dan ook snel een broodje en verplaatsen ons weer verder met de auto. In Igoumenitsa centrum is het behoorlijk druk, maar we vinden nog een parkeerplek. We lopen er wat rondjes door de stad, drinken koffie op een terras, bij een volgend terras bestellen we nog maar een keer lunch, want de boot naar Ancona komt pas rond 19.30 uur aan.  Traag glijden de uren voorbij. We rijden nog een rondje met de auto omdat het met airco lekker koel is. Shoppen nog wat in een supermarkt die zo duur blijkt te zijn, dat we er alleen een flesje frisdrank kopen.

Rond 17.30 uur melden we ons bij de haven. Dan blijkt dat we onze tickets die we in Ancona voor de terugreis hadden gekregen toch weer om moeten ruilen voor nieuwe tickets. Gelukkig gaat het omruilen snel en staan we op nieuw in de rij om de terminal op te gaan. De securiity is een stuk strenger dan in Italië. Het duurt dan ook even voordat wij de terminal op mogen.

Daar blijkt dat de boot toch wel wat vertraging heeft en het is al 21.00 uur voordat we aan boord gaan. Gelukkig is het uitdelen van de kamersleutel een stuk minder chaotisch dan op de heenweg en binnen een paar minuten zitten Y-A en ik op de kamer. Het is dan nog even wachten op Jan. Op de ferry mag namelijk alleen de bestuurder in de auto als de auto aan boord gereden wordt.

Als de boot eindelijk vaart eten we nog wat in het zelfbedieningsrestaurant en drinken daarna nog een kop koffie in de lounge voor in het schip. Zo zien we de bergen van Corfu mooi aan ons voorbij trekken.

Daarna is het de hoogste tijd om te gaan slapen. Ook op de terugweg hebben we weer een buitenhut. Het voelt wel luxe tegenover de vele mensen die geen slaapplek aan boord hebben voor de nacht. Overal aan boord liggen mensen op luchtbedjes, geïmproviseerde bedden, of gewoon onder een handdoekje te slapen. Het is in de zomermaanden allemaal toegestaan, maar eigenlijk zou iedereen gewoon een goede ligstoel of een bed moeten hebben.

(Bron foto’s: Lisette ©)