De wekker staat op 08.00 uur, maar voor die tijd ben ik al onder de douche geweest en aangekleed. We ontbijten niet in het hotel, maar in een bakkerij van een supermarkt aan de haven. Het is er bijzonder druk en alle tafels zijn er ook al gereserveerd voor een tweede ronde.

Na het ontbijt rijden we nog een eindje langs de kust van Wilhelmshaven, totdat we niet verder kunnen omdat er groot militair terrein is. Tijd dus om richting Nederland te rijden. Vandaag maar 130 kilometer. Om niet te vroeg bij het hotel aan te komen, rijden we vandaag ook over de binnenwegen. De Tom Tom is erg creatief, maar de route is niet veel langer dan de route over de snelweg.

Bij het hotel aangekomen blijkt onze reservering als geannuleerd gemeld. Ik was er al enigszins bedacht op, omdat ik een aantal weken de datum 1 dag had verschoven, omdat we anders uit Holzbunge wel een hele lange reisdag hadden. Gelukkig bleek de kamer die we geboekt hadden nog wel beschikbaar, alleen moest deze nog wel schoongemaakt worden. We hebben met de zeereis erbij meer dan 4000 kilometer afgelegd, in hotels en appartementen geslapen zonder ons te identificeren, maar vandaag moeten we een heel formulier invullen met al onze persoonlijke gegevens, inclusief paspoort gegevens.

Rond 14.00 uur is de kamer schoon gemaakt. Het is een ruime kamer met bubbelbad en infrarood sauna die dadelijk nog even uitgeprobeerd gaat worden.

Voor de avondmaaltijd eten we niet in het restaurant van het hotel, maar in de plaatselijke snackbar. We zitten er heerlijk op het terras, krijgen onze patat en bijbehoren op een bordje, plus nog een vriendelijk praatje van de eigenaar. We sluiten de maaltijd af met ijs en een milkshake.

Morgen dan rijden we de laatste kilometers naar huis. We zouden nog een stop in Orvelte maken voor de pannenkoekwinkel, maar die blijkt op vrijdag gesloten te zijn. We rijden dan ook morgenochtend na het ontbijt gelijk door naar huis. We hebben een mooie reis gemaakt, veel gezien en gedaan. Kortom, we ware weer bevoorrecht dat we dit konden doen.

Om 07.30 uur staat de wekker, maar Jan is al broodjes aan het bakken als ik wakker word. Na het ontbijt gaan alle tassen weer twee trappen af naar beneden en rond 09.00 uur zijn we klaar voor vertrek naar Wilhelmshaven. Qua afstand is het vandaag niet eens de langste rit, zo’n 250 kilometer, maar de route gaat grotendeels over binnenwegen, omdat we weer in Glückstadt met het veer de Elbe over willen in plaats van de randweg rondom Hamburg.

Onderweg naar Wilhelmshaven komen we bij Rendsburg nog een keer onder de  spoor/zweefbrug door. De spoorbrug is maar liefst bijna 2,5 kilometer lang en ligt op 68 meter hoogte. De zweefbrug blijkt trouwens niet helemaal origineel te zijn. In 2016 is de brug aangevaren door een schip en was niet meer te herstellen. In 2020 is gestart met een gelijkende vervanging, welke in 2022 is geopend.

Later op de dag rijden brengt onze route naar Wilhelmshaven ons ook weer langs Hemmoor, waar we op de heenweg een kleinere versie van een zweefbrug zagen.

Rond 15.00 uur komen we aan in Wilhelmshaven. Bij het hotel blijkt niemand aanwezig, maar gelukkig helpen twee dames die op het terras zitten ons met de beheerder in contact te brengen. De kamer ziet er netjes uit en heeft zelfs een klein balkonnetje.

Voor het avondeten, lopen we langs de waterkant, naar een schnitzelrestaurant, maar dat blijkt op woensdag gesloten te zijn. Gelukkig kunnen we nog kiezen uit wat andere opties en we komen uit bij een Grieks restaurant. Het restaurant is druk bezocht, maar er is nog een tafel vrij voor ons. Even later krijgen we “buren”, die in Wilhelmshaven op cursus zijn en in de grootste havenstad van Nederland werken. Gesprekstof genoeg en we hebben we een gezellige maaltijd.

Op de kamer, kijken we nog wat televisie en gaat het licht alweer bijtijds uit. Morgen nog één overnachting in de provincie Groningen en dan vrijdag in de middag weer thuis.