Na een nachtje apart slapen, ontmoeten we elkaar om 08.30 uur weer in de gang om te gaan ontbijten. Vanochtend een lekkere kop koffie en een boterham met een gebakken eitje. Na het ontbijt informeer ik hoe laat we naar onze drie persoonskamer kunnen. Tot mijn verbazing hoor ik dat we gewoon in onze kamers moeten blijven omdat er geen drie persoonskamer is. Als ik meld dat dit tegen de afspraak in is die we gisterenavond hebben gemaakt blijkt er ineens wel een drie persoonskamer beschikbaar te zijn en nog geen kwartier zitten we weer bij elkaar op de kamer.

Als uitje willen we vandaag naar het Zomerpaleis. Echter we blijken niet de enige die dit vandaag hadden bedacht. Het duurt meer dan een uur om er met de taxi te komen. Daarna nog een kwartier in de rij bij de kassa, maar dan zijn we binnen. Maar eigenlijk is het echt geen doen. Het Zomerpaleis is één grote mensenmassa. Bij toeval vinden we een erg afgelegen koffiezaakje. Er zit helemaal niemand en we komen echt even bij van de drukte. Daarna lopen we door naar Suzhoustreet. Rondom een klein meertje zijn allemaal kleine winkeltjes gemaakt en je loopt er erg dicht langs de waterkant.Het lijkt bijna op een attractie in Disneyland. In het meertje varen namelijk ook nog bootjes rond. In Suzhoustreet zit ook een restaurantje waar we eten voor de lunch. Het eten is er verrassend goed en alle bestelde gerechten gaan allemaal op.

Inmiddels is het al zo’n 15.00 uur en wel tijd om terug te gaan naar het hostel. Bij de uitgang lezen we dat er vandaag zo’n 58.000 mensen in het Zomerpaleis aanwezig zijn. Maar het zal me niet verbazen als het er nog veel meer waren.

Buiten het Zomerpaleis moeten we weer op zoek naar een taxi. Taxi nummer 1 heeft er geen zin in om ons weg te brengen, maar taxi 2 vindt het gelukkig geen probleem. Ook nu weer enorm druk op onze route en ook nu heeft de taxichauffeur een uur nodig om ons weer terug te brengen.

Op de kamer rusten we lekker even uit en kijken weer naar de Olympische spelen. We lopen volgens mij door het tijdsverschil met Brazilië zeker een dag achter, maar we krijgen alles wel minimaal 10 keer te zien.

Voor het avondeten gaan we weer naar de Pizzahut. We hebben pas laat de lunch gehad, dus echt heel veel trek hebben we nog niet. Maar een bordje spaghetti dat lusten we altijd wel.

Na het eten lopen we nog even naar de winkeltjes, waar Y-A nog wat zakgeld uitgeeft. Morgen onze laatste volle dag in China, dus het zakgeld moet wel opgemaakt worden.

Voor morgen hebben we nog geen echte plannen, behalve dan wat shoppen, koffie drinken bij de Starbucks, cadeautjes kopen voor het thuisfront en nieuwe schoenen voor Y-A. Met dit lijstje kunnen we vast wel de dag vullen,.

De laatste ochtend in Nanyue. We ontbijten weer op de kamer. Y-A en ik doen nog wat laatste boodschappen en verder is het wachten tot 12.30 uur op de taxi die het hotel voor ons heeft geregeld om naar het treinstation Hengshan West te brengen.

De taxichauffeur blijkt vermoedelijk een kennis van de eigenaar die in zijn middagpauze wat bij wilt verdienen. In een rap tempo worden we naar het station gereden. Bij het station is er nogal behoorlijk verwarring over de betaling van de rit. Volgens mij was afgesproken dat de rit die niet al te ver is, 14 Yuan zou zijn, maar de chauffeur heeft hier een hele andere beleving bij en rukt gemakshalve maar 40 Yuan uit mijn handen en rijdt wel heel erg snel weer weg bij het station. Maar ach 14 en 40 lijkt in het Engels wel erg veel op elkaar. We zullen er maar vanuit gaan dat ik het verkeerd begrepen heb.

In het treinstation moeten we nog een uurtje wachten.Maar de tijd gaat snel voorbij. Rond 14.00 uur mogen wij naar ons perron. De reis naar Beijing is zo’n 1800 kilometer en rond 21.45 zullen we in Beijing aankomen.

Okay, de trein doet er een kwartier langer over, maar om 22.00 uur staan we op het station van Beijing West. Er staan lange rijen bij de taxi, maar na een half uur kunnen we toch richting hostel, waar we onze vakantie vier weken geleden ook begonnen. Omdat we erg laat zullen arriveren heb ik het hostel gemaild dat ze onze kamer niet weg mogen geven. Uiteraard krijg ik een mail terug waarin ze toezeggen de kamer voor ons vrij te houden.  Maar helaas blijkt mijn email niet te hebben geholpen, want onze kamer is toch weggegeven. Als aanbod krijgen we de zes persoonskamer met stapelbedden zonder douche en toilet. Dat is niet echt wat we willen.voor de laatste 3 nachten van onze vakantie. Zeker niet omdat we een toezegging per email hebben dat de kamer voor ons vrij gehouden zou worden. Na enig aandringen dat er een andere oplossing moet komen, krijgen we twee kingsize kamers en morgenochtend kunnen we naar een drie persoonskamer.

Inmiddels is het al bijna middernacht. Aan de bar drinken we nog een drankje en nemen dan voor de nacht afscheid van elkaar. Jan mag alleen slapen en Y-A en ikzelf delen de andere kamer. De kingsize kamers zijn de duurste kamers van het hostel, al zou je dat qua inrichting niet zeggen. De kamers zijn lange tijd niet gebruikt en we moeten zeker nog een kwartier luchten en een bus deo leegspuiten voordat het enigszins aangenaam wordt in de kamer. De overige details besparen we je maar. Wat ontzettend jammer dat het hier de de laatste twee jaar zo hard achteruit is gegaan met onderhoud. Voor een volgende reis moeten we echt op zoek naar een ander hostel.

Vandaag onze laatste dag in Nanyue. Na het ontbijt wandelen we nog een rondje langs alle winkels en de banken om geld te pinnen. Gelukkig aan het einde van de ochtend vinden we weer een automaat die Engels spreekt en geld geeft. Ook herontdekken we een supermarkt waar we voorgaande jaren de boodschappen deden.

Tussen de middag eten we toch maar weer fastfood: Gelukkig vandaag geen aanbiedingen, maar gewoon de bestelling die we plaatsen.

In de middag blijven we lekker koel op de kamer, Om 17.30 uur worden we door onze Chinese vrienden opgehaald om te dineren. Baby L van nog geen 2 maanden is er ook bij..

In China vindt er een ware babyboom plaats nu veel gezinnen een tweede baby mogen. Veel van die gezinnen waren al gewend om op vakantie te gaan en baby’s gaan deze zomer gewoon mee. Economisch zal het nieuwe beleid best gevolgen hebben. Vrouwen hebben namelijk 180 dagen zwangerschapsverlof en mannen 20 dagen.

Vriend J rijdt ons naar een stuwmeer. Een ander meer dan we de vorige bezoeken zijn geweest. Rondom het stuwmeer staan een heleboel restaurants met prachtig uitzicht over het water. Maar wij kiezen voor een kamer met airco in het restaurant. Eindelijk weer lekkere gerechten op tafel nu J weer voor ons besteld. Zelfs Y-A eet vanavond haar bordje leeg.

Ook worden we nog verwend met een mooi cadeau en zelfs aan onze Belgische vrienden is gedacht!

Rond 19.00 uur zijn we weer terug op de kamer. We halen bij de bakker nog even brood voor het ontbijt op de kamer. Ondertussen begint het in de lucht alweer onrustig te worden en we zijn nog maar net op tijd terug op de kamer voordat de regen weer losbarst.

Morgenochtend nog tijd genoeg om alles weer in te pakken. Om 12.30 uur gaan we morgen met de taxi naar het station Hengshan West en beginnen we om 14.20 uur aan onze langste treinreis van zo’n 1800 kilomter naar Beijing.We komen rond 21.45 uur in Beijing aan. Nu maar hopen dat het hostel nog niet onze kamer heeft weggegeven als we rond 23.00 arriveren.

(Bron foto: Lisette ©)

Als je boven op het vaandel klikt op foto’s en vervolgens op China 2016, kan je bij dag 25 en 26 nieuwe foto’s zien van onze reis in China.We verblijven deze week in Nanyue in de provincie Hunan.

(Bron: Chinese televisie, les over Nederland)

Ook vandaag geen wekker en eerst weer ontbijt op de kamer. Y-A had nog op haar wenslijst staan om te gaan zwemmen. Dit jaar hebben we geen enkel hotel geboekt met zwembad. Maar hier in Nanyue is een duur hotel dat een zwembad heeft. Het is zo’n 1,5 kilometer lopen bij ons hotel vandaan. Helaas wil geen enkele taxi er ons naar toe brengen, dus lopen we al puffend in goede hoop richting het hotel. Als we aan het eind van de straat aankomen blijkt het hotel ineens een andere naam te hebben gekregen. Dat zorgt vooral bij ons voor verwarring, want zijn we nu wel of niet bij het goede hotel. De beveiliger herkent niet de plaatjes van het hotel dat we in Nederland hebben uitgeprint. De eigenaar van het tegenoverliggende hotel wil ons voor 20 yuan wel naar het goede hotel brengen. Kortom, even flink zweten. Lopen we verder of… Gelukkig hadden we onze “mifi” bij ons en een mobiele telefoon. Op de telefoon zoek in het hotel op en het blijkt dat we gewoon voor het goede hotel staan.

Het complex van het hotel is enorm. Er rijden zelfs golfwagentjes rond. Maar wij verblikken en verblozen niet en lopen gewoon het hotel naar binnen. We kijken op het bord waar het zwembad is. Bij de lift worden we zelfs geholpen om in het zwembad te komen. Jammer genoeg blijkt dat er ’s ochtends zwemles is en pas vanaf 14.00 uur vrij zwemmen. Tja en de tijd dat wij er zijn is 10.30 uur. Dat is wel erg lang om rond te blijven hangen. Maar voordat we teruggaan naar het hotel besluiten we eerst nog een kop koffie te drinken in de lobby bar. Dat bleek toch wat minder gebruikelijk dan we dachten. 4 dames zijn er nodig om ons uit te leggen dat er geen koffie is. Maar we kunnen wel Sprite bestellen. Echter de lobbybar heeft maar 2 glazen. Jan krijgt een blikje met een rietje om uit te drinken. Uiteraard wel met de verontschuldiging dat er geen glazen zijn.

Op de terugweg naar ons eigen hotel vinden we gauw een taxi en binnen een paar minuten zijn we weer terug op de kamer.

Voor de lunch gaan we terug naar hetzelfde fastfood restaurant waar we gisterenmiddag ook de lunch hebben gegeten. Maar blijkbaar als het eenmaal mis gaat op een dag, dan blijft het mis gaan. Ook hier weer problemen bij de bestelling. Eigenlijk willen we bijna hetzelfde als gisteren bestellen. Iedereen begint zich er mee te bemoeien en dat terwijl we gewoon 3 friet met kipnuggets en een hamburger willen eten. Op een gegeven moment knikt iedereen dat we kunnen bestellen wat we willen en we betalen vrijwel hetzelfde bedrag als gisterenmiddag.

Als het eten gebracht wordt, begrijpen we wel wat het probleem is Blijkbaar is er deze dag een aanbieding dat je alles dubbel krijgt: op ons dienblad, 6 zakjes patat, 4 zakjes kipnuggets, 2 hamburgers en 2 stokjes met kipfilet. Tja dat is wel een beetje veel voor ons drieën! Maar de zakjes friet zijn klein en lekker, dus dat gaat wel op.

Na de lunch gaan we naar de Nanyue tempel. Dit is één van de 5 heilige tempels in China. Uit het hele land komen Chinese mensen naar deze tempel om te bidden. 4 jaar geleden waren we hier voor het laatst. Het regende die dag enorm en ook vandaag zijn we nog maar een half uur binnen en het begint enorm hard te regenen en te onweren. We schuilen zeker een half uur in één van van de tempels. Toch genieten we nadat het droog is van alle mooie  dingen die we zien op dit tempelcomplex.

Eenmaal terug op de kamer begint het weer enorm hard te regenen en te onweren, maar wij zitten lekker droog. We kijken wat televisie tot dat het weer tijd is voor het avondeten.

We gaan deze keer naar een soort van noedels bar. Alleen jammer genoeg is het noedels gerecht al uitverkocht. Jan en ik nemen een gerecht met rijst, maar Y-A slaat het eten over. Zij kiest er voor om weer brood te kopen bij de bakker en op de kamer nog een laatste zakje “good noedels” te eten die we vanuit Nederland hebben meegenomen.

Vlakbij het hotel heeft Jan vanmiddag nog een hotel gevonden waar ze wel koffie verkopen. Voordat we terug gaan naar de kamer, gaan we hier de koffie uitproberen Er komt een ingenieus apparaat op tafel waarin water opgewarmd kan worden. Verder krijgen we een pak melk en een melkopklopper. Je begrijpt het zeker al, dat werd een duur kopje koffie. Twee kopjes voor 70 yuan. Maar wel een leuke ervaring. Morgenochtend toch maar weer gewoon koffie op de kamer.

Voor morgen hebben we nog geen programma. Zonder auto zijn we toch wel wat beperkter. Morgenavond komen onze vrienden uit Hengyang nog met ons eten en vrijdag dan reizen we in de middag met de trein (1800 kilometer) verder naar Beijing.

De komende dagen hebben we geen plannen gemaakt. Geen wekker vandaag. We worden dan ook pas na 08.00 uur wakker. In dit hotel kan je niet ontbijten en dineren. We hebben dan ook gisteren al brood gekocht. We ontbijten op de kamer. Op de televisie kijken we naar een tekenfilm van een vliegtuigje dat kan transformeren in een soort van poppetje. Het vliegtuig gaat de hele wereld over en maakt van alles mee. De eerste bestemming die het vliegtuigje aandoet is Nederland. We zien in de tekenfilm molens, tulpen en de kinderen worden zelfs een aantal Nederlandse woorden geleerd.

Na het ontbijt lopen we naar het grootste wierookvat van China. Zes jaar geleden heeft Jan daar twee slotjes opgehangen met onze initialen er in. Vier jaar geleden hingen de slotjes er nog en nu vandaag, na wat graafwerk tussen houten hangers, zijn onze slotjes er nog steeds.

Voor de lunch kiezen we vandaag fastfood. Frietjes en kipnuggets. Na het eten wandelen we nog wat langs de winkels. Y-A wil graag nieuwe sportschoenen, maar in haar maat zijn geen leuke sportschoenen te vinden.

Na het shoppen waag ik me aan een bezoek aan de kapper. Dat wordt weer een hele ervaring, zeker omdat niemand Engels spreekt en zelfs met woordenboek erbij.is het lastig uitleggen dat ik een kleurtje in mijn haar wil en dat het geknipt moet worden. Gelukkig helpt één van de klanten mij. Ik loop nu dus rond met een korte gekleurde coupe.

Voor het avondeten maken we een flinke avondwandeling. Helemaal aan de andere kant van de winkelstraat zit het “Ground Caffee”. HIer kwamen we 6 jaar geleden ook al en het blijkt er nog steeds te zitten. Ook hier spreekt niemand Engels. Y-A wil graag een sandwich zonder vlees en met kaas. Maar je kan het al raden. De sandwich heeft dikke plakken ham en geen kaas. Wij zelf hebben een bord spaghetti besteld en dat smaakt prima. Op de terugweg naar het hotel lopen we nog maar even langs de bakker voor Y-A zodat zij op de kamer ook nog wat lekkers te eten heeft.

Vandaag staat de wekker om 07.30 uur. Niet omdat we een reisdag hebben, maar omdat we om 09.30 uur door onze Chinese vriend J. worden opgehaald om in het tehuis in Hengshan op bezoek te gaan. Het was toch weer even allemaal spannend of het bezoek door kon gaan, maar na toezegging aan het adoptiebureau in Changsha dat we geen vragen zouden stellen over het dossier, dan mochten we langs komen voor een informeel bezoek.

Om 09.15 uur staat vriend J al voor de deur van het hotel en nog voor 10.00 uur komen we vol beladen met 2 rugzakken cadeau’s voor Jamison en Jason bij het tehuis aan. Later meer hierover.

Het is inderdaad een informeel bezoek. De sfeer is ontspannen. Er is nog maar 1 werkneemster werkzaam die Y-A daadwerkelijk in haar babytijd heeft gekend. Al het andere personeel is ergens anders werkzaam of met pensioen. De directeur zien we voor de 3e keer, maar ook hij is pas jaren nadat Y-A naar Nederland is verhuisd in het tehuis gekomen.

Op onze vraag of er veel kinderen terug komen, wordt bevestigd geantwoord. Zeker wel 4 of 5 kinderen dit jaar. Voor ons eerlijk gezegd toch wel een heel erg mager getal, zeker omdat er zeker meer dan 400, 500 kinderen uit dit tehuis in Europa of Amerika terecht zijn gekomen.

Wij waren er inmiddels voor de 5e keer.Inderdaad zijn we niets wijzer geworden van het verleden, maar het voelde goed om er weer terug te zijn en mochten we over 1 of 2 jaar weer terug naar China gaan, dan gaan we weer langs het tehuis.

Op de terugweg naar Nanyue bezorgen we nog even de post in Hengshan voor onze Belgische vrienden. De foto’s  hiervan volgen privé.

Onze Chinese vriend moet gewoon ’s middags weer aan het werk, dus hij zet ons snel weer af in Nanyue. Wij eten een broodje bij de bakker. Ja het brood is lekker hier in Nanyue. Vervolgens lopen we nog een rondje over de markt.

De rest van de middag blijven we op de kamer. Even bijkomen van alle gebeurtenissen.

Voor het avondeten lopen we naar het vernieuwde Nanyue Telecom hotel, dat nu een hele andere naam heeft:”Junyazhouji hotel”.  Het restaurant is prachtig geworden, maar er spreekt nog steeds niemand Engels in het hotel. Eten bestellen is lastig, zeker als je kip besteld. Had ik me niet op eerdere vakanties voorgenomen dat niet meer te doen. Want is het nou een stukje kip of een kip in stukjes
Y-A griezelt er van en ook wij worden niet graag door de kip aangekeken, maar het eten is er lekker en zeker niet duur. Donderdagavond komen onze Chinese vrienden misschien nog naar Nanyue om te eten. Wellicht met hun erbij dat de gerechten die op tafel komen nog beter zijn.

We zijn weer op tijd op de kamer, kijken nog wat televisie. We proberen wat van de Olympische Spelen te volgen en met de berichten op internet bij het AD of NU.nl lukt het wel redelijk om op de hoogte te blijven. Voor morgen nog helemaal geen plannen, we zien wel wanneer we wakker worden.

(Bron foto: Lisette ©)

Als je boven op het vaandel klikt op foto’s en vervolgens op China 2016, kan je bij dag 22 en 23 en 24 nieuwe foto’s zien van onze reis in China.

(Bron foto’s: Lisette ©)