Het is een vandaag een lange reisdag. Na drie weken vakantie gaan we weer naar huis. Na het ontbijt stoppen we de laatste spullen in de koffer en om 10.00 uur worden we opgehaald. Het is de zelfde chauffeur die ons van de week ophaalde bij de binnenlandse vlucht. Alleen moeten we deze keer naar Beijing Capital International Airport.

Na het boeken van de taxi een paar maanden geleden, bleek de terminal niet 1 maar 3 te zijn waar vandaan we vertrekken. Via email had ik geregeld dat we naar terminal 3 zouden worden gebracht. Maar de chauffeur blijkt van niets te weten en wil eerst extra geld voordat hij ons naar terminal 3 brengt. Hij belt zijn baas en het blijkt dat we 5 euro bij moeten betalen, omdat terminal 3, zo’n 8 kilometer verder is. De 5 euro moeten wel eerst betaald worden voordat hij ons bij de terminal afzet.

Op het vliegveld moeten we nog even een half uurtje wachten voordat we onze koffers in kunnen leveren, maar daarna gaat alles vlot. Ons vliegtuig vertrekt op tijd en de extra beenruimte die we tijdens de vakantie bij hebben geboekt voelt echt als luxe. Al blijft 11 uur vliegen toch echt voelen als 11 uur vliegen. Omdat het overdag is, wil het slapen tijdens de vlucht ook niet echt lukken.

Ook bij de overstap gaat alles vlot en zo landen we rond 23.00 uur Nederlandse tijd weer op Schiphol. De koffers zijn snel op de band en dan nog een laatste ritje terug  naar huis. Als we thuis zijn, is het in China alweer tijd voor ontbijt. Het is er 7 uur later. Voordat we rond 01.00 uur gaan slapen, doen Jan en ik nog een “ontbijtje” met ontdooide boterhammen uit de vriezer en opgewarmde knakworstjes.

We hebben echt 3 heerlijke weken vakantie gehad. Het was fijn om 3 weken met elkaar te reizen, oude Chinese vrienden terug te zien, Nederlandse vrienden te ontmoeten zowel in Hong Kong als in Guilin op mijn verjaardag. Zoveel mooie nieuwe herinneringen met elkaar gemaakt en heel misschien over 2 jaar toch weer een reis naar China.

Het laatste uitstapje van onze vakantie gaat vandaag naar Universal Resort Beijing. Hier zijn we nog niet eerder geweest, want het attractiepark is nog maar een paar jaar geopend. Bij de receptie van het hotel vragen we om een taxi voor ons te regelen. Binnen een paar minuten is onze taxi er. We zijn nog niet zo handig met het Didi systeem. Allereerst moeten we een pincode bevestigen, maar bij aankomt denkt de chauffeur dat we online de rit betalen en dirigeert ons de taxi uit. Dat wordt bij het hotel navraag doen hoe we alsnog de rit kunnen betalen.

Maar er kan nog meer mis gaan. Gisterenavond heb ik online tickets gekocht, maar voor zowel Jan, Y-A en mijzelf een oud paspoortnummer aangeklikt in plaats van het huidige paspoortnummer. Waar Y-A haar vriend vrolijk naar binnen loopt, krijgen wij alle drie een rood teken bij het inchecken met ons paspoort. Gelukkig na een half uur overleg, en wat tranen, worden de gegevens aangepast en mochten we alsnog naar binnen.

Binnen de poorten komen we gelijk in winter wonderland terecht met kerstmuziek, kerstversiering en af en toe zelfs nepsneeuw. Als eerste brachten we een bezoek aan de Minions, vervolgens Harry Potter, Kung Fu Panda en een kort bezoekje aan Jurrasic Park.

Na alle bezoeken aan Disneyland Hong Kong hebben we een nieuw pretpark op onze bezoeklijst voor een volgende vakantie in China. Alles in het park is ruim opgezet, de muziek niet al te hard en de wachtrijen zijn vandaag goed te doen. Jammer genoeg lag een attractie bij het Harry Potter thema urenlang stil en als de attractie wordt opgestart is de wachttijd al gauw 90 minuten. Deze attractie slaan we dan ook maar over.

Rond 17.00 uur gaan we met de metro terug richting het hotel, want om 19.00 uur hebben we een afspraak met onze Chinese vriendin Yifan. Bij het hotel informeer ik hoe ik de niet betaalde taxirit kan betalen. Een medewerkster is zo vriendelijk geweest om deze voor ons te betalen. We betalen haar dan ook gauw terug. Wonderlijk genoeg was de taxirit voor haar  goedkoper dan voor ons op de meter.

Als Chinese vriendin arriveert lopen we  naar de Pizzahut en drinken bij Chagee nog een kop thee. We maken foto’s en kletsen bij over wat we de laatste jaren hebben gedaan. Rond 20.30 uur nemen we weer afscheid met de wens elkaar sneller te zien dan na 7 jaar.  Y-A en ik brengen haar naar de metro voordat we terug naar het hotel lopen.

Terug op de kamer is het tijd om de koffer in te pakken. Morgen om 10.00 uur worden we naar het vliegveld gebracht om weer naar huis te gaan.

We staan vandaag bijtijds op, want om 09.30 uur worden we opgehaald voor een bezoek aan de Chinese Muur bij Mutianyu. Op de weg naar Mutianyu is het niet druk en rond 11.00 uur komen we aan.

Voordat we bij de Chinese muur zijn moeten we eerst nog met een bus en een kabelbaan. Boven verwachting is het helemaal niet zo koud en voor onze mutsen, sjaal en wanten is het veel te warm.

We lopen geen grote stukken op de Muur. We wandelen van toren 15 richting toren 17. We maken wat mooie foto’s van het prachtige uitzicht. Jammer genoeg zijn de herfstkleuren voorbij, maar er valt genoeg mooie natuur te zien.

Bij het arrangement hoort een lunchbuffet. Het buffet is verrassend goed en we scheppen onze bordjes goed voel. Na de lunch wandelen we nog wat rond langs de souvenirs winkels, maar omdat het een erg rustige dag is, zijn de winkeliers redelijk fanatiek om je in hun winkeltje te krijgen. Rond 14.30 uur besluiten we dan ook om weer terug te gaan naar het hotel, waar we rond 16.00 uur weer aankomen.

We rusten even een uurtje uit en dan lopen we met zijn vieren richting het winkelcentrum. Y-A en vriend doen er nog wat laatste inkopen bij onze nieuwe favourite winkel Uniqlo, Dan is het inmiddels ook alweer tijd voor het avondeten. Keuze genoeg, maar dat maakt het soms alleen maar lastiger om te kiezen. We eindigen bij een Vietnamees restaurant, waar ze lekkere rijst- en noedelgerechten hebben.

Na het eten lopen we weer richting hotel, drinken nog wat koffie en kijken wat televisie. Morgen ons laatste uitje en een ontmoeting met een Chinese vriendin.

Vandaag is weer een reisdag. Dit keer reizen we niet met de trein, maar met een binnenlandse vlucht van Xi’an naar Beijing. Om 08.30 uur worden we door de gereserveerde taxi opgehaald.
De passagiersstoelen in de bus hebben rug massage. Y-A benoemt het enthousiast dat het vandaag een wellnessdag is. Ondanks de prima massage, brengt de chauffeur ons naar de verkeerde terminal en is het nog een heel eind met de airport bus voordat we op de goede terminal zijn.

Op het vliegveld krijgen we een vervolg op de wellness dag. Zowel Y-A als ik krijgen de volledige behandeling bij de controle van de beveiligingspoort.

Het inchecken gaat snel en het vliegtuig vertrekt op tijd richting Beijing, Daxing international Airport. Het is een korte vlucht naar Beijing en ook de koffers komen snel op de band. Omdat het een binnenlandse vlucht is, hoeven we niet opnieuw langs de douane.
Ook in Beijing staat er weer een taxi voor ons klaar. De rit naar het hotel is nog meer dan 50 kilometer. De auto is luxe en deels zelfrijdend. De chauffeur gebruikt de tijd om zich te scheren tijdens de rit. Deze chauffeur neemt onze wellenss dag wel heel erg letterlijk. Gelukkig in het drukke Beijing, heeft de chauffeur ook zelf de handen weer aan het stuur.

In Beijing zitten we in de wijk Sanlitun. In 2014 en 2016 zaten we in een hostel in deze wijk. Het hostel is er niet meer, maar de wijk heeft genoeg andere hotels. We hebben voor de laatste 3 nachten de “Japanse kamer” in een hotel geboekt.  De verwarmde wc-bril past wel in het wellness thema van vandaag. Echter de kamer is vrij klein en het is nauwelijks mogelijk om voor het bed langs te lopen. Maar de omgeving is vertrouwd en nadat we de koffers in de kamer hebben gezet, gaan we nog even naar het winkelcentrum. Voor het avondeten blijven we dicht bij het hotel en eten we bij de Pizzahut. Was het in 2016 nog een druk bezocht restaurant, nu zijn er maar een paar tafels bezet.

Na het eten lopen we nog naar het oude hostel, maar hier staat inmiddels een groot nieuw hotel en is de omgeving van het hostel nauwelijks herkenbaar.

Het einde van de vakantie komt in zicht, maar de laatste 2 dagen gaan we nog veel doen. Onder andere morgen naar de Chinese Muur in Mutianyu.

De wekker staat vandaag op 07.00 uur. Ruim de tijd om te douchen en te ontbijten als we rond 09.00 uur opgehaald worden voor ons uitstapje naar het Terracottaleger.
De eerste keer dat Jan, Y-A  en ik het Terracottaleger bezochten was in 2006. Inmiddels is er een complete infrastructuur aangelegd en het is vanaf de parkeerplaats nog bijna een kilometer lopen voordat je bij de ingang van het museum bent.

Het leger zelf is op het eerste oog niet veel veranderd. In hal 1 staan de soldaten netjes in de rij, maar in hal 2 en 3 liggen nog steeds de half afgebroken beelden te wachten om in elkaar gezet te worden.  Het souvenirs kopen slaan we over. In de huiskamer staan nog steeds de soldaten van onze eerste bezoek. De prijs is wonderwel nog steeds 10 yuan en op de parkeerplaats 5 yuan.

Rond 13.00 uur zijn we weer terug op de parkeerplaats en we worden door de chauffeur weer netjes bij het hotel afgezet. Lunchtijd is inmiddels wel voorbij, maar gelukkig zit er vlakbij het hotel een bakker met allerlei lekkere broodjes.

En natuurlijk willen Y-A en vriend vandaag ook naar de high tea in het hotel. Na het kopje thee lopen we naar de Moslimwijk en kijken onze ogen uit van alle bekende en onbekende gerechten die er uitgestald staan. Ik herinner me van eerdere bezoeken dat er ook kraampjes met kleren waren, maar die heb ik deze keer niet meer gezien.

Voor het avondeten kiezen we weer voor het restaurant in het hotel. Het is er heerlijk rustig en om 18.00 uur zijn we zelfs de eerste gasten. Vandaag kiezen we voor een heerlijke wontonsoep en gebakken rijst met ei.

We zijn alweer vroeg op de kamer terug, maar twee weken reizen beginnen we allemaal wel een beetje te voelen. Ook moet vanavond de koffer weer ingepakt worden, want morgen vliegen we naar onze laatste bestemming, Beijing.

Geen vroege wekker vandaag. We zitten pas om 09.00 uur aan het ontbijt. Net als de kamer in het hotel, is het ontbijt prima in orde. ER is veel keus, maar een plakje kaas bij het ontbijt, dat kennen ze in de meeste hotels niet.

Na het ontbijt gaan we richting de Drumtower. We proberen online tickets op de telefoon te kopen, maar toegangskaartjes kopen aan het loket blijkt veel sneller te gaan. Bij de meeste attracties worden onze paspoortgegevens overgenomen, maar voor een combi-ticket voor de Drum- en Belltower is dat niet nodig.

De temperatuur is in Xi’an een stuk frisser dan in Nanyue. We hebben vandaag dan ook echt een trui nodig en morgen als de voorspelling nog kouder is, moet de meegenomen winterjas ook uit de koffer komen.

Tussen de Drum- en Belltower houden we nog even een koffiestop. De torens zijn mooi, maar misschien ook meer door hun geschiedenis, dat ze er al zo lang zijn. De Belltower wordt gerenoveerd, maar deze renovatie blijkt al bijna 30 jaar te duren. En aan de staat van de toren te zien, is het voorlopig nog niet klaar.

Na de torens is het alweer tijd voor de lunch. Y-A trakteert op een heerlijke maaltijd bij de Pizzahut. Iedereen heeft weer voldoende energie voor de volgende attractie. De wandeling op de stadsmuur van Xi’an. Hier worden trouwens wel weer onze paspoortgegevens genoteerd bij het kopen van de tickets.

Y-A en vriend gaan voor de volledige wandeling van 13.6 kilometer, maar Jan en ik nemen na ongeveer een kilometer de trap naar beneden en wandelen terug naar het hotel. In het hotel is tussen 14.30 uur en 17.00 een gratis high tea voor de hotelgasten. Terwijl Y-A en R een flinke wandeling maken, genieten wij van een kopje thee met lekkere taartjes.

Rond 18.30 uur zijn ook Y-A en vriend weer terug in het hotel en we besluiten om maar gelijk de avondmaaltijd in het hotel te gebruiken. We eten er een eenvoudige maaltijd en voor 20.00 uur zijn we alweer terug op de kamer.

We besluiten om voor de rest van de avond lekker uit te rusten. Weliswaar hebben we nog zo’n 5 dagen vakantie, maar op3 dagen hebben we nog uitstapjes gepland staan. Zo worden we morgenochtend om 09.00 uur opgehaald door een taxi om naar het Terracottaleger te worden gebracht.

De wekker staat vandaag op 06.00 uur. Na het douchen en een snel ontbijt worden we om 07.30 uur opgehaald door Chinese vriend J, om ons naar het treinstation van Hengshan West te brengen. Met wat weemoed nemen we afscheid van elkaar. Het blijft altijd bijzonder om in Nanyue en omgeving te verblijven. En J is een dierbare vriend geworden.

Vandaag reizen we door naar Xi’an. Een reis van meer dan 1100 kilometer. Met trein 1 reizen we in 40 minuten naar Changsha Zuid. Daar moeten we zo’n twee uur wachten op de trein naar Xi’an. Maar zo’n groot station is net live televisie. Er gebeurd van alles en de wachttijd van twee uur gaat snel voorbij.

In trein 2 moeten we meer dan 6 uur en 40 minuten reizen. Op sommige momenten rijdt de trein meer dan 300 kilometer per uur. We zien het landschap veranderen van bergen, naar platteland, heuvels, steden, lange tunnels totdat we om 18.18 uur in Xi’an aankomen.

Aangekomen proberen taxichauffeurs ons weer in hun taxi te krijgen, maar ook hier gaan we naar de standplaats. Echter taxi 1 heeft zijn kofferbak half vol liggen met zijn eigen spullen en we moeten dan ook met twee taxi’s naar ons hotel. Y-A en ik zitten in taxi twee. Een achtervolging in een James Bond film is er niets bij. Halverwege de kamikazerit begint de chauffeur ook nog eens te fluiten en begin ik te denken of ik nog een afscheidsboodschap in mijn telefoon moet inspreken.

Maar we komen ongedeerd bij het hotel aan. Weliswaar met knikkende knieën en Y-A heeft een paar pepermuntjes nodig om het misselijke gevoel weer weg te krijgen.

Het inchecken bij het hotel gaat erg snel en binnen 5 minuten zijn we al op onze prachtige ruime, schone kamer. Voor het avondeten proberen we in het hotel wat te eten, maar het restaurant sluit om 20.00 uur en inmiddels is het al 20.15 uur.

We lopen een klein rondje in de omgeving van het hotel en komen bij het op eerste gezicht leuk restaurant uit. Echter rond 21.00 uur wordt het er steeds donkerder en gaat de muziek steeds harder en lijkt het meer of we in een discotheek zitten, in plaats van een restaurant. Nadat Jan zijn bord leeg heeft gaat hij alvast terug naar het hotel. Y-A en ik moeten dan nog een tijdje op onze maaltijd wachten. Hm, niet onze beste maaltijd en er volgen Jan al snel terug naar het hotel, waar we de komende 3 nachten zullen verblijven.

Ook vandaag na het ontbijt worden we weer met de auto opgehaald door onze Chinese vrienden. We rijden naar het tehuis waar Y-A gewoond heeft. Het tehuis is nu een kantoor, maar we kunnen er een blik werpen in de gang van het gebouw. Een voormalig directeur werkt nog steeds in het gebouw en neemt ons mee naar een nieuw gebouw achter het tehuis. Hier wonen geen kinderen meer, maar is een bejaardenhuis.

We worden meegenomen naar de directiekamer en krijgen een kopje thee. Voor de voormalige directeur hebben we een Nederlandse jaarkalender meegenomen. Maar alle overige bij ons bekende medewerkers, werken niet meer in het tehuis of zijn inmiddels gepensioneerd. Behalve twee dozen met foto’s zijn er ook geen zichtbare herinneringen meer dat er een thuis was, waarvan bijna 500 kinderen zijn geadopteerd. Het is bijzonder om bij mijn oude reisverslag terug te lezen dat er plannen waren om een guesthouse te maken voor terugkerende kinderen naar het tehuis. Echter de praktijk in 2025 blijkt dat er hooguit 2 of 3 kinderen/jong volwassenen per jaar het tehuis bezoeken. Het guesthouse is er dan ook nooit gekomen. Maar misschien heeft dat er ook wel mee te maken dat de directeur van 2008 onverwacht ergens tussen 2010 en 2012 is overleden.

Na het bezoek aan het  tehuis gaan we naar Hengshan Mountain. Chinese vriend J weet een mooie tempel met twee hele oude bomen. Halverwege de berg moeten we tickets kopen en mogen ook niet verder rijden met de auto. We moeten overstappen in een veel te dure taxi. Een andere optie is 5 kilometer naar boven lopen en dat voelt ook niet echt als een optie. De tempel en de twee oude bomen zijn indrukwekkend. Bovenal, het is er ook lekker rustig in de tempel. Overal hangen bordjes dat je er stil moet zijn. Na al die luidsprekers, te harde muziek en microfoons is dat een aangename ervaring.

De auto blijkt geparkeerd te zijn op de parkeerplaats van het restaurant waar we in 2008 met de directeur van het tehuis hebben gegeten. De locatie met uitzicht is nog steeds prachtig, maar al het overige is in verval geraakt. De keuken staat in de steigers, het terras is meer dan gehalveerd en gekookt wordt er in een soort garagebox. Maar het eten is heerlijk. En als de digitale betaling niet lukt krijgen we nog korting op de rekening, omdat er geen wisselgeld is.

Na de lunch rijden we terug naar Nanyue om wat uit te rusten, maar Y-A en ik gaan eerst nog even shoppen. Y-A scoort voor niet al te veel geld een mooie nieuwe winterjas.

Om 17.00 uur worden we weer opgehaald. Onze Chinese vrienden willen ons trakteren met een maaltijd voor mijn verjaardag. We rijden naar Hengyang waar ze wonen, zodat oma en hun twee kinderen zelf ook mee kunnen eten. Chinese vriendin zelf moet echter nog werken, zij kan niet bij het eten aanwezig zijn.

Jammer genoeg voor Y-A komen we in een visrestaurant terecht. En zelfs in de speciaal voor haar gemaakte gebakken rijst, blijken er garnalen verstopt. Maar de maaltijd zelf is gezellig. Na de maaltijd rijden we over de tolweg weer terug naar Nanyue. Vriend J blijft in zijn appartement slapen en brengt ons morgenochtend naar het treinstation, voor een lange rit naar onze volgende bestemming, Xi’an.