Ook vandaag na het ontbijt worden we weer met de auto opgehaald door onze Chinese vrienden. We rijden naar het tehuis waar Y-A gewoond heeft. Het tehuis is nu een kantoor, maar we kunnen er een blik werpen in de gang van het gebouw. Een voormalig directeur werkt nog steeds in het gebouw en neemt ons mee naar een nieuw gebouw achter het tehuis. Hier wonen geen kinderen meer, maar is een bejaardenhuis.

We worden meegenomen naar de directiekamer en krijgen een kopje thee. Voor de voormalige directeur hebben we een Nederlandse jaarkalender meegenomen. Maar alle overige bij ons bekende medewerkers, werken niet meer in het tehuis of zijn inmiddels gepensioneerd. Behalve twee dozen met foto’s zijn er ook geen zichtbare herinneringen meer dat er een thuis was, waarvan bijna 500 kinderen zijn geadopteerd. Het is bijzonder om bij mijn oude reisverslag terug te lezen dat er plannen waren om een guesthouse te maken voor terugkerende kinderen naar het tehuis. Echter de praktijk in 2025 blijkt dat er hooguit 2 of 3 kinderen/jong volwassenen per jaar het tehuis bezoeken. Het guesthouse is er dan ook nooit gekomen. Maar misschien heeft dat er ook wel mee te maken dat de directeur van 2008 onverwacht ergens tussen 2010 en 2012 is overleden.

Na het bezoek aan het  tehuis gaan we naar Hengshan Mountain. Chinese vriend J weet een mooie tempel met twee hele oude bomen. Halverwege de berg moeten we tickets kopen en mogen ook niet verder rijden met de auto. We moeten overstappen in een veel te dure taxi. Een andere optie is 5 kilometer naar boven lopen en dat voelt ook niet echt als een optie. De tempel en de twee oude bomen zijn indrukwekkend. Bovenal, het is er ook lekker rustig in de tempel. Overal hangen bordjes dat je er stil moet zijn. Na al die luidsprekers, te harde muziek en microfoons is dat een aangename ervaring.

De auto blijkt geparkeerd te zijn op de parkeerplaats van het restaurant waar we in 2008 met de directeur van het tehuis hebben gegeten. De locatie met uitzicht is nog steeds prachtig, maar al het overige is in verval geraakt. De keuken staat in de steigers, het terras is meer dan gehalveerd en gekookt wordt er in een soort garagebox. Maar het eten is heerlijk. En als de digitale betaling niet lukt krijgen we nog korting op de rekening, omdat er geen wisselgeld is.

Na de lunch rijden we terug naar Nanyue om wat uit te rusten, maar Y-A en ik gaan eerst nog even shoppen. Y-A scoort voor niet al te veel geld een mooie nieuwe winterjas.

Om 17.00 uur worden we weer opgehaald. Onze Chinese vrienden willen ons trakteren met een maaltijd voor mijn verjaardag. We rijden naar Hengyang waar ze wonen, zodat oma en hun twee kinderen zelf ook mee kunnen eten. Chinese vriendin zelf moet echter nog werken, zij kan niet bij het eten aanwezig zijn.

Jammer genoeg voor Y-A komen we in een visrestaurant terecht. En zelfs in de speciaal voor haar gemaakte gebakken rijst, blijken er garnalen verstopt. Maar de maaltijd zelf is gezellig. Na de maaltijd rijden we over de tolweg weer terug naar Nanyue. Vriend J blijft in zijn appartement slapen en brengt ons morgenochtend naar het treinstation, voor een lange rit naar onze volgende bestemming, Xi’an.