Om 08.00 uur staan we op en sinds lange tijd zitten we rustig met zijn drieën aan een grote tafel onze boterhammetjes en een gekookt eitje te eten.

Klokslag 09.30 uur staat Chinese vriend J voor de deur om ons op te halen. Als we richting waterval rijden komen we langs een nieuw aangelegd lotusbloemenveld. Het zijn er duizenden en bloemen zover het oog reikt. Er is een smal pad door heen gemaakt voor de toeristen, maar zowel Jan als Y-A hebben een korte broek aan en al die takken en bladeren voelen niet echt prettig aan. De bloemen zijn echt prachtig om te fotograferen. Ook omdat ze in verschillende stadia te zien zijn. Van knop, tot uitgebloeid, van roze tot een enkele witte lotusbloem.

Na een kwartiertje kijken rijden we door naar het kleine parkje van de waterval. Voor de waterval moet ongeveer een drie kwartier omhoog worden gelopen. Honderden traptreetjes en af en toe een recht stukje. Ook hier in dit park is het duidelijk zichtbaar dat er te weinig water is. De brug die hier boven bij het blog staat, staat bijna droog. Met vriend J voorop beginnen we aan de beklimming. Y-A houdt hem met gemak bij, maar Jan en ik komen er al hijgend en puffend achter aan. De temperatuur is ver boven de 30 graden, niet veel schaduw en de vochtigheidsgraad enorm. We laten een spoor van zweetdruppels achter. Halverwege de top is de waterval, maar er stroomt bijna geen water naar beneden. Het wordt tijd dat Nanyue en omgeving een flinke regenperiode krijgt.

Na de waterval moeten we nog zeker een paar honderd traptreden naar boven. Waar we het anders misschien al lang hadden opgegeven, lopen we nu alle traptreden omhoog. En.. we hebben het deze keer gehaald. Boven aan de top vraagt J of we dezelfde route weer naar beneden willen lopen of met de bus. Y-A wil wel weer naar beneden lopen, maar Jan en ik kiezen voor een busje. De vraag blijft of het busje wel zoveel veiliger was, met gaten in de deur, een klein meisje staand op de voorbank en op sommige plekken hele smalle bochten en een afgrond. Maar we zijn binnen een paar minuten beneden.

Als we beneden zijn kopen we nog een flesje water en komen op een bankje bij de ingang nog even bij van alle inspanningen. Maar vriend J en Y-A hebben er flink de vaart ingezet en niet zo heel veel later als wij aangekomen zijn, zijn zij ook al beneden. Y-A krijgt complimenten voor haar goede conditie.

Vriend J stelt voor om met elkaar te gaan lunchen en we rijden naar een heel klein restaurantje vlakbij het appartementencomplex waar we verblijven. Het is een familie die vlak bij een nieuwe waterdam woont en binnenkort moet verhuizen omdat hun huis in de gevarenzone van de dam zit.  De meeste restaurantjes zijn al weg in het gebied en we zijn dan ook de enige gasten. De al wat op leeftijd zijnde man en vrouw koken voor ons een heerlijke maaltijd. Ook hier allemaal producten uit de eigen tuin. Na afloop rekenen we 140 yuan af, dat is nog niet eens 20 euro.

Na de maaltijd gaat vriend J. weer terug naar zijn gezin en wij houden tot 17.30 uur siësta op de kamer. We lopen een andere route naar het centrum. We kennen er nog een klein restaurantje van voorgaande bezoeken. Inmiddels is het restaurant verhuisd naar een veel groter pand en heet in plaats van Top Grande Coffee nu Top Grande musicbar. Vreemd genoeg is er geen muziek te horen en is het er doodstil in het restaurant. We zijn wel wat vroeg, maar echt druk wordt het er volgens mij ook niet.

Op te terugweg naar het appartement kopen we nog wat boodschapjes voor het ontbijt. Voor morgen helemaal geen plannen. Het is dan ook de eerste keer in deze vakantie dat we geen wekker zetten. We houden het morgen ook rustig, want dinsdag wordt een drukke dag. We bezoeken dan het tehuis en ontvangen journalisten van krant en televisie voor aandacht voor onze zoektocht.

(Bron foto’s: Lisette ©)