Vanochtend om 07.30 uur liep de wekker weer af. Na het ontbijt begonnen we met het laatste deel van onze rondreis terug naar Hengyang.

De eerste 30 kilometer gaat nog over een twee baansweg, maar de rest van de route over de snelweg. Wellicht komt het dat er voor de snelweg tol betaald moet worden, maar de hele rondreis door Hunan is ons opgevallen dat er maar heel weinig verkeer op de snelweg rijdt. Er zijn echt enorme investeringen gedaan voor een mooie snelweg. Zo kwamen we vandaag door tientallen tunnels, waar onder een tunnel van meer dan 7 kilometer lang.

Onderweg houden we langs de snelweg nog een lunchpauze. De maaltijden langs de snelweg is niet aan te bevelen. We eten dan ook geen van allen ons bordje leeg.

Rond 14.30 uur zijn we weer in Hengyang. We zetten de spullen weer in de ruime slaapkamer van de gids en we rusten allemaal een uurtje uit.

Als gids J weer uit zijn kamer komt, meldt hij dat hij vanavond met vrouw, zoontje en zijn moeder een etentje bij vrienden heeft en dat hij ons wel even naar de supermarkt brengt, zodat we wat boodschappen voor ons zelf kunnen kopen voor het avondeten.

Het is niet helemaal wat we van de ontvangst van vandaag hadden verwacht, maar in de supermarkt slaan we kant en klare noedels in en wat broodjes, een doos eieren en wat vers fruit. Met wat improvisatie hebben we hier toch nog een hele maaltijd van gemaakt.

Zo zitten we onverwachts vanavond met zijn drieën aan de eettafel in dit toch wel grote appartement. De televisie krijgen we niet meer aan en we kunnen ook niet naar buiten, want we hebben geen sleutel van het appartement.

Voor morgen en de komende week maar betere afspraken maken. We hebben nog wel een aantal zaken op ons lijstje staan, waarvoor we J als gids en vertaler nodig hebben.