Vanochtend om 06.00 uur ging de wekker. Gelukkig was het vanochtend weer droog. Gisterenavond en vannacht bleef het maar hard door regenen. Op een gegeven ogenblik kwam zelfs de gang in het hostel onder water te staan, maar onze kamer bleef gelukkig droog.

De taxichauffeur die ons om 07.00 uur bij het hostel op kwam halen liet ons foto’s zien hoe hoog op verschillende plaatsen in Xi’an het water in de straten stond. Na een rustig ritje van 40 kilometer kwamen we bij het vliegveld van  Xi’an aan. Inchecken kan echter pas 2 uur van te voren en geen minuut eerder. Maar als het eenmaal tijd is gaat het inchecken snel en ook de security check verloopt vlot. Het boarden gaat redelijk op tijd, maar toch vertrekken we met meer dan een half uur vertraging.

De vlucht van Xi’an naar Chongqing duurt maar een uur. In die tijd krijgen we ook nog een maaltijd geserveerd. Op het aluminiumfolie staat dat het “duck” is. De maaltijd is dus niet aan Yue-Anne besteed. Zij wacht liever dat we in het volgende hostel zijn voor de “good noodles” van Unox, die we uit Nederland hebben meegenomen.

Nadat we geland zijn, komen vrij snel de koffers op de band en ook het vinden van een taxi gaat snel. Toch wordt de taxirit in alle opzichten een onvergetelijke rit. Als we vlakbij het hostel zijn belt de chauffeur naar het hostel om te vragen naar de weg. Bij het wegrijden, rijden we rakeliings de pannetjes met handel van een verkoper langs de kant van de weg. Deze zet gelijk een sprint er in en rukt de deur van mij open. De chauffeur geeft gas, maar de man blijft de inmiddels openstaande deur vast houden. Om escalatie te voorkomen, stopt de chauffeur en stapt uit. Maar dan komt de verkoper met een grote paal achter de chauffeur aan en hij wil duidelijk geld zien, voor schade die niet heeft plaats gevonden. Omstanders doen niet veel, ook niet als ik luid op de toeter van de taxi begin te toeteren. Om een gegeven moment weet de chauffeur aan de woedende verkoper te ontsnappen en sprint naar de taxi terug om weg te rijden. Maar weer hangt de verkoper aan mijn deur, die helaas niet op slot kan. Vol gas gevend en ik zelf met alle kracht de deur dicht houdend weten we toch aan deze beangstigende situatie te ontkomen.

Nog geen twee minuten later blijken we bij het hostel te zijn. Nog vol adrenaline stappen we uit,Nog niet wetend dat het hostel aan een autoloze weg op een heuvel ligt, met minstens 125 traptreden en zo’n 40 graden warmte. Wellicht dat juist deze adrenaline er voor zorgt dat we met onze drie koffers en rugzakken boven komen.

De kamer zelf is een heel klein beetje anders dan de beschrijving op het internet. De luxe familiekamer met uitzicht heeft alleen een raampje in de wc. Het balkon is de balustrade waarlangs je naar boven moet om op je kamer te komen (binnen langs).
Een rustige kamer, tja met open ruimte tussen de voormuur van de kamer en het plafond en de gehele tijd de muziek aan, hopen we nog dat de muziek uit gaat vandaag.

De achterzijde van de kamer is een groot gordijn, met daar achter de opslagruimte van het hostel, met bankstellen, stoelen, wastafels etc.. Een wonderlijk geheel. Als je niet beter zou weten, zou je denken dat je een lekkere ruime kamer hebt gekregen, maar nu voelt het toch wel een beetje als gefopt. Maar na overleg besluiten we toch maar gewoon te blijven. We worden hier morgen ook opgehaald voor onze cruise. Ach en het is maar voor 1 nacht.

Na een kop koffie op de kamer, gaan we op zoek naar de Carrefour. Chongqing is gebouwd op heuvels, dus ook voordat we bij deze winkel zijn,  hebben we weer een hele klimpartij achter de rug.. Maar we hebben bij de Carrefour lekkere broodjes en snoeperijen gekocht voor ons ontbijt en de eerste maaltijd morgenavond aan boord. Vanaf woensdag zijn pas de maaltijden bij de cruise inbegrepen. Ook eten we in één van de fastfood restaurantjes van de Carrefour. Helemaal geen slechte maaltijd.

Daarna nog weer de warme weg terug naar het hostel. Nog een keer alle traptreden op. Zoals ik al eerder schreef, we hebben geen rustige kamer. Ondanks dat het hostel voor onze beleving erg afgelegen ligt, is het hier erg druk en is er een grote groep met Chinese toeristen aan het dineren. Wij houden het maar gewoon bij de koffie op onze kamer en ach van zo’n enerverende reisdag hopen we dat we vanavond gauw in slaap vallen. Nu maar hopen dat we niet gaan dromen over Kungfu verkopers en hard wegrijdende taxichauffeurs.