Als je boven op het vaandel klikt op foto’s en vervolgens op China 2016, kan je bij dag 30, 31 en 32 nieuwe foto’s zien van onze reis in China.
De laatste serie foto’s van onze reis, want inmiddels zit onze vakantie erop.

(Bron foto: Lisette ©)

Om 05.00 uur gaat alweer de wekker. We kunnen alle drie even snel douchen en dan naar het restaurant voor een luxe ontbijt. Heerlijk weer een boterham met kaas eten en smullen van al het lekkere eten dat in een groot ontbijtbuffet al klaar staat.

Na het ontbijt halen we onze koffers van de kamer, checken uit en lopen in vijf minuten weer terug naar het vliegveld. Het verloopt allemaal even vlot op het vliegveld en ruim op tijd zitten we bij de gate te wachten dat we het laatste deel van onze reis kunnen afleggen.

Het vliegtuig heeft blijkbaar de wind mee, want we landen 20 minuten te vroeg in Amsterdam. Alleen nog koffers van de band en de auto weer terug krijgen bij de aankomsthal en onze reis naar China van 2016 is echt voorbij. Maar dromen voor een volgende reis staat vrij. Er valt nog genoeg in China en de rest van de wereld te ontdekken.

Vandaag het laatste ontbijt in Beijing. NIet op het terras, maar binnen. Buiten regent het zachtjes. Voor de zekerheid laten we maar een taxi bellen die ons op komt halen bij het hostel in plaats van buiten op zoek naar een taxi. Maar om 10.45 uur als we vertrekken is het al lang weer droog. Ook is het niet erg druk op de weg. We zijn dan ook ruim op tijd op het vliegveld.

Maar ook al kiezen we voor de korte rij bij de balies. Onze twee voorgangers hebben allebei problemen en het duurt zeker een half uur voordat wij aan de beurt zijn. Dan blijkt dat ons vliegtuig meer dan twee uur vertraging heeft en pas rond 17.00 uur zal vertrekken. We zijn dan ook veel te vroeg op het vliegveld.

We drinken eerst maar een kop koffie bij Starbucks en daarna een sandwich in het naast gelegen restaurant Paris. Dan gaan we toch maar door de Security en wachten bij de Gate onze tijd af. Het boarden gaat redelijk op tijd, maar als we eenmaal allemaal in het vliegtuig zitten, duurt het nog meer dan een uur voordat we echt gaan vliegen.

Jammer deze vertraging. In Copenhagen hebben we een mooie kamer in het Hilton gereserveerd voor de nacht, maar op deze manier blijven er maar weinig uurtjes over dat we er kunnen slapen.

Als we dan eindelijk in Copenhagen geland zijn, duurt het nog eindeloos lang voordat onze koffers op de band komen. Maar rond 22.00 uur lopen we dan toch het hotel binnen. Daar gaat alles lekker snel en staat er een mooie kamer, inclusief extra bed voor  Y-A al op ons te wachten.

Nog geen 10 minuten nadat we op de kamer zijn, gaan de lichten uit. Om 05.00 uur gaat alweer de wekker voor het ontbijt om 05.30 uur.

De laatste dag in China is aangebroken. Morgenochtend gaan we weer naar het vliegveld en vliegen we via Kopenhagen, waar we nog een nachtje blijven slapen, terug naar Nederland.

Vandaag doen we het rustig aan. Geen uitstapjes meer naar toeristische attracties, maar gewoon in de buurt rondom het hostel. Na het ontbijt wandelen we naar Sanlitun shopping Mall waar we op zoek gaan naar nieuwe sportschoenen voor Y-A. Nadat we bijna alle winkels hebben gehad is er gelukkig toch nog een winkel van een bekend sportmerk dat de juiste kleur, maat en enigszins de prijs heeft wat ik in gedachten had voor een paar nieuwe schoenen!

Daarna gaan we op zoek naar een restaurant. Maar Sanlitun is een dure wijk, zo ook de restaurants. Maar in een tweede Mall op de terugweg naar het hostel vinden we een leuk Dimsum restaurant waar we heerlijk eten.

Dat Sanlitun een dure wijk is blijkt wel als we langs de kapper gaan om Y-A haar haar te laten wassen. Voor alleen haar wassen kost dit 110 yuan. Vorige week in Guilin kostte dit maar 20 yuan en toen werd het nog netjes in model gedroogd ook. Tony’s hairdresser moet het dan ook maar zonder ons bezoek doen en we gaan terug naar de kamer.

Op de kamer kijken we herhalingen van de Olypmische Spelen, pakken de koffers opnieuw in en werken het weblog bij.

De maand in China is snel voorbij gegaan. Het was bijzonder om de reis die we 10 jaar geleden hebben gemaakt voor een groot deel nog een keer te doen. Als positieve uitschieters van deze reis zullen zeker de Yangtze Cruise en de Longji rijstvelden bij blijven. Pingyao blijven we onthouden omdat we er zoveel regen hadden en het er best wel fris was. Als we geweten hadden dat we daarna nog heel veel dagen met 40 graden zouden hebben, hadden we vast meer van die frisse dagen in Pingyao genoten.

Als we dinsdag weer thuis zijn, laten we nog weten hoe de terugreis is verlopen. Maar bij deze willen we jullie alvast bedanken voor het meelezen, het geven van panda opdrachten zodat we Jamison en Jason konden verblijden met een hele goed gevulde rugzak. Ook zal DNA Connect blij zijn met de donatie van 90 Euro. Een DNA test kost tegenwoordig 150 Euro. Er is dus heel wat geld nodig om DNA testen in China te krijgen.

Verder bedankt voor alle leuke reacties bij onze verhalen, zowel bij dit weblog,Wechat, Whatsapp, Facebook etc. Wij gaan weer hard sparen voor een volgende reis. Want dit is vast en zeker nog niet de laatste keer dat we in China zijn.

Zaijian, Lisette, Jan en Y-A.

Als je boven op het vaandel klikt op foto’s en vervolgens op China 2016, kan je bij dag 27, 28 en 29 nieuwe foto’s zien van onze reis in China.
Inmiddels zijn we weer in Beijing aangekomen en zit onze rondreis er in China bijna op.

(Bron foto’s: Lisette ©)

Na een nachtje apart slapen, ontmoeten we elkaar om 08.30 uur weer in de gang om te gaan ontbijten. Vanochtend een lekkere kop koffie en een boterham met een gebakken eitje. Na het ontbijt informeer ik hoe laat we naar onze drie persoonskamer kunnen. Tot mijn verbazing hoor ik dat we gewoon in onze kamers moeten blijven omdat er geen drie persoonskamer is. Als ik meld dat dit tegen de afspraak in is die we gisterenavond hebben gemaakt blijkt er ineens wel een drie persoonskamer beschikbaar te zijn en nog geen kwartier zitten we weer bij elkaar op de kamer.

Als uitje willen we vandaag naar het Zomerpaleis. Echter we blijken niet de enige die dit vandaag hadden bedacht. Het duurt meer dan een uur om er met de taxi te komen. Daarna nog een kwartier in de rij bij de kassa, maar dan zijn we binnen. Maar eigenlijk is het echt geen doen. Het Zomerpaleis is één grote mensenmassa. Bij toeval vinden we een erg afgelegen koffiezaakje. Er zit helemaal niemand en we komen echt even bij van de drukte. Daarna lopen we door naar Suzhoustreet. Rondom een klein meertje zijn allemaal kleine winkeltjes gemaakt en je loopt er erg dicht langs de waterkant.Het lijkt bijna op een attractie in Disneyland. In het meertje varen namelijk ook nog bootjes rond. In Suzhoustreet zit ook een restaurantje waar we eten voor de lunch. Het eten is er verrassend goed en alle bestelde gerechten gaan allemaal op.

Inmiddels is het al zo’n 15.00 uur en wel tijd om terug te gaan naar het hostel. Bij de uitgang lezen we dat er vandaag zo’n 58.000 mensen in het Zomerpaleis aanwezig zijn. Maar het zal me niet verbazen als het er nog veel meer waren.

Buiten het Zomerpaleis moeten we weer op zoek naar een taxi. Taxi nummer 1 heeft er geen zin in om ons weg te brengen, maar taxi 2 vindt het gelukkig geen probleem. Ook nu weer enorm druk op onze route en ook nu heeft de taxichauffeur een uur nodig om ons weer terug te brengen.

Op de kamer rusten we lekker even uit en kijken weer naar de Olympische spelen. We lopen volgens mij door het tijdsverschil met Brazilië zeker een dag achter, maar we krijgen alles wel minimaal 10 keer te zien.

Voor het avondeten gaan we weer naar de Pizzahut. We hebben pas laat de lunch gehad, dus echt heel veel trek hebben we nog niet. Maar een bordje spaghetti dat lusten we altijd wel.

Na het eten lopen we nog even naar de winkeltjes, waar Y-A nog wat zakgeld uitgeeft. Morgen onze laatste volle dag in China, dus het zakgeld moet wel opgemaakt worden.

Voor morgen hebben we nog geen echte plannen, behalve dan wat shoppen, koffie drinken bij de Starbucks, cadeautjes kopen voor het thuisfront en nieuwe schoenen voor Y-A. Met dit lijstje kunnen we vast wel de dag vullen,.

De laatste ochtend in Nanyue. We ontbijten weer op de kamer. Y-A en ik doen nog wat laatste boodschappen en verder is het wachten tot 12.30 uur op de taxi die het hotel voor ons heeft geregeld om naar het treinstation Hengshan West te brengen.

De taxichauffeur blijkt vermoedelijk een kennis van de eigenaar die in zijn middagpauze wat bij wilt verdienen. In een rap tempo worden we naar het station gereden. Bij het station is er nogal behoorlijk verwarring over de betaling van de rit. Volgens mij was afgesproken dat de rit die niet al te ver is, 14 Yuan zou zijn, maar de chauffeur heeft hier een hele andere beleving bij en rukt gemakshalve maar 40 Yuan uit mijn handen en rijdt wel heel erg snel weer weg bij het station. Maar ach 14 en 40 lijkt in het Engels wel erg veel op elkaar. We zullen er maar vanuit gaan dat ik het verkeerd begrepen heb.

In het treinstation moeten we nog een uurtje wachten.Maar de tijd gaat snel voorbij. Rond 14.00 uur mogen wij naar ons perron. De reis naar Beijing is zo’n 1800 kilometer en rond 21.45 zullen we in Beijing aankomen.

Okay, de trein doet er een kwartier langer over, maar om 22.00 uur staan we op het station van Beijing West. Er staan lange rijen bij de taxi, maar na een half uur kunnen we toch richting hostel, waar we onze vakantie vier weken geleden ook begonnen. Omdat we erg laat zullen arriveren heb ik het hostel gemaild dat ze onze kamer niet weg mogen geven. Uiteraard krijg ik een mail terug waarin ze toezeggen de kamer voor ons vrij te houden.  Maar helaas blijkt mijn email niet te hebben geholpen, want onze kamer is toch weggegeven. Als aanbod krijgen we de zes persoonskamer met stapelbedden zonder douche en toilet. Dat is niet echt wat we willen.voor de laatste 3 nachten van onze vakantie. Zeker niet omdat we een toezegging per email hebben dat de kamer voor ons vrij gehouden zou worden. Na enig aandringen dat er een andere oplossing moet komen, krijgen we twee kingsize kamers en morgenochtend kunnen we naar een drie persoonskamer.

Inmiddels is het al bijna middernacht. Aan de bar drinken we nog een drankje en nemen dan voor de nacht afscheid van elkaar. Jan mag alleen slapen en Y-A en ikzelf delen de andere kamer. De kingsize kamers zijn de duurste kamers van het hostel, al zou je dat qua inrichting niet zeggen. De kamers zijn lange tijd niet gebruikt en we moeten zeker nog een kwartier luchten en een bus deo leegspuiten voordat het enigszins aangenaam wordt in de kamer. De overige details besparen we je maar. Wat ontzettend jammer dat het hier de de laatste twee jaar zo hard achteruit is gegaan met onderhoud. Voor een volgende reis moeten we echt op zoek naar een ander hostel.