Vandaag werden we rond 10.45 uur opgehaald door Chinese vrienden L en D. We rijden naar Longgang waar ze een nieuwe flat hebben gekocht. Ze zijn er nog niet over uit dat ze het als investering hebben gekocht of dat er ook zelf gaan wonen. Als ze besluiten om er te gaan wonen dan is het pas over een jaar als hun dochter naar school gaat. In Longgang zit namelijk vlakbij hun appartement een goede basisschool dat je vanuit hun woning op de 17e verdieping kan zien.

Naast het appartementencomplex zit een groot winkelcentrum. Daar worden we getrakteerd op een royale lunch. Na de lunch lopen we richting de “three red cubes“. Drie museums naast elkaar. De museums zijn gratis te bezoeken, maar je moet je wel via een qr code registeren. Dat is voor ons drie niet mogelijk. Terwijl L voor ons regelt dat we met onze paspoorten na binnen mogen, mist ze haar tijdslot voor het Science museum.  Ondanks dat we zeggen dat we niet speciaal naar het science museum hoeven, worden we naar binnen geleid en blijft L buiten wachten.

We kijken een kwartiertje rond in het museum. Eigenlijk zijn we nog lang niet uitgekeken, maar we willen L echt niet langer laten wachten. Het tweede museum is het Youth museum, maar dat is zo druk, dat slaan we over. Het derde museum is the hall of public art. Ook hier is het weer nodig om met een qr code te registeren, maar ook hier regelt L weer dat we binnenkomen. Gelukkig kan ze nu wel mee naar binnen. In het museum indrukwekkende museumstukken en we lopen er met plezier een uurtje rond.

Man D is niet mee geweest naar de museums, maar haalt ons wel weer op met de auto in de buurt van het museum. Na het museum rijden we naar een ander oud Hakka dorpje in de buurt van Longgang. In 2010 hebben we het ook al eens bezocht. Dit dorpje is niet veel veranderd en oogt origineler dan het dorpje dat we gisteren hebben bezocht. Ook hier is het erg stil, maar met temperaturen boven de 35 graden is het best wel warm om buiten rond te lopen.

Na het bezoek aan het Hakkadorp rijden we terug naar het centrum van Shenzhen. We wandelen nog een klein rondje in het Honeypark. Een prachtig pas aangelegd park met een mooie visvijver waar enorm grote vissen in zwemmen.

Shenzhen is een bijzondere stad. Zo’n 40 jaar geleden was het nog een vissersdorp, maar inmiddels wonen er zo’n 20 miljoen mensen. Vriendin L is er zo’n 20 jaar geleden komen wonen en heeft er heel wat zien veranderen. Wij zelf zijn er in 10 jaar tijd vier keer geweest en hebben maar een heel klein gedeelte van de stad gezien. Voor ons zijn de veranderingen zeker niet bij te houden.

Vlakbij het Honeypark staat het Pingan gebouw dat zo’n 597 meter hoog is. Indrukwekkend voor dit hoge glimmende gebouw is nog te zacht uitgedrukt.

Tot slot gaan we nog met zijn vijven uit eten. Ook vanavond niet een al te grote maaltijd. We hebben vanmiddag al meer dan genoeg gegeten. Een kans om te betalen krijgen we niet. Y-A wordt daarnaast ook nog eens verwend met een blue-tooth luidspreker voor haar telefoon. Hoe we het morgen nog allemaal in de koffer krijgen, dat is nog een grote puzzel.

Morgen reizen we weer verder door naar Guangzhou. We zullen dan ook weer proberen wat foto’s te plaatsen van onze uitstapjes van de afgelopen dagen.

(Bron foto: Lisette ©)

Om 07.30 uur loopt de wekker af en maken we ons gereed voor het ontbijt. Het ontbijt in het hotel is niet echt bijzonder. Tenminste voor westerse begrippen. De keuze aan Chinese gerechten is groot genoeg, maar het westers ontbijt bestaan uit witte boterhammen en een tube met jam of chocoladepasta. Er is zelfs geen boter om op het brood te smeren. Verder staat er een fles sinaasappelsap en koffie die niet naar koffie smaakt. Jan eet iedere ochtend een wit boterhammetje, Y-A en ik zijn overgegaan op het Chinese ontbijt en we zitten dan ook al om 08.30 uur aan een bord met mie.

Na het ontbijt vertrekken we om 09.30 uur naar Chinese vriendin L. We reizen met twee metro’s en bij het station in Dafen worden we door haar opgehaald. Inmiddels is de temperatuur al opgelopen naar 35 graden. De weg naar het appartement loopt met vals plat omhoog en we komen behoorlijk bezweet aan. Vriendin L blijkt inmiddels 1 flatgebouw verder te wonen. Na de komst van dochter H zijn ook haar ouders bij haar komen wonen en hadden ze wat meer woonruimte nodig. De man van vriendin is er vandaag niet. Net als de vorige keren dat we ze bezocht hebben, moet hij in het weekend gewoon doorwerken. Jammer genoeg zijn opa en oma en dochter van 5 jaar er ook niet. Ze zijn voor een maand in Sichuan, waar opa en oma oorspronkelijk vandaag komen en het wat minder warm is dan in Shenzhen.

Na thee en fruit gaan we  bijna op stap. Eerst wisselen we nog cadeaus uit. Voor de dochter van L hebben we een Chinees kinderboek over Nederland meegenomen. Y-A wordt verwend met een mooie rode smart-watch.

Met de taxi gaan we naar een pas gerenoveerd Hakkadorp. Shenzhen kent nog een aantal van deze kleine dorpjes. Bewoners wonen er niet meer, maar er wordt wel geprobeerd om een stukje oude cultuur te bewaren. We wandelen op ons gemak wat rond in het museumdorpje. Het is nog niet zo heel erg lang geopend en omdat het een erg warme dag is zijn er niet heel veel bezoekers.

Op verzoek van vriendin L trekt Y-A voor een fotoshoot een Hakka jurk aan. Veel te warm en veel te strak. Y-A is dan ook opgelucht dat de jurk weer uit mag.

Wonderlijk genoeg, zit er in het museumdorpje een Duits restaurant waar allerlei soorten braadworsten worden verkocht. De naam van het restaurant zegt al genoeg:”Wurstmann”. Wij eten als snack twee verschillende braadworstjes met frietjes.

Na de maaltijd lopen we verder door het kleine dorpje. We nemen een kijkje in het echte museumgedeelte en vriendin L regelt dat we een oud gebouw mogen zien dat eigenlijk gesloten is voor renovatie. L is een makkelijke prater en regelt voor ons een privé bezichtiging van het oude pand.

Als we de meeste gebouwen hebben gezien en nog wat hebben gedronken gaan we met de taxi naar een pas geopend winkelcentrum. Daar eten we nog een aantal kleine gerechten met rijst en noedels. We shoppen nog wat in het winkelcentrum en dan is het alweer ver in de middag.

Met de metro gaan we terug naar het appartement en lopen nog een keer de heuvel omhoog. In het appartement kijken we nog wat foto’s van ons allereerste bezoek, van 10 jaar geleden. Inmiddels is het alweer tijd voor het avondeten. Echt heel veel trek hebben we nog niet. We kiezen een klein gerechtje op de kaart.

Daarna nemen we voor vandaag afscheid. Morgen komen L en haar man ons ophalen bij het hotel. Wij gaan terug met de metro naar het hotel, waar we niet zo heel veel meer doen. Y-A kijkt wat film op de laptop en dan ben ik aan de beurt om mijn verhaaltje te schrijven.

(Bron foto: Lisette ©)