Om 07.30 uur loopt de wekker weer af voor ons ontbijt. We zijn niet de enige vroege vogels. De kleine eetruimte zit vol en er zijn zelfs mensen die in de tuin hun ontbijt op eten. Maar we hebben geluk, als we onze boterhammen geroosterd hebben is er een plekje aan tafel voor ons vrij.

Na het ontbijt blijven we nog tot 10.00 uur op de kamer. Om 11.30 hebben we met onze Chinese vriendin afgesproken. Ze studeert voor filmdirector in Polen en ze heeft onze familie dit jaar al 12 dagen gefilmd voor haar afstudeer documentaire. Vandaag gaat ze met ons mee naar het CCCWA. (China Center for Children’s Welfare and Adoption). Bij het CCCWA is in 2004 het dossier van Y-A gematcht met mijn adoptieaanvraag. Een aantal weken geleden hebben we vanuit Nederland een verzoek gedaan om het dossier in te mogen zien en vanmiddag om 13.30 uur is dat mogelijk.

Om 10.00 uur nemen we de taxi naar het CCCWA. Dan weten we in ieder geval waar we vanmiddag moeten zijn. Omdat we een uur te vroeg aankomen voor onze afspraak met Chinese vriendin, lopen we een rondje in de wijk en drinken een kop koffie bij de Starbucks. Ja Starbucks zit echt overal in Beijing.

Om 11.30 uur ontmoeten we onze vriendin en gaan we met elkaar lunchen. Vanmiddag eten we Hong Kong style. Na drie kwartier valt het ons wel op dat iedereen die na ons binnen is gekomen allang zit te eten en wij nog steeds niets hebben gehad. Ergens in het elektronisch systeem, want iemand die de bestelling opneemt is er niet meer, is onze bestelling zoek geraakt. Maar nadat we de bediening attent hebben gemaakt op het uitblijven van het eten staat binnen vijf minuten een aantal heerlijke gerechten op tafel.

Na de lunch is er zelfs nog tijd over voor een klein wandelingetje. Maar was het zaterdag en zondag aangenaam van temperatuur, vandaag schijnt de zon vol op. Om 13.15 uur gaan we dan ook maar vast naar het gebouw van het CCCWA, We mogen gelijk door naar de 13e verdieping en we worden gelijk begroet door een medewerker met Y-A haar dossier. We mogen geen foto’s maken van het dossier. Maar het blijkt dat we alle documenten uit het dossier al eerder hebben gezien of in ons bezit hebben. Geen nieuwe aanwijzingen die we zouden kunnen gebruiken voor de zoektocht. Toch is het bezoek de moeite waard geweest. Het is een mooie kans om alle documenten nog eens te zien. Ook mijn eigen documenten die in 2003 naar China zijn gestuurd. Vriendin maakt aantekeningen en leest alles met veel belangstelling door. Het geeft haar tegelijkertijd ook weer nieuwe inzichten voor de documentaire die ze aan het maken is over adoptie.

Na drie kwartier hebben we alle documenten wel doorgenomen. We mogen van de doos met Y-A haar naam er op een foto maken. Er was geen reden om van de andere documenten foto’s te maken.

Buiten nemen we weer afscheid van onze Chinese vriendin, die vandaag nog weer terug gaat naar Inner Mongolië voor familiezaken. Wij zelf gaan met de metro weer terug naar ons kleine kamertje. Met de airco aan rusten we uit tot 17.30 uur. De laatste avond in Beijing. We sluiten dan ook af bij de Pizzahut. Daar worden we geholpen door een wat oudere vrouw, die haar leesbril thuis heeft laten liggen en geen Engels spreekt. Dat levert nogal wat verwarring op bij de bestelling. Maar gelukkig komt het bijna allemaal goed, behalve dan de ijskoffie, dat werd een grote beker met warme “koffie verkeerd.

Na het eten moet het laatste Chinese zakgeld van Y-A nog worden uitgegeven en ze koopt voor haar zelf een mooie Harry Potter Legodoosje. Met nog 4 Yuan over heeft ze haar zakgeld goed besteed.

We gaan met de metro terug naar de kamer. Daar moeten vanavond de tassen in worden gepakt. Morgen om 07.00 uur worden we met de taxi naar het vliegveld gebracht. Een reis van 4,5 week leek aan het begin erg lang, maar de weken zijn omgevlogen. Wat hebben we ontzettend veel meegemaakt, oude vrienden terug gezien, kennis gemaakt met nieuwe mensen. Kortom, jullie hebben het bijna allemaal mee kunnen lezen.

Bij thuiskomt zal ik nog een kort verslag schrijven van de terugreis en nog wat hoogtepunten benoemen. Leuk dat jullie meegelezen hebben en af en toe een bericht hebben achtergelaten. Dat stellen we zeer op prijs.

Gisterenochtend werden we gewekt met regen, maar na het ontbijt was het alweer droog en hadden we een lekker dagje in de dierentuin. Vandaag is de lucht ook weer wat betrokken en de temperatuur is aangenaam voor Beijing. We staan hier al vroeg op. Het ontbijt wordt alleen tussen 07.00 uur en 08.00 uur geserveerd. Rond 07.30 uur staan we op en gaan ongewassen en ongekamd aan het ontbijt.

Na het ontbijt kleden we ons om en gaan we met de metro richting de Verboden Stad. Maar we waren vandaag niet de enige met dit plan. Er staan werkelijk duizenden mensen in de rij. De Verboden Stad laten we dan ook maar links liggen. Dan maar via het Tiananmenplein naar het winkelgebied. Alleen blijkt dat we het systeem op het plein niet goed begrijpen. Blijkbaar moet iedereen eerst door de security voordat je het plein op mag. Wij lopen bijna 2 kilometer om voordat we er achter komen dat we ook via andere straten niet op het plein kunnen komen, dan in een lange rij te gaan voor de controle. Ook het plein slaan we vandaag maar over. Wel vinden we de leuke winkelstraat Qian Men Emperor’s Avenue weer terug waar we in 2014 ook een middagje zijn geweest. We drinken er een kop koffie bij de Starbucks, wandelen langs de winkels, kopen een paar souvenirs en kijken lange tijd bij het maken van snoep.

De Qian Men Emperor’s Avenue is duidelijk gemaakt om de toeristen te vermaken, een straat erachter is nog een stuk authentieker gebleven en zeker zo leuk om door heen te lopen. Toch wordt ook hier volop verbouwd en het nieuwe project Beijng Fun Park met allemaal luxe winkels is al grotendeels in gebruik genomen.

Na de lunch gaan we weer richting ons Hutong kamertje en rusten we wat uit. Rond 17.30 uur stappen we weer in de metro voor twee haltes naar Xidan. Y-A wil graag van haar laatste Chinese zakgeld cd’s kopen, maar blijkbaar is een cd wel heel erg ouderwets in China, want we vinden geen muziekwinkel.

Inmiddels is het alweer tijd voor het avondeten en we bezoeken nogmaals The Butcherclub waar ze lekkere hamburgers maken. Dit wel voor een prijs, dat je in Nederland nog even zou bedenken of je er wel zou gaan eten. Beijing is een dure stad en zeker voor een westers restaurant betaal je de hoofdprijs.

In plaats van de metro, lopen we na het avondeten de twee haltes terug naar onze kamer. Ondertussen lopen we langs de drukke winkels en parkjes. In de parkjes wordt zoals overal in China weer volop gedanst. Zowel jong als oud blijkt zich op deze manier te vermaken.

Terug op de kamer drinken we nog wat en besluiten om vroeg te gaan slapen. Morgen weer een vroeg ontbijt en we gaan samen met onze Chinese vriendin die in Polen studeert, naar de CCCWA. Het CCCWA is het kantoor waar alle adoptiedossiers met ouders zijn gematched en morgen gaan we het dossier van Y-A inzien. De afspraak is al weken geleden gemaakt. Hopelijk gaat het morgen allemaal lukken.

(Bron foto: Lisette ©)

Hierboven in het vaandel “foto’s” heeft Jan in de map van China 2018 de foto’s van dag 27 tot en met dag 31 gezet.

Dag 27 – Nanyue
Dag 28 – Nanyue
Dag 29 – Nanyue naar Beijing
Dag 30 – Beijing
Dag 31 – Beijing

(Bron foto: Lisette ©)

De wekker loopt om 06.15 uur af. Vandaag onze reisdag naar Beijing. Na het ontbijt brengen onze Chinese vrienden ons weer naar het vliegveld in Hengyang. We hebben een heerlijke week in hun appartement in Nanyue gehad. Hopelijk krijgt hun Holiday Inn, in de toekomst nog vele gasten.

Rond 09.00 uur komen we op het vliegveld van Hengyang aan. Vorige week vrijdagavond kwamen we er in het donker aan. We zien nu pas echt goed hoe klein het is. De rij van inchecken verloopt niet erg vlot en ook voor onze tickets kost het allemaal veel tijd. Dan blijkt dat we ook nog alle drie op een andere plaats zitten en niet bij elkaar.

Het vliegtuig landt pas laat in Hengyang, maar het uitstappen en schoonmaak gaat snel. Als we aan boord van het vliegtuig komen, blijkt dat we tickets voor de business class hebben! Na kort overleg kunnen we bij elkaar zitten op de 1e rij. Alleen blijkt dat we wel van te voren eten hadden moeten bestellen, behalve genoeg frisdank en water hebben we alleen een pak koekjes als middageten.

Rond 14.45 uur landen we in Beijing. Niet op het grote internationale vliegveld maar op het kleine Nanyuan vliegveld. De koffers komen al snel op de band. Er is wel veel controle, want de politie wordt gefilmd hoe ze hun werk met honden doen.

Onze chauffeur naar het hotel is niet zo makkelijk te vinden en als we hem eindelijk gevonden hebben is hij niet overtuigd dat we de juiste mensen zijn. Hij heeft opdracht gekregen voor 4 mensen en wij zijn met 3. Zelfs met naam op de tickets en de hotelreservering heeft hij zijn bedenkingen om ons mee te nemen. Als hij na een rit van ruim een half uur bij het klein Hutong hotelletje aankomt wil hij nogmaals van de eigenaar zeker weten of hij wel de goede mensen heeft meegenomen. En zelfs als deze het bevestigd en ik hem betaald heb, is hij het er nog steeds niet mee eens.

Ons Hutong kamertje is wel even wat anders dan het grote appartement waar we in verbleven. Beneden is het toilet en douche, plus een éénpersoonsbed. Dan een trap op naar boven waar het tweepersoonsbed staat en waar net twee koffers naast passen. Maar het is maar voor een paar dagen. We zullen ons wel redden.

Omdat we best al vermoeid zijn van het reizen gaan we gelijk maar op pad voor de avondmaaltijd. Het echte winkelgebeuren is toch wel ruim 20 minuten lopen. We eten een vers gemaakte hamburger bij Butchers. En dan de wandeling weer terug. Omdat mijn verkoudheid in het vliegtuig er niet beter op is geworden lig ik al om 20.00 uur in bed. Jan en Yue-Anne vermaken zich nog met puzzeltjes en de computer, maar om 22.00 uur is het donker in ons kleine Hutong kamertje.

(Bron foto: Lisette ©)

v  

Gisteren werd ik professioneel vervangen door Y-A. Vandaag nog steeds flink verkouden. Het is onze laatste dag in Nanyue. We hebben vandaag niet echt iets op het programma staan.

De televisie-uitzending met Y-A haar verhaal is gisterenavond op de televisie geweest, behalve meer bezoekers op de zoekwebsite heeft het nog niet opgeleverd. Vanochtend is het krantenartikel online gegaan. Hopelijk komen hier wel reacties op binnen.

De ochtend gebruiken we vandaag om nog een laatste keer kleren te wassen. Y-A heeft voor Chinese vrienden een mooi gastenboek gemaakt en we schrijven er alle drie iets moois in.
Rond 11.30 lopen we een laatste rondje door Nanyue met een lunch bij Dicoos. De middag hangen we in het appartement wat op de bank en kijken wat naar de televisie.

Voor de avond komen onze Chinese vrienden van Hengyang naar het appartement. We gaan met zijn allen uit eten. We eten in de buitenlucht vlakbij de waterval die we afgelopen zondag hebben beklommen. We komen ook weer langs het mooie lotusveld. Nu het avond is, is het mooi verlicht. Na de maaltijd lopen we met zijn allen nog een stukje door een mooi aangelegd wandelpad.

Terug op de kamer zoeken we de laatste spullen bij elkaar en rond 22.30 uur is het bedtijd. Morgen gaat om 06.15 uur de wekker. Dan reizen we verder naar Beijing.

(Bron foto: Lisette ©)

Vandaag staat de wekker al om 07.30 uur. Om 09.00 uur komt Chinese vriend J langs met de media. Vandaag staat in het teken van de zoektocht naar Chinese ouders. Als eerste komt de journaliste van de krant. Ze heeft zich duidelijk nog niet ingelezen in het onderwerp en denkt dat we de ouders zijn van 8 meiden uit Hengshan die op zoek zijn naar hun Chinese ouders. Gelukkig weet onze Chinese vriend het gesprek in de goede richting te sturen.

Een paar minuten later komt ook de filmploeg binnen. Deze mensen hebben al twee keer eerder een item over ons gedaan dit jaar en zijn beter geïnformeerd. In een gemoedelijke sfeer stellen ze ons wat vragen over China, adoptie en zoeken. Sommige vragen komen wat geforceerd over omdat ze niet zeker zijn of de vragen wel gesteld kunnen worden. Wij zelf vinden het geen probleem om open over het onderwerp te praten. Beter dat wij er uitgebreid over vertellen, dan dat de journalisten het verhaal invullen. Het blijft natuurlijk altijd afwachten wat er wel of niet gebruikt wordt van de dingen die we vandaag aan de journalisten vertellen.

Rond 10.00 uur vertrekken we met drie auto’s richting het tehuis. Het tehuis weet niet dat we zoveel media meenemen. Zelf hadden we dat liever anders gewild, maar soms moet je de kansen nemen, zoals ze op je pad komen. Rondom het tehuis is veel veranderd. Er is een nieuwe ingang, een logé in het oude gebouw waar een beveiliger zit en een nieuwe weg achter het tehuis langs naar een groot nieuw gebouw. Twee jaar geleden was het nieuwe gebouw pas in gebruik genomen, maar inmiddels is er nog een hele vleugel aangebouwd. In de tuin is een kunstmatige waterval gemaakt en de entree van het nieuwe gebouw is indrukwekkend. De directeur van het nieuwe gebouw heeft ons inmiddels gespot. De televisie journalisten kent hij al, want in maart heeft hij een item over ons met hen gedaan. Hij neemt ons allemaal dan ook zonder problemen mee naar binnen.

Met de camera’s draaiend vragen we nogmaals of er informatie beschikbaar is over Y-A haar ouders. Maar zoals verwacht is dit niet de meest ideale manier om vragen te stellen. Ondertussen wordt een oud-medewerkster van het tehuis gebeld. Het is een aardige vrouw en het is altijd leuk om haar weer te zien. Zij is nog één van de weinige mensen die Y-A echt gekend heeft toen ze in het tehuis gewoond heeft.

Omdat meer informatie niet beschikbaar komt delen we cadeaus uit aan de directeur en de medewerkster. Jammer genoeg zijn onze “jongens” Jamison en Jason een aantal maanden geleden verhuisd naar een ander tehuis waar ze een betere opleiding kunnen krijgen. Wel mogen we twee andere kleine kinderen van het tehuis zien. Twee meisjes van 2 en 3 jaar. De meegebrachte lekkernijen, tandenborstels, handdoeken en zeepjes  krijgen zo toch nog een goede bestemming.

De directeur nodigt ons uit voor de lunch. Met 3 auto’s rijden we richting Hengshan stad. Ook deze stad blijkt inmiddels behoorlijk gegroeid. Zo staat er bijna in de achtertuin van het tehuis een heel groot stadion. De lunch is in een mooi hotel. Met zijn allen zitten we in een eigen ruimte. Ondertussen worden we bevraagd over Nederland. Dat we maar 18 miljoen inwoners hebben en binnen 5 uur van noord naar zuid kunnen rijden laat iedereen van het Chinese gezelschap lachen.

Als we uitgegeten zijn, maken we nog een aantal foto’s voor het hotel en dan nemen we afscheid van de directeur en de medewerkers. Met de media rijden we door naar het busstation. Ons verzoek was om naar het oude treinstation te gaan, maar dat was blijkbaar te lastig. Bij het busstation gaan we flyers uitdelen. Y-A hangt één van de flyers aan een zuil en er komen gelijk veel mensen op af. In het busstation delen we nog een handvol flyers uit. Dan is het blijkbaar genoeg voor de journalisten en binnen een paar minuten zijn ze verdwenen.

Zover we weten komen we morgenavond op de televisie en verschijnen we aanstaande vrijdag in een online krant. Behalve voor onze zoektocht hebben we ook aandacht gevraagd voor een grote flyer van geadopteerden uit de provincie Hunan. Inmiddels staan er op deze flyer al meer dan 50 geadopteerden die op zoek zijn naar familie in China. Het zou voor iedereen op de Hunan flyer mooi zijn als deze ook mee wordt genomen in het interview.

Nadat de journalisten weg zijn rijden we in Hengshan nog even langs het pleeggezien waar Belgische Y heeft gewoond. We brengen cadeautjes en we maken wat foto’s die we privé zullen delen met de familie in België.

Daarna rijden we terug naar het appartement. Rond 15.30 uur is alle rust weer teruggekeerd. Een mooie en enerverende ervaring. De rest van de middag en avond brengen we in het appartement door. Jan zorgt weer voor een lekkere maaltijd en verder hebben we de Engelstalige nieuwszender op de televisie gevonden en  kijken we wat tv.

Trots op wat we vandaag hebben gedaan, kijken we al uit, wat het resultaat zal zijn in de krant en op de televisie.

(Design flyer: Terry W ©, foto’s afkomstig uit de film)

Hierboven in het vaandel “foto’s” heeft Jan in de map van China 2018 de foto’s van dag 26 gezet.

Dag 26 – bezoek aan het tehuis in Hengshan met de media.

(Bron foto: Lisette ©)