Vandaag staat de wekker al om 07.30 uur. Om 09.00 uur komt Chinese vriend J langs met de media. Vandaag staat in het teken van de zoektocht naar Chinese ouders. Als eerste komt de journaliste van de krant. Ze heeft zich duidelijk nog niet ingelezen in het onderwerp en denkt dat we de ouders zijn van 8 meiden uit Hengshan die op zoek zijn naar hun Chinese ouders. Gelukkig weet onze Chinese vriend het gesprek in de goede richting te sturen.
Een paar minuten later komt ook de filmploeg binnen. Deze mensen hebben al twee keer eerder een item over ons gedaan dit jaar en zijn beter geïnformeerd. In een gemoedelijke sfeer stellen ze ons wat vragen over China, adoptie en zoeken. Sommige vragen komen wat geforceerd over omdat ze niet zeker zijn of de vragen wel gesteld kunnen worden. Wij zelf vinden het geen probleem om open over het onderwerp te praten. Beter dat wij er uitgebreid over vertellen, dan dat de journalisten het verhaal invullen. Het blijft natuurlijk altijd afwachten wat er wel of niet gebruikt wordt van de dingen die we vandaag aan de journalisten vertellen.
Rond 10.00 uur vertrekken we met drie auto’s richting het tehuis. Het tehuis weet niet dat we zoveel media meenemen. Zelf hadden we dat liever anders gewild, maar soms moet je de kansen nemen, zoals ze op je pad komen. Rondom het tehuis is veel veranderd. Er is een nieuwe ingang, een logé in het oude gebouw waar een beveiliger zit en een nieuwe weg achter het tehuis langs naar een groot nieuw gebouw. Twee jaar geleden was het nieuwe gebouw pas in gebruik genomen, maar inmiddels is er nog een hele vleugel aangebouwd. In de tuin is een kunstmatige waterval gemaakt en de entree van het nieuwe gebouw is indrukwekkend. De directeur van het nieuwe gebouw heeft ons inmiddels gespot. De televisie journalisten kent hij al, want in maart heeft hij een item over ons met hen gedaan. Hij neemt ons allemaal dan ook zonder problemen mee naar binnen.
Met de camera’s draaiend vragen we nogmaals of er informatie beschikbaar is over Y-A haar ouders. Maar zoals verwacht is dit niet de meest ideale manier om vragen te stellen. Ondertussen wordt een oud-medewerkster van het tehuis gebeld. Het is een aardige vrouw en het is altijd leuk om haar weer te zien. Zij is nog één van de weinige mensen die Y-A echt gekend heeft toen ze in het tehuis gewoond heeft.
Omdat meer informatie niet beschikbaar komt delen we cadeaus uit aan de directeur en de medewerkster. Jammer genoeg zijn onze “jongens” Jamison en Jason een aantal maanden geleden verhuisd naar een ander tehuis waar ze een betere opleiding kunnen krijgen. Wel mogen we twee andere kleine kinderen van het tehuis zien. Twee meisjes van 2 en 3 jaar. De meegebrachte lekkernijen, tandenborstels, handdoeken en zeepjes krijgen zo toch nog een goede bestemming.
De directeur nodigt ons uit voor de lunch. Met 3 auto’s rijden we richting Hengshan stad. Ook deze stad blijkt inmiddels behoorlijk gegroeid. Zo staat er bijna in de achtertuin van het tehuis een heel groot stadion. De lunch is in een mooi hotel. Met zijn allen zitten we in een eigen ruimte. Ondertussen worden we bevraagd over Nederland. Dat we maar 18 miljoen inwoners hebben en binnen 5 uur van noord naar zuid kunnen rijden laat iedereen van het Chinese gezelschap lachen.
Als we uitgegeten zijn, maken we nog een aantal foto’s voor het hotel en dan nemen we afscheid van de directeur en de medewerkers. Met de media rijden we door naar het busstation. Ons verzoek was om naar het oude treinstation te gaan, maar dat was blijkbaar te lastig. Bij het busstation gaan we flyers uitdelen. Y-A hangt één van de flyers aan een zuil en er komen gelijk veel mensen op af. In het busstation delen we nog een handvol flyers uit. Dan is het blijkbaar genoeg voor de journalisten en binnen een paar minuten zijn ze verdwenen.
Zover we weten komen we morgenavond op de televisie en verschijnen we aanstaande vrijdag in een online krant. Behalve voor onze zoektocht hebben we ook aandacht gevraagd voor een grote flyer van geadopteerden uit de provincie Hunan. Inmiddels staan er op deze flyer al meer dan 50 geadopteerden die op zoek zijn naar familie in China. Het zou voor iedereen op de Hunan flyer mooi zijn als deze ook mee wordt genomen in het interview.
Nadat de journalisten weg zijn rijden we in Hengshan nog even langs het pleeggezien waar Belgische Y heeft gewoond. We brengen cadeautjes en we maken wat foto’s die we privé zullen delen met de familie in België.
Daarna rijden we terug naar het appartement. Rond 15.30 uur is alle rust weer teruggekeerd. Een mooie en enerverende ervaring. De rest van de middag en avond brengen we in het appartement door. Jan zorgt weer voor een lekkere maaltijd en verder hebben we de Engelstalige nieuwszender op de televisie gevonden en kijken we wat tv.
Trots op wat we vandaag hebben gedaan, kijken we al uit, wat het resultaat zal zijn in de krant en op de televisie.
(Design flyer: Terry W ©, foto’s afkomstig uit de film)
