Om 06.45 uur loopt de wekker af. Vandaag een nieuwe reisdag. Geen nieuwe bestemming, maar gewoon naar huis. Maar na 4,5 week reizen met iedere dag 30 graden is het ook fijn om gewoon weer naar huis te gaan.

De terugreis verloopt soepel, alleen wat file bij de Belgische grens, maar volgens mij staat daar altijd file. Totaal hebben we deze reis zo’n 5030 kilometer gereden. We hebben weer vele mooie herinneringen gemaakt en realiseren ons maar al te goed dat we bevoorrecht zijn om zo’n lange reis door Europa te maken.

(Bron foto: Lisette)

De laatste vakantiedag in Disneyland Parijs. Morgen dan reizen we weer terug naar huis. We ontbijten rond 08.30 en voordat we naar het park vertrekken is het al 11.00 uur geweest. Het is vandaag nog warmer dan alle andere dagen. Wachten in de lange wachtrijen is eigenlijk niet te doen. Kort na de lunch besluiten we dan ook, dat we voor deze vakantie wel genoeg hebben gezien van de twee parken.

Y-A en ik brengen nog een bezoek aan het winkelcentrum Val De Europe. Maar ook daar is het binnen eigenlijk te warm. En rond 17.00 uur zijn ook Y-A en ik weer terug in het appartement.

We hebben al veel warme vakanties gehad, maar deze zomer gaat toch wel de geschiedenis in als de warmste en de droogste. De trui en jas zijn niet nodig geweest. Regen is er nauwelijks gevallen in al die weken. We hebben kilometers lang uitgedroogde mais langs de wegen zien staan, blaadjes die al van de bomen af zijn gevallen en rivieren die droog staan. En ook als we morgen terug in Nederland zijn, blijft de temperatuur nog zeker een aantal dagen hoog. De noordelijke landen van Europa hebben we nog niet bezocht. Wellicht een optie voor volgend jaar als het weer zo’n warme zomer wordt!

(Bron foto: Lisette ©)

Vandaag lukte het ons om weer vroeg binnen de poort te zijn. Dat neemt niet weg, dat alle hotelgasten ook vroeg naar binnen mogen en dat er bij sommige attracties al weer lange wachttijden zijn. Omdat we vandaag ook het avondvuurwerk en de drones willen zien, gaan we na de lunch naar het appartement terug om siësta te houden.

Op de terugweg gaan we nog even langs de supermarkt en we kopen vast het eten voor morgenavond. Voor het avondeten van vandaag zijn we om 17.00 uur weer terug in het park en eten we bij Annette’s diner. Bij ieder bezoek aan Disneyland proberen we ook dit restaurant te bezoeken. Niet dat het culinair is, maar eerder “traditie”. In Disney Village halen we daarna nog een ijsje.

Het duurt nog wel een aantal uren voordat het vuurwerk begint, dus besluiten we in de lange wachtrij van de nieuwe Studio attractie te gaan staan. Het duurt zo’n 55 minuten voordat we aan het Spider-web-adventure kunnen beginnen. Dat is al een stuk sneller dan overdag, dan is de wachttijd vaak meer dan 80 minuten. Het wachten is de moeite waard. Misschien niet voor ieder bezoek, maar het indrukwekkende ervaring met veel geluidseffecten.

Om de tijd tot 23.00 uur vol te maken doen we nog maar een keer de Pirates of de Carribean. Vanochtend toen we de attractie wilden doen was er onverwachts een storing en gingen alle lampen aan en moesten we via een speciale route naar buiten.

Om 22.55 uur begint de droneshow. Het is de eerste keer dat we het zien. De show duurt maar kort, maar geeft je wel het magische gevoel van Disney. Daarna nog de lichtshow en het vuurwerk. En dan snel terug naar het appartement. Net voor middennacht zijn we weer terug. Tijd om te gaan slapen.

(Bron foto’s: Lisette ©)

Het fijne van een abonnement voor Disneyland Parijs is dat je niet iedere ochtend al heel vroeg in het park hoeft te zijn, maar dat je ook voor een paar uur naar het park kan gaan.

Vanochtend slapen we een beetje uit. Y-A en ik kijken nog even de serie op Netflix af waar we gisterenavond aan waren begonnen. Ook lunchen we nog in het appartement en rond 12.30 uur vertrekken we naar het park. De temperatuur is ook vandaag weer boven de 30 graden.

We beginnen vandaag bij het spookhuis. Daarna gaan we naar Victoria’s-Home-Style restaurant. Dit kleine restaurantje gaat om 14.00 uur open en zit meestal helemaal vol, maar vandaag mogen we als eerste naar binnen. We bestellen er kleine mini-taartjes. Het is er heerlijk koel en we blijven er extra lang zitten.

Na de taartjes zoekt Jan een plekje in de schaduw op het terras en Y-A en ik bezoeken alle souvenirwinkels van Mainstreet.  Voor het avondeten gaan we naar het Rainforest restaurant. En dan weer terug naar het appartement. Nog twee dagen te gaan. Morgen weer naar Disneyland vroeg in de ochtend en voor zaterdag staan we nog op de wachtlijst om het park naar binnen te mogen.

(Bron foto: Lisette ©)

Om 07.00 uur loopt de wekker af. We liggen alle drie nog in diepe slaap. Vroeg in Disneyland aankomen gaat niet lukken. Maar 5 minuten voor de officiële opening van het park zijn we toch binnen. In de ochtenduren zijn de wachttijden in het park nog te doen. We doen voor de lunch 3 attracties.

Na de lunch wandelen we naar de Studio’s waar nieuwe attracties zijn geopend. Maar daar lopen de wachttijden ver op boven het uur. We kiezen dan ook voor Ratatouille, een wat oudere attractie. Voor het eerst kiezen we ook de “single-ride”. Je komt dan niet als familie bij elkaar in het wagentje maar je schuift bij een andere familie aan. Y-A en ik eindigen alsnog in het zelfde wagentje, maar het scheelt al gauw meer dan 40 minuten wachttijd.

Aansluitend drinken we nog een kop koffie bij de Starbucks. En daarna vertrekken we richting appartement. De temperatuur is inmiddels ook weer boven de 30 graden. Voordat we naar het appartement gaan, doen we eerst nog even boodschappen voor het avondeten.

Na het avondeten “bingen” Y-A en ik een serie op Netflix. De laatste twee afleveringen afkijken wordt echt te laat, maar we gaan gewoon morgenochtend verder.

(Bron foto: Lisette ©)

(Bron foto: Disney-fotograaf)

Reisdag vandaag. We reizen van Gries naar Montévrain. Daar verblijven we nog 5 nachten en dan reizen we door naar huis. Om 07.00 uur loopt de wekker af, maar Jan heeft het ontbijt al klaar staan. Ruim voor 09.00 uur is de auto dan ook al ingepakt en zijn we onderweg.

Het is een rit van ruim 400 kilometer, maar het is erg rustig op de route naar Montévrain. Geen tunnels vandaag, maar wel heel veel tolwegen. Meerdere keren moeten we tol betalen. Aan het eind van de reisdag blijkt het zelfs meer dan 40 euro te zijn.

Om 14.15 uur komen we bij het appartement aan en daar worden we al opgewacht. Het is niet een heel groot appartement en Y-A heeft in dit laatste appartement geen eigen slaapkamer, maar de slaapbank in de huiskamer.  Maar de meeste tijd zijn we op stap, dus dat is te overzien.

Als we ons geïnstalleerd hebben besluiten Y-A en ik nog naar het winkelcentrum te lopen. Niet heel ver weg, maar toch een wandeling van ruim 20 minuten. Met temperaturen boven de 30 graden zoek je dan wel zoveel mogelijk de schaduw op.

In het winkelcentrum is het best druk. We zijn duidelijk niet de enige bezoekers die verkoeling zoeken in het winkelcentrum. We komen deze week nog wel een keer terug in de ochtenduren en hopen dat het dan iets minder druk zal zijn.

Rond het avondeten zijn we weer terug bij het appartement, maar we moeten nog wel boodschappen halen. Vlakbij het appartement is een nieuwe kleine supermarkt gekomen. Omdat we voor meerdere dagen boodschappen willen halen en al heel wat kilometers hebben gelopen, gaan we met de auto naar de supermarkt. Daar blijkt de inhoud van de winkel wat tegen te vallen, dus morgen gaan we weer op zoek naar een andere supermarkt.

In de avond kijken we naar Netflix. Een welkome afwisseling op de Franstalige televisiezenders waar we niet zoveel van begrijpen. Morgen staan we ook weer om 07.00 uur op. Dan gaan we voor de warme uren naar Disneyland Parijs. Het licht in ons Montévrain appartement is dan ook ruim voor middennacht al uit.

(Bron foto’s: Lisette ©)

Gries ligt vlakbij Straatsburg. Een bezoek aan Straatsburg staat vandaag op de planning. Plan 1 was om met het openbaar vervoer te gaan, maar er wordt erg warm weer verwacht en mondkapjes zijn nog verplicht in het openbaar vervoer. Om 10.00 uur vertrekken we dan ook met de auto naar Straatsburg. We vinden een mooie parkeerplek in het midden van het centrum.

We beginnen met koffie bij de Starbucks, want dat hadden we deze vakantie nog niet gedaan. Daarna lopen we linksom langs het kanaal. Niet het meest interessante gedeelte en halverwege nemen we een route naar de kathedraal. Daar blijkt het enorm druk te zijn. De kathedraal bezoeken gaat niet lukken.

Inmiddels is het tijd voor de lunch. Na wat rond gelopen te hebben vinden we een Chinees restaurant waar ze dimsum serveren. We krijgen één van de laatste tafeltjes. De wachttijd is lang, maar de moeite waard.

Na de lunch geeft Y-A aan dat ze eigenlijk liever wil zwemmen bij het appartement dan in de warmte in Straatsburg rondlopen. Ook Jan vindt de warmte maar niets vandaag. Een bezoek aan Straatsburg zal dan ook nog eens een andere keer in de reisplannen opgenomen moeten worden.

Jan slaat het zwemmen ook vandaag over, maar ik stap weer dapper in het koude zwembadje. Na het zwemmen laten Y-A en ik ons heerlijk opdrogen in het zonnetje.

Het is alweer onze laatste dag in Gries. Morgen rijden we verder naar onze laatste bestemming, Montévrain. Montévrain ligt vlakbij Disneyland Parijs. Woensdag, donderdag en vrijdag staan ingepland voor een bezoek. Zaterdag nog een bezoek aan Parijs zelf en dan zondag terug naar huis en dan is deze Europareis echt voorbij. Maar gelukkig deze week nog heel veel om op te verheugen.

(Bron foto: Lisette ©)

Een (bijna) rustige dag vandaag. We zitten om 08.30 uur aan het ontbijt. Daarna moet er gezwommen worden volgens Y-A. Het zwembadje bij het appartement is maar klein en het water niet zo heel erg warm. Jan blijft wijselijk langs de kant zitten, maar Y-A en ik plonzen een kwartiertje in het zwembadje rond.

Na een warme douche besluiten we wat van de omgeving te bekijken. In Offendorf zit er volgens Google een restaurant aan de Rijn. Het restaurant blijkt niet eens zo heel makkelijk te vinden. Het restaurant ligt niet aan de Rijn, maar bij een jachthaven. Het is er behoorlijk druk als we aankomen. We krijgen een tafel half in de zon en schaduw.  Als we de menukaart openen, blijkt de keuze van het restaurant maar erg klein. We besluiten dan ook om alleen koffie te drinken en ergens anders te gaan lunchen. Y-A zoekt een volgend restaurant uit. Deze blijkt aan de andere kant van de Rijn in Duitsland te liggen.

Ruim drie kwartier later schuiven we in Duitsland aan tafel in een restaurant. We zitten ook hier niet aan de Rijn maar aan een meer in Lichtenau. Hier is het een stuk rustiger en we zitten aan een tafel onder een grote parasol.

Op de terugweg naar Gries maken we een stop bij de de visladder Gambsheim – Rheinau. Het principe van de visladder in Gambsheim-Rheinau is om de vissen via een kunstmatige route 11 meter omhoog te laten zwemmen zodat ze geen gebruik van de sluis of de stuw hoeven te maken. Het klinkt indrukwekkend, maar we hebben geen vissen omhoog zien zwemmen in de visladder.

Na het bezoek aan de visladder gaan we terug naar het appartement waar we de rest van de middag en avond in ruststand doorbrengen.

(Bron foto: Lisette ©)

Het is vandaag weer een reisdag, maar omdat we pas om 17.00 uur in Gries, Frankrijk in ons appartement kunnen, hoeven we niet zo vroeg op te staan. Toch zijn we blijkbaar inmiddels aan het vroege ritme gewend en rond 09.30 uur rijden we weg uit een bewolkt Triesenberg. Beneden in het dal is het heerlijk koel en dat blijft het ook als we door Zwitserland rijden.

De routeplanner laat ons door Duitsland rijden om in Gries, Frankrijk te komen, maar vlak voor Freiburg besluiten we binnendoor de route naar Colmar te nemen. Ook hier weer mooie landschappen en rijden we door metershoog mais. We passeren net als 3 weken geleden de Rijn, deze keer niet bij sluis Marckolheim maar bij sluis Fessenheim. Geen stop deze keer, maar we rijden door richting Gries.

Voordat we bij het appartement aankomen doen we eerst nog wat boodschappen. Veel winkels zijn morgen gesloten, dus doen we voor de zekerheid ook maar gelijk voor morgen boodschappen. We komen een uur te vroeg bij het appartement aan, maar de sleutels blijken klaar te liggen in een kluisje. We kunnen dus gelijk naar het appartement.

Iedere keer is het weer een verrassing waar we uitkomen. Waar we nu verblijven lijkt een oude boerderij. We hebben het middelste appartement. We zijn niet helemaal gewend dat we de tuin met andere gasten delen. Hun territorium is al duidelijk uitgezet met handdoeken die op de tuinstoelen achterblijven als ze weer naar binnen gaan.

Omdat we tussen de middag bij de Mac Donalds langs de snelweg hebben gegeten, doen we vanavond maar weer eens een soepje. Lekker makkelijk op de dag van aankomst als je vele kilometers hebt gemaakt.

De vraag voor morgen, wordt het een rustdag met zwemmen in het kleine zwembadje bij het appartement of gaan we toch weer met de auto rondtoeren?

(Bron foto: Lisette ©)

Om 07.00 uur zitten we al aan het ontbijt. Vandaag gaan we in Malbun met de lama’s wandelen. in 2019 zaten we in een hotel in Malbun, maar nu verblijven we in een appartement in Triesenberg en moeten we eerst nog een kwartier rijden. Om 08.45 uur komen we aan. We zijn dit keer niet de enige familie, maar twee andere families lopen ook mee.

We lopen een andere route dan drie jaar geleden en vooral het eerste uur is pittig. We lopen met de lama’s alleen maar omhoog. Maar ook de afdaling is een uitdaging. In plaats van de openbare weg, lopen we nu over een smal pad met de lama achter ons aan, de berg weer af.

De lama waar Jan mee op stap is, heeft nog niet zoveel ervaring en is wat schrikachtig. Jan hangt regelmatig in de teugels om “Fred” in bedwang te houden. Yue-Anne heeft een relaxte lama en zij is dan ook al als eerste weer de berg af. Ik zelf loop met Olaf, een lieve lama, maar dichtbij zijn weiland begint hij er flink de pas in te krijgen.  Gelukkig gebeuren er geen gekke dingen en is het vooral genieten om nog een keer met de lama’s te wandelen.

Na de lamawandeling nemen we de stoeltjeslift in Malbun en lunchen we boven op de berg. De prijzen zijn exorbitant hoog in Liechtenstein en je moet de kaart echt wel twee keer bestuderen voordat je besluit om iets te bestellen.

Na de lunch gaan we weer met de stoeltjeslift naar beneden en rijden we naar Vaduz. In Vaduz bezoeken we het Landesmuseum waar een tentoonstelling is over 5000 jaar eetcultuur in China. Een mooie tentoonstelling die er voor zorgt dat we met heimwee aan China denken. Door alle Covid maatregelen in het land is het nog steeds niet mogelijk als toerist naar China te reizen.

Als we de tentoonstelling hebben bekeken lopen we terug naar de auto. Het systeem van het parkeren is wat onduidelijk. We hebben een ticket voor een uur, maar als we de garage uitrijden blijkt er helemaal geen slagboom te zijn.

Aansluitend gaan we boodschappen halen voor het avondeten. Ook hier is het goed opletten wat je in je winkelwagen doet. Een zak chips kost zomaar meer dan 5 euro of een doos met ijs 12 euro!

Aan het eind van de middag zijn we weer terug in het appartement. Precies op tijd, want buiten trekt de lucht langzaam dicht en begint het te regenen. Maar niet voor lang. Het water verdampt in de warme grond. Maar gelukkig is de avond wel een stuk frisser dan gisteren toen we aankwamen.

(Bron foto 2: Marc)

(Bron foto’s: Lisette © uitgezonderd foto 2)