Om 07.00 uur zijn we weer alle drie wakker. We ontbijten, douchen en pakken de auto in. Op naar de volgende stop in Triesenberg, Liechtenstein. We laten een heerlijk appartement achter in Tettenweis. Mochten we ooit nog eens in de buurt van Passau zijn, dan zouden we het appartement zo weer boeken,

De route langs München is vaak erg druk met verkeer, maar vandaag rijden we goed door. We liggen zelfs zo ver op schema dat we vanaf Bregenz binnendoor naar Triesenberg rijden. We komen rond 15.45 uur tegelijkertijd met de eigenaar van het appartement aan. In plaats van trappen op, moeten we bij dit appartement met een smalle trap naar beneden. Het appartement is in de rotsen gebouwd met een adembenemend uitzicht over het dal van Liechtenstein.

De rest van de middag en avond houden we het rustig. De temperatuur ligt weer boven de 30 graden. We hangen op de bank, spelen een spelletje op de computer, lezen een boek. We kunnen zelfs naar Nederlandse televisie kijken, naar BVN.

Voor het avondeten hebben we gisteren soep gekocht in de supermarkt. Y-A eet tomatensoep. Jan en ik hebben de goulashsoep gekozen. Echter de soep die we gekocht hebben is echt niet te eten. Te spicy, de tranen springen in onze ogen. Gelukkig hadden we ook nog wat macaroni van gisteren over, dus hebben we vandaag toch nog wat te eten.

Verder gaan we bijtijds naar bed, want morgenochtend om 09.00 uur worden we in Malbun verwacht voor de lamawandeling. Een herhaling van 2019 waar we alle drie naar uitkijken.

(Bron foto’s: Lisette ©)

Vandaag hebben we “dierendag”. We bezoeken het Wildpark Schloss Ortenburg en Vogel- und Tierpark Irgenöd. Beiden parken liggen op zo’n 20 minuten rijden van ons appartement vandaan. We rijden door het mooie Beierse heuvellandschap. Tussen de heuvels zijn de boeren aan het werk op het land. Het levert mooie uitzichten op in alle kleuren geel en groen.

Wildpark Schloss Ortenburg en Vogel- und Tierpark Irgenöd zijn (nog) niet echt bekend bij de toeristen. Het zijn voornamelijk de lokale bewoners die de parken bezoeken. Het Wildpark Schloss Ortenburg is het leukste park van de twee. De dieren hebben er ontzettend veel ruimte. Het park heeft veel bomen, wat fijn is omdat het vandaag weer 30 graden is. Het park heeft een klein openlucht restaurantje waar we tussen de middag eten voor de lunch.

Na de lunch, rijden we in 2,5 minuut naar het Vogelpark. Het Vogelpark is wat rommeliger ingericht, maar ook hier hebben de vogels en dieren genoeg ruimte. Door de warmte hebben de meeste dieren zich verstopt en na een wandeling van een uur hebben we alles wel gezien. We drinken er nog een drankje op het terras en dan gaan we weer verder richting Vilshofen an der Donau.

In Vilshofen an der Donau is een outdoor outlet, waar we rond kijken. De winkel blijkt wat minder groot dan de reclames onderweg suggereren, maar ik scoor er een paar nieuwe wandelschoenen.

De volgende stop is de supermarkt, waar we ook gelijk de boodschappen voor morgen doen. Morgen is weer een reisdag. We reizen dan door naar Liechtenstein. Het kan erg druk zijn op deze route langs München. We hopen dat het allemaal een beetje mee zit. We vertrekken in ieder geval weer rond 09.00 uur.

(Bron foto’s: Lisette ©)

Op het programma van vandaag staat een bezoek aan Passau. Passau ligt nog geen 20 minuten rijden bij ons appartement vandaan. We parkeren in Passau in een parkeergarage langs de Donau.

Als eerste gaan we in Passau een rondvaart maken om het drierivierenpunt te zien vanaf de waterzijde. De rivieren Inn, Ilz en Donau komen samen in Passau. We schepen om 11.30 uur als laatste in op de Sunliner. De Sunliner is een elektrische rondvaartboot. We varen dan ook vrijwel geruisloos over de rivieren. De rondvaart duurt nog geen 45 minuten, maar geeft een goed beeld van de drie rivieren.

Na de rondvaart lopen we nog naar het einde van de kade. Daar kan je goed zien, dat de rivieren twee verschillende kleuren hebben als ze bij elkaar komen. Op de foto die ik zelf vanaf de rondvaartboot heb gemaakt is het jammer genoeg niet te zien. Gelukkig hangt er op het drierivierenpunt een grote foto waarop het wel goed te zien is.

Dan is het inmiddels alweer tijd voor de lunch. We eten bij een Vietnamees restaurant. Het eten is er heerlijk. De ober houdt er eigen ideeën op na hoe je de tafel dekt. De glazen worden in volle vaart over de tafel geschoven, waarbij we de glazen tegen moeten houden anders schuiven ze weer de tafel af. Gelukkig worden de borden met eten met meer beleid op tafel gezet.

Na de lunch bezoeken we de Dom van St Stephan. De  kathedraal heeft aan de muur en het plafond indrukwekkende schilderingen. Ook heeft de kathedraal één van grootste orgels van de wereld. Er worden in de kathedraal ook werkzaamheden uitgevoerd. Het stralen van het ijzer is oorverdovend en we staan dan ook snel weer buiten.

Voordat we terug gaan naar het appartement drinken we op een terrasje nog een kopje koffie. Onderweg naar het appartement halen we boodschappen. We doen voor het avondeten weer iets makkelijks. Uiteindelijk hebben we vanmiddag al een lekkere warme maaltijd gegeten.

(Bron foto’s: Lisette ©)

Vandaag weer een reisdag. Jan wordt steeds sneller met het inpakken van de auto en we rijden al voor 09.00 uur Maribor uit. De reis door Slovenië, Oostenrijk en Duitsland verloopt voorspoedig. Al lijkt het of Oostenrijk alleen maar onder de grond ligt. We rijden zeker zo’n 40 kilometer door kleine, grote en hele lange tunnels.

Rond 14.00 uur zijn we al in de buurt van het appartement. We halen er vast boodschappen voor het avondeten. Bij het appartement aangekomen kunnen we gelijk naar binnen. Het is een heerlijk  appartement. Ruime kamers, compleet ingericht.

Jammer genoeg loopt er voor het appartement wel een doorgaande weg. Het is er niet heel druk met auto’s, maar om de paar minuten komt er toch wel een auto voorbij. Als er geen auto’s voorbij komen is het doodstil, op het geluid van de kippen en de haan na, die in een naastgelegen appelboomgaard vrij rond lopen. Ondanks het verkeer is het toch genieten op het grote balkon. Zelfs tijdens de regenbuien kan je er droog blijven zitten.

De avondmaaltijd houden we weer simpel. Soep met brood. Alhoewel dat het brood niet aan te bevelen is. Ik heb bij de bakker een bruin brood uitgezocht, maar ik denk dat het brood nog over was van voor het weekend. Met een groot broodmes lukt het nauwelijks om er een sneetje van af te snijden. Het brood verdwijnt dan ook in de bio-bak die buiten staat.

Na het avondeten kijken we nog wat televisie en maken plannen voor morgen: een bezoek aan Passau.

(Bron foto: Lisette ©)

Op het internet lezen we over een hartvormige weg in de wijngaarden van Špičnik. Špičnik is zo’n 20 minuten rijden van Maribor vandaan. Het lijkt ons dus leuk om dat hart op de foto te zetten. We rijden tot aan een grindweg en volgens Google Maps is het dan nog ongeveer een kilometer lopen. In de volle zon lopen we de steile weg omhoog tussen de druivenstronken en appelbomen door. Na 600 meter geeft Jan het al op en gaat op een bankje in de schaduw zitten. Y-A en ikzelf lopen nog een eind door, maar de weg met het hart vinden we niet. Als je op de link klikt, zie je waar we naar op zoek waren.

Op ons gemak lopen we weer terug naar de auto en Jan rijdt ons terug naar Maribor. In Maribor zijn de winkels op zondag gesloten, maar de restaurants zijn gelukkig wel open. We drinken eerst een kop koffie bij de oude watertoren aan de rivier Drava. We lopen nog een stuk verder langs de river om vervolgens een weg naar het centrum te nemen. Keuze genoeg om te kiezen voor de lunch. We stoppen bij de Ierse pub. Nog een beetje herinnering aan de mei vakantie in Dublin en het terras is rustig en in de schaduw.

Na de lunch lopen we naar het kasteel van Maribor, maar ook dat is gesloten, evenals alle museums. Met de auto rijden we nog naar Maribor eiland. Een eiland in de rivier Drava. Via een houten brug kan je op het eiland komen. Het is onduidelijk of je entree moet betalen om op het eiland te komen. We besluiten dan ook om maar terug naar het appartement te gaan. Daar pakken we alvast weer wat tassen in. Morgen reizen we verder naar Tettenweis in Duitsland.

(Bron foto’s: Lisette ©)