Maandelijks archief: augustus 2014

15 augustus 2014 – bericht van Yue-Anne uit Hengyang

yue

Hallo allemaal. Ik ben er weer.

Weetje wat ik had gedaan?
Nou ik ben gefilmd voor het tehuis.

Ik heb in het Chinees gepraat maar ik heb wel wat fouten gemaakt, maar gelukkig mocht ik het overnieuw doen.

Ik heb gevraagd of ze me willen helpen om mijn vader en moeder te vinden.

Maandag kom ik op tv.

IMG_7806

(Bron foto:  Gids J ©)

15 augustus 2014 – Hengyang – Hengshan

lisette  jan  yue

Vanochtend om 08.30 uur werd gids J gebeld dat Hengshan televisie toch belangstelling had om een item over Y-A haar zoektocht naar haar geboorteouders te maken. Goed nieuws, jammer genoeg wel erg laat, want zondagmorgen vertrekken we naar Beijing.

De tv omroep verwacht ons om 15.00 uur in Hengshan. Als we onderweg zijn naar Hengshan, blijkt dat de filmploeg al bij het tehuis ons op staat te wachten. Eigenlijk wilden we liever niet het tehuis betrekken bij de tv opnames, maar het blijkt dat we geen keus meer hebben.

Bij het tehuis worden we opgewacht door de plaatsvervangend directeur en twee mensen van de televisie: een cameraman en een journaliste die de vragen stelt.

Zowel binnen als buiten worden er opnames gemaakt. Uiteraard bedanken we het tehuis uitgebreid dat ze mee willen helpen met de zoektocht. Alles gebeurd in een vriendelijke sfeer. We laten foto’s zien en vertellen de journaliste waarom Y-A zo graag haar Chinese ouders wil leren kennen.

Aanstaande maandag wordt er op de Hengshan televisie uitgebreid aandacht besteed aan Y-A haar verhaal. We kunnen gelukkig voorkomen dat het tehuis als contactpersoon wordt opgegeven.
In plaats daarvan kunnen mensen contact opnemen met gids J, die hiervoor zijn mobiele telefoonnummer beschikbaar heeft gesteld.

Als het goed is krijgen we maandag ook een weblink van de tv uitzending.
Uiteraard zullen wij deze op het weblog delen.Maar nog belangrijker is natuurlijk dat er in Hengshan veel mensen naar de uitzending zullen kijken. Er kunnen zo’n 400.000 mensen naar de uitzending kijken, dus een groot ontvangst gebied. We zijn dan ook erg blij met deze kans om Y-A haar zoektocht bij veel mensen onder de aandacht te brengen.

We zijn supertrots op Y-A die in het Chinees voor de camera heeft gezegd dat ze hulp zoekt bij het vinden van haar vader en moeder.

Voor ons allen was dit weer een enerverende dag. Gelukkig staat morgen in het teken van ontspanning. We gaan met gids en zijn gezin naar het stuwmeer en we gaan eten bij één van de lokale restaurants van het stuwmeer. Een uitstapje dat we twee jaar geleden ook hebben gedaan en waar we goede herinneringen aan hebben bewaard.

Vervolgens alle koffers weer inpakken en zorgen dat er niet meer dan 20 kilo in iedere koffer zit. Zondagochtend om 07.00 uur vertrekken we richting het vliegveld van Changsha.

Na alle drukke gebeurtenissen van afgelopen week, is het aanstaande maandag Y-A haar dag. Ze is al druk bezig met het maken van het programma. Ik heb iets gehoord van drie keer naar Mac Donalds. Maar wellicht verteld ze later deze vakantie zelf nog wel wat ze heeft uitgekozen voor deze dag.

IMG_7799

(Bron foto: gids J ©)

 

14 augustus 2014 – Hengyang

lisette  jan  yue

Vandaag hadden we een soort van rustdag, alhoewel aan het eind van de dag hebben we toch weer van alles hebben meegemaakt.

Vanochtend waren gids J en zijn vrouw allebei naar hun werk. Een groot deel van de ochtend hadden we dit grote appartement weer voor ons zelf. Was het afgelopen zaterdagavond nog wat onwennig, vandaag was het wel even fijn om hier met zijn drieën te zijn.

Voor het middageten was iedereen weer thuis en de moeder van gids J had weer voor een tafel vol met eten gezorgd. Na het eten was het siësta tijd. Voordat we vandaag buiten kwamen was het al 15.30 uur. De rit ging weer naar het grote winkelcentrum. Eerst gingen we wat boodschappen doen en vervolgens was Y-A aan de beurt. Bij de nagelshop heeft een aardig meisje haar nagels versierd. Met het versieren van nagels had ze nog niet zoveel ervaring, het duurde dan ook meer dan een uur voordat Y-A klaar was.

Inmiddels was het al 17.30 uur. Gids J was door een vriendin haar moeder uitgenodigd voor een etentje in een restaurant. De moeder bleek weer uitgenodigd door haar baas, die een groot bouwproject gaat starten in Hengyang. Het etentje stond dan ook in het teken van het bouwproject.

Westerse gasten bij het etentje was dan ook wel erg bijzonder en mij (Lisette) werd gevraagd om voor het eten, te speechen in het Chinees! De vrouw van gids J schreef gauw een aantal regels voor mij op papier en na een groot glas wijn, heb ik mijn eerste publieke speech in het Chinees gegeven. Daarna moesten Jan, Y-A en ik met de “baas” op de foto en moesten we proosten op het project. Dit hele ritueel moest tijdens het eten nog een aantal keren herhaald worden, maar gelukkig hoefde ik niet iedere keer mijn glas helemaal leeg te drinken.

Als afscheid kregen we alle 3 een grote doos mee. In de doos zit een grote, zware bureaustandaard. Geen idee hoe we deze, 3 dezelfde bureaustandaards mee naar Nederland krijgen. Wellicht dat we ze naar Nederland laten verschepen. Liefhebbers voor dit goud met zilver kleurig kunstobject: een pennenbakje, brievenstandaard en een golfspeler op een brug, met naam van het bedrijf. kan bij dit bericht zijn adres achterlaten! Eventuele foto’s kunnen later deze week worden opgevraagd.

IMG_7733

IMG_7727

IMG_7754

(Bron foto’s Lisette en C ©)

13 augustus 2014 – Hengyang – Hengshan

lisette  jan  yue

Vandaag niet zo heel druk programma en toch laat thuis.

Vanochtend na het ontbijt zijn we eerst naar een winkelcentrum geweest om te “windowshoppen”. Winkelen is altijd weer een bijzondere ervaring in China, omdat verkoopsters je door de hele winkel achtervolgen. Even op je gemak iets bekijken wat je leuk vindt is er dan ook meestal niet bij.

Gelukkig had Y-A niet zoveel bedenktijd nodig toen ze de pop van haar favoriete Chinese tv-serie zag en al gauw liepen we met een grote doos onder onze arm. Gelukkig is het poppetje zelf maar klein en de doos zal helaas in China achter moeten blijven.

Ook was er nog even tijd voor een schilderwerkje met een soort van plastic verf voor Y-A. Zie ook foto van de dag van vandaag.

Na het bezoek aan het winkelcentrum stond thuis bij gids J alweer het eten klaar. We kunnen soms wel uit 6 gerechten kiezen. Dan is de Nederlandse keuken toch maar saai.

Na de middag stond een bezoek gepland aan de aardige familie die we afgelopen zondag hadden ontmoet. Het viel echter niet mee om ze te vinden, maar na 3 uur rijden en een paar rondjes op de snelweg heen en weer, kwamen we toch rond 16.45 uur bij ze aan. Helaas konden we toen maar een half uur blijven omdat we om 18.00 uur alweer een nieuwe afspraak hadden voor het diner met een voormalige verzorgster uit het tehuis van Y-A. Van verzorgster, tot assistent van de directeur is ze nu het hoofd van de “Welfare Departement”,  waar ook het tehuis onder valt. Vragen stellen bleek echter niet mogelijk. We houden het gesprek dan ook maar “licht” tijdens de maaltijd en praten onder andere over de verschillen op scholen in Nederland en China, Chinese les en de hobby’s van Y-A.

Om 19.30 uur nemen we weer afscheid van elkaar, met de woorden dat we over twee jaar toch weer terug zullen komen, op zoek naar informatie. Van Hengshan naar Hengyang is nog een uur rijden en rond 20.30 uur zijn we weer bij gids J. thuis.

Ondertussen probeert gids J ook nog steeds een interview met de lokale televisie te regelen, maar de tijd begint wel te dringen. Zondagochtend rond 07.00 uur vertrekken we richting het vliegveld van Changsha.

Vandaag hebben we niet echt folders uitgedeeld, dus dat proberen we morgenmiddag in te passen. Maar eigenlijk zijn we ook wel een dagje aan ontspanning toe, na alle belevenissen van deze week. Het programma van morgen is dan ook nog niet vastgesteld.

12 Augustus 2014 – Hengyang – Hengshan – Nanyue

lisette  jan  yue

Vandaag staat in het teken van het bezoek aan het tehuis waar Y-A heeft gewoond. Op weg naar Hengshan wordt onze gids tot 3 keer toe gebeld waar we blijven. Bij het tehuis staan de directeur, zijn plaatsvervangster en een fotograaf ons al op te wachten. De fotograaf heeft opdracht gekregen om van de ontmoeting foto’s te maken, maar het blijft voor ons onduidelijk wat er met alle foto’s gaat gebeuren.

In het tehuis delen we cadeautjes uit en wachten we op de komst van Jamison, ons sponsorkind van Pearl River Outreach. We sponsoren hem inmiddels al 5 jaar. Erg veel groter is hij in al die jaren niet geworden. Hij heeft een ziekte waardoor hij altijd klein zal blijven. Behalve Jamison komt ook zijn vriend Jason mee en nog een kindje waarvan we de naam niet weten. Het is zelfs niet helemaal duidelijk of het een jongetje of een meisje is. Gelukkig hadden we voor Jamison veel cadeautjes mee genomen. We delen ze nu op onder de drie kinderen. Jamison is maar wat blij met zijn voetbal shirt van Brazilië en zijn orange sporttas van Nederland. De fotograaf blijft inmiddels overal foto’s van maken.

Informatie over Y-A krijgen we ook deze keer weer niet, dus na een uur weten we de tijd echt niet meer te rekken en nemen we weer afscheid van directeur en zijn gevolg. Uiteraard met de woorden, dat we  in de toekomst weer terug komen.

Vervolgens spelen we plattelands-postbode en bezorgen een speciale bestelling van onze Belgische vrienden. Gelukkig treffen we mensen thuis en doen goede zaken voor ze.

Verder gaat de rit naar Nanyue, waar we drie keer eerder in een hotel verbleven. We weten er één “Westers” restaurantje, waar we patat en sandwiches eten voor de lunch.

Na de lunch gaan we oefenen met het uitdelen van folders. In de folder vragen we informatie over de geboorteouders van Y-A. Eerst is het allemaal nog wat onwennig, maar de mensen hebben overduidelijk belangstelling. We hebben dan ook zo’n 30 van de 200 folders uitgedeeld. Morgen of donderdag gaan we weer terug naar de omgeving van het tehuis, waar we de overige folders uit gaan delen.

Ondertussen is het alweer bijna 16.00 uur en rijden we terug naar Hengyang. Voor vandaag houden we het verder rustig. Y-A speelt buiten op straat met het bijna 3 jarige zoontje van gids J. Ze zijn samen dikke maatjes en het is leuk om ze samen te zien spelen.

Het verhaal over de brillen kopen in Hengyang is gisteren niets geworden. De brillenwinkels kunnen niet in een paar dagen voor de juiste glazen zorgen. We zijn zelfs langs het oogziekenhuis geweest, maar daar waren de wachtrijen ze lang, dat we zeker nooit op tijd onze nieuwe brillen zouden hebben gekregen. In Beijing zijn er ook mogelijkheden om goedkoop brillen te kopen, maar misschien laten we dit plan wel helemaal varen.