De fotopagina is weer bijgewerkt door Jan. Als je hier boven in het vaandel klikt op foto’s en dan op foto’s China 2014, dan kom je op de fotopagina.

Dag 23: Hongjiang – Hengyang

Dag 24: Hengyang

(Bron foto: Lisette ©)

Onze opsluiting van gisterenavond bleek niet zo van lange duur te zijn, want om 20.00 uur was iedereen weer thuis en hebben we nog gezellig met elkaar rond de tafel gezeten.

Voor vandaag hadden we niet zulke vastomlijnde plannen, behalve dat we de flyer die we gemaakt hebben om Y-A haar geboorteouders te vinden wilden laten afdrukken en treinkaartjes bestellen voor de trein van volgende week zondag naar Beijing.

De flyer laten drukken was geen enkel probleem, maar de treinkaartjes bleken wel een probleem te zijn. We hebben dus in ons reisplan moeten schuiven en vliegen nu aanstaande zondag terug naar Beijing in plaats van dat we met de nachttrein gaan. Gelukkig konden we zonder probleem in Beijing een dag eerder in het hotel terecht.

Verder hadden we een paar weken geleden in Hengyang en omgeving in de krant gestaan met een oproep aan de geboorteouders van Y-A.
Een vrouw heeft toen naar gids J gebeld dat ze iemand kende die erg veel op Y-A lijkt. Tijdens dit gesprek wilde ze niet veel meer vertellen. Op ons verzoek heeft gids J vandaag nog een keer terug gebeld. We bleken van harte welkom. Deze familie blijkt nog minder dan 500 meter bij gids J vandaan te wonen.

Allerlei ontwikkelingen volgden zich na dit bezoek snel op, waarvan we aan Y-A beloofd hebben deze hier niet te vermelden, behalve dan dat de mensen die we vandaag ontmoet hebben niet familie van Y-A kunnen zijn.

We gaan dan ook gewoon door met onze zoektocht en later deze week  gaan we flyers uitdelen in de omgeving van het tehuis waar Y-A gewoond heeft. Ook zal gids J morgen de televisie contacten of het interview met ons deze week nog door zal gaan.

Morgen gaan we een dagje met de vrouw van onze gids op stap. Gids J heeft ook nog andere verplichtingen. Wellicht dat we morgen gaan proberen hier in Hengyang een nieuwe bril te kopen.

Vanochtend om 07.30 uur liep de wekker weer af. Na het ontbijt begonnen we met het laatste deel van onze rondreis terug naar Hengyang.

De eerste 30 kilometer gaat nog over een twee baansweg, maar de rest van de route over de snelweg. Wellicht komt het dat er voor de snelweg tol betaald moet worden, maar de hele rondreis door Hunan is ons opgevallen dat er maar heel weinig verkeer op de snelweg rijdt. Er zijn echt enorme investeringen gedaan voor een mooie snelweg. Zo kwamen we vandaag door tientallen tunnels, waar onder een tunnel van meer dan 7 kilometer lang.

Onderweg houden we langs de snelweg nog een lunchpauze. De maaltijden langs de snelweg is niet aan te bevelen. We eten dan ook geen van allen ons bordje leeg.

Rond 14.30 uur zijn we weer in Hengyang. We zetten de spullen weer in de ruime slaapkamer van de gids en we rusten allemaal een uurtje uit.

Als gids J weer uit zijn kamer komt, meldt hij dat hij vanavond met vrouw, zoontje en zijn moeder een etentje bij vrienden heeft en dat hij ons wel even naar de supermarkt brengt, zodat we wat boodschappen voor ons zelf kunnen kopen voor het avondeten.

Het is niet helemaal wat we van de ontvangst van vandaag hadden verwacht, maar in de supermarkt slaan we kant en klare noedels in en wat broodjes, een doos eieren en wat vers fruit. Met wat improvisatie hebben we hier toch nog een hele maaltijd van gemaakt.

Zo zitten we onverwachts vanavond met zijn drieën aan de eettafel in dit toch wel grote appartement. De televisie krijgen we niet meer aan en we kunnen ook niet naar buiten, want we hebben geen sleutel van het appartement.

Voor morgen en de komende week maar betere afspraken maken. We hebben nog wel een aantal zaken op ons lijstje staan, waarvoor we J als gids en vertaler nodig hebben.

Vandaag de laatste dag in Hongjiang. Morgenochtend reizen we weer door naar Hengyang, de woonplaats van onze gids. Tot 17 augustus blijven we bij hem en zijn gezin logeren.

Maar vandaag eerst nog een dagje Hongjiang. Een bezoek aan de oude stad staat op het programma. De oude stad blijkt niet direct aan de rivier te liggen, maar wat hoger. Om de oude stad te mogen bezoeken, moet je 100 yuan entree per persoon betalen. Hiervoor krijg je wel een gids mee, die je een rondleiding geeft door de oude stad.
We spreken met de gids af, dat ze niet door haar megafoon met ons praat, maar dat ze haar verhaal aan onze gids verteld. De oude stad is indrukwekkend. Sommige huizen zijn al meer dan 800 jaar oud. In vroegere tijden woonden er meer dan 1000 mensen en ook nu zijn nog sommige delen bewoond door mensen. Midden in de oude stad wordt een kerk gebouwd. Dit blijkt een decorstuk te zijn voor een film die er binnenkort wordt opgenomen.

De rondleiding blijkt erg leuk te zijn. Overal worden er activiteiten opgevoerd. Hongjiang is vooral bekend voor zijn handel in opium. De opiumkamers zijn er nog, evenals de “hoerenhuizen’, waar de rijke zakenmannen kwamen. De gids verteld grappige verhalen en de 2,5 uur gaan snel voorbij.

Ondertussen is het alweer tijd voor de lunch. Gids J weet iedere keer weer een goed restaurant uit te zoeken. Ook vanmiddag hebben we weer een heerlijke maaltijd!

Na de lunch gaan we voor een paar uur terug naar de kamer. Rond 16.30 uur gaan we nog even met zijn drieën op stap. We komen langs een soort van koffiezaakje. Het ijs bestellen voor Y-A gaat wel goed, maar onze cappuccino lukt wat minder goed. We krijgen een mix van koffiemilkshake met chocola. Maar de cafeïne maakt veel goed en eigenlijk smaakt het best wel goed.

Na de koffie wandelen we nog een rondje in de omgeving. Verder hebben we nog een bakker ontdekt, met nog meer keuze aan broodjes. Ook vanavond eten we weer gevulde broodjes, sandwiches en cakejes op de kamer.

De rest van de avond vullen we met internetten, televisie kijken en de tassen weer inpakken. Morgenochtend beginnen we aan de laatste 350 kilometer van onze rondreis.

(Bron foto’s: Lisette ©)

Ik had  een mooie show gezien op zondag en nog 2 andere,  maar de tweede show vind ik het mooiste.

Het ging over een witte vos die met de koning moet trouwen, maar de witte vos wou met de houthakker. De houthakker vond de witte vos ook leuk.

Ik ben heel erg moe, dus misschien kan ik als ik niet zo moe ben weer schrijven.

En als je dat wil kan je terug e-mailen.

Dag groeten en dikke knuffel van Yue-Anne

(Bron foto: Lisette ©)