Vandaag een echte vakantiedag. Geen wekker die afloopt en het is dan ook al 09.30 uur voordat we aan het ontbijt zitten. Het ontbijt wordt steeds luxer. We vonden zelfs gisteren een bakker die bruin brood verkoopt. Jammer alleen dat het brood in China meestal erg zoet smaakt.

Na het ontbijt blijven we lekker koel in het appartement. Buiten is het alweer over de 35 graden. Ik zelf doe een paar boodschapjes. De wasmachine blijft hier vrolijk draaien, maar er zijn wat weinig hangertjes om de was op te hangen. Voor 1 euro kan je in de supermarkt vrolijk gekleurde hangers kopen. Uiteraard laten we die achter in “Lee’s Holiday Inn” voor de volgende gasten.

Rond 12.30 uur lopen we weer richting de hoofdstraat van Nanyue. Gelukkig staat er ook een heel klein beetje wind. De kleren blijven vandaag wat langer droog. In de hoofdstraat vinden we een nieuwe bakkerij genaamd Seedman. Ze verkopen er een goede cappuccino. Volgens mij de allereerste keer dat we in Nanyue goede koffie hebben gedronken. Al is Nanyue van dorp een stad geworden, het heeft geen Pizzahut, Mac Donalds, KFC of een Starbucks. Dat zal vast een politieke keuze zijn, want er is bijna geen stad in China waar je deze zaken niet hebt.  Bij Seedman hebben ze wel lekkere Deense broodjes en we blijven er dan ook lunchen. Het is er binnen heerlijk koel bij de airco. Een extra reden om lekker lang te blijven zitten.

Na de lunch wandelen we de hoofdstraat uit en komen bij de boekwinkel terecht. We kopen er wat boeken voor onze Chinese les en we kopen nog twee boeken voor de Chinese jongens die we morgen in het tehuis weer zullen zien. Tenminste daar gaan we nog steeds vanuit.

Op de terugweg naar het appartement komen we langs een andere supermarkt. Hier is duidelijk wat meer keuze dan de supermarkt waar we zaterdag zijn geweest. We kopen er nog wat schoolspulletjes voor de twee jongens en twee grote tassen om al die spulletjes in te doen. De temperatuur buiten blijft maar hoog en we hebben voordat we bij het appartement zijn al een fles water op.

Voor het avondeten gaan we vandaag zelf koken. Y-A en ik zoeken bij het kleine supermarktje tegenover het appartementencomplex de groenten voor vanavond uit. We kiezen voor aardappels, uien, tomaat, broccoli en als toetjes peer en druiven. In het appartement hebben we nog appels, dus kunnen we een lekkere fruitsalade maken. Voor nog geen drie euro gaan we met een volle tas vol boodschappen weg.

Het is alweer 16.00 uur geweest als we terug zijn in het appartement. Chinese vriend J heeft berichten ingesproken dat hij morgenochtend om 09.00 uur met de journalisten langs komt. De spanning begint wel te stijgen, maar we gaan er iets moois van maken en hopelijk levert het succes op voor de Hengshan kinderen die zoeken naar hun ouders. Ook hebben we een flyer bij ons van geadopteerden uit de provincie Hunan. Inmiddels staan er al 50 kinderen op. We geven deze flyer morgen mee aan de journalisten en hopen dat ze deze flyer ook in de krant willen plaatsen of op de televisie laten zien.

Jan maakt vanavond het avondeten. Hij bakt lekkere aardappeltjes en wokt van de tomaten, uien en broccoli een heerlijke maaltijd. Het is vooral ook genieten voor Y-A die al dat Chinese eten niet zo heel erg lekker vindt.

Maar bij zelf koken hoort ook een afwas. Het appartement heeft veel luxe, maar geen afwasmachine. Het is dus ouderwets even de afwas  zelf doen.

Inmiddels alweer avond. De dagen vliegen hier echt voorbij. Het is echt heerlijk om in een groot appartement voor je zelf te verblijven. Het is buiten zo warm dat het bijna verleidelijk is om de hele dag binnen te blijven en  lekker wat uit te rusten. Het geeft daarbij ook tijd om alle verhaaltjes weer te schrijven, de tassen met geschenken voor de Chinese jongens in orde te maken en gewoon lekker met elkaar te ontspannen.

(Bron foto: Lisette ©)

Om 08.00 uur staan we op en sinds lange tijd zitten we rustig met zijn drieën aan een grote tafel onze boterhammetjes en een gekookt eitje te eten.

Klokslag 09.30 uur staat Chinese vriend J voor de deur om ons op te halen. Als we richting waterval rijden komen we langs een nieuw aangelegd lotusbloemenveld. Het zijn er duizenden en bloemen zover het oog reikt. Er is een smal pad door heen gemaakt voor de toeristen, maar zowel Jan als Y-A hebben een korte broek aan en al die takken en bladeren voelen niet echt prettig aan. De bloemen zijn echt prachtig om te fotograferen. Ook omdat ze in verschillende stadia te zien zijn. Van knop, tot uitgebloeid, van roze tot een enkele witte lotusbloem.

Na een kwartiertje kijken rijden we door naar het kleine parkje van de waterval. Voor de waterval moet ongeveer een drie kwartier omhoog worden gelopen. Honderden traptreetjes en af en toe een recht stukje. Ook hier in dit park is het duidelijk zichtbaar dat er te weinig water is. De brug die hier boven bij het blog staat, staat bijna droog. Met vriend J voorop beginnen we aan de beklimming. Y-A houdt hem met gemak bij, maar Jan en ik komen er al hijgend en puffend achter aan. De temperatuur is ver boven de 30 graden, niet veel schaduw en de vochtigheidsgraad enorm. We laten een spoor van zweetdruppels achter. Halverwege de top is de waterval, maar er stroomt bijna geen water naar beneden. Het wordt tijd dat Nanyue en omgeving een flinke regenperiode krijgt.

Na de waterval moeten we nog zeker een paar honderd traptreden naar boven. Waar we het anders misschien al lang hadden opgegeven, lopen we nu alle traptreden omhoog. En.. we hebben het deze keer gehaald. Boven aan de top vraagt J of we dezelfde route weer naar beneden willen lopen of met de bus. Y-A wil wel weer naar beneden lopen, maar Jan en ik kiezen voor een busje. De vraag blijft of het busje wel zoveel veiliger was, met gaten in de deur, een klein meisje staand op de voorbank en op sommige plekken hele smalle bochten en een afgrond. Maar we zijn binnen een paar minuten beneden.

Als we beneden zijn kopen we nog een flesje water en komen op een bankje bij de ingang nog even bij van alle inspanningen. Maar vriend J en Y-A hebben er flink de vaart ingezet en niet zo heel veel later als wij aangekomen zijn, zijn zij ook al beneden. Y-A krijgt complimenten voor haar goede conditie.

Vriend J stelt voor om met elkaar te gaan lunchen en we rijden naar een heel klein restaurantje vlakbij het appartementencomplex waar we verblijven. Het is een familie die vlak bij een nieuwe waterdam woont en binnenkort moet verhuizen omdat hun huis in de gevarenzone van de dam zit.  De meeste restaurantjes zijn al weg in het gebied en we zijn dan ook de enige gasten. De al wat op leeftijd zijnde man en vrouw koken voor ons een heerlijke maaltijd. Ook hier allemaal producten uit de eigen tuin. Na afloop rekenen we 140 yuan af, dat is nog niet eens 20 euro.

Na de maaltijd gaat vriend J. weer terug naar zijn gezin en wij houden tot 17.30 uur siësta op de kamer. We lopen een andere route naar het centrum. We kennen er nog een klein restaurantje van voorgaande bezoeken. Inmiddels is het restaurant verhuisd naar een veel groter pand en heet in plaats van Top Grande Coffee nu Top Grande musicbar. Vreemd genoeg is er geen muziek te horen en is het er doodstil in het restaurant. We zijn wel wat vroeg, maar echt druk wordt het er volgens mij ook niet.

Op te terugweg naar het appartement kopen we nog wat boodschapjes voor het ontbijt. Voor morgen helemaal geen plannen. Het is dan ook de eerste keer in deze vakantie dat we geen wekker zetten. We houden het morgen ook rustig, want dinsdag wordt een drukke dag. We bezoeken dan het tehuis en ontvangen journalisten van krant en televisie voor aandacht voor onze zoektocht.

(Bron foto’s: Lisette ©)

De wekker staat op 08.00 uur, maar ik ben al een half uur voor de wekker wakker. Iedereen slaapt nog in het appartement. We slapen in een kamer aan de achterzijde van de flat. Als ik de gordijnen open doe kijk ik uit op een prachtig aangelegd parkje met vijvers, watervalletjes. Tussen de andere splinternieuwe flats kijk je uit op de bergen van Nanyue. Het is allemaal wat onwerkelijk. Toen we hier in 2004 Y-A haar tehuis voor het eerst bezochten was dit nog een dorp en inmiddels zijn we voor de 6e keer terug en is er een hele stad op deze plaats gekomen.

Voor het ontbijt gaan we met vriendin C naar een klein buurt restaurantje. We eten er toch weer noedels en dit keer ook dumplings, maar vanmiddag gaan we toch echt op zoek naar een bakker. Verder zijn deze vers gemaakte gerechten veel smakelijker dan het ontbijt in Kunming.

Na het ontbijt gaan we naar de supermarkt. We kopen er cadeau’s voor de 2 jongens die in Hengshan in een pleeggezin wonen. We doen dit al jaren. Het is altijd weer afwachten of ze nog in het pleeggezin wonen. Beter zou natuurlijk zijn als de jongens een gezin vinden waar ze blijvend kunnen wonen. Als we de jongens niet kunnen zien, vinden we vast wel een goede bestemming voor de spulletjes die we hebben gekocht.

Na een half uur winkelen hebben we weer twee tassen vol met snoepgoed, maar ook gebruiksartikelen, schriften voor school, pennen en een lekker dik stripboek om te lezen.

Vervolgens rijden we door naar het waterreservoir hier in de buurt van Nanyue. We zijn er al twee keer eerder geweest met vriend J. De laatste keer was alweer vier jaar geleden. Het water in het reservoir is nog verder gezakt en het is dan ook een behoorlijk probleem om het drinkwater op peil te houden. Zo mag bijvoorbeeld het enige zwembad niet meer gebruikt worden.

Aan het waterreservoir zitten ook kleine restaurantjes. Om er te komen moet je eerst een boottochtje maken. Het restaurant dat we vandaag bezoeken zijn we nog niet eerder geweest. De gerechten worden gemaakt van lokale producten. Vooral de bonen en de aubergine zijn erg lekker.

Na het eten gaan we terug naar het appartement. Inmiddels is het al bijna 15.00 uur. Hadden we in Kunming zo’n moeite om de was te doen met een oude bovenlader. In dit appartement staat een mooie nieuwe wasmachine die alles volautomatisch doet. We doen dan ook nog maar een wasje draaien. Het is hier vandaag zo warm en vochtig weer dat je je echt moet verschonen als je buiten bent geweest.

Als de was draait houdt iedereen siësta. Wij staan rond 17.00 uur weer op, maar de Chinese vrienden blijven tot 19.00 uur doorslapen. Daarna worden alle spullen snel ingepakt en reizen ze terug naar Hengyang. Vriendin C moet morgen weer werken en vriend J komt morgenochtend weer terug naar het appartement om met ons naar de waterval te gaan. We hebben al twee keer eerder geprobeerd de klim naar de waterval te maken, maar twee keer was het te warm om de top te halen. Het zal morgen niet koeler zijn, maar met vriend J erbij moet het mogelijk zijn om de top te halen.

Wij zelf lopen, als onze Chinese vrienden vertrokken zijn in zo’n 20 minuten naar de hoofdstraat van Nanyue. Ook hier heel veel nieuwe winkels. De winkels die er gekomen zijn, zijn echt niet de goedkoopste. Van dorp is Nanyue inmiddels een sjieke stad geworden. Na de uitgebreide lunch van vanmiddag is een snack voldoende voor ons. We komen terecht in de Chinese variant van Mac Donalds, bij Discos. Grootouders zitten hier heel de dag/avond met hun kleikinderen bij de speeltoestellen zonder al teveel te bestellen. Voor onze komt wordt een tafeltje letterlijk schoongeveegd en moeten de ouderen mensen een ander plekje zoeken. Het voelt eerst wat ongemakkelijk, maar blijkbaar kijkt niemand er verder van op.

Na het eten lopen we nog een keer terug naar de supermarkt. Omdat “Lee’s Holiday Inn” nog niet in gebruik is, ontbreekt er nog wel wat aan de inventaris. Zo kopen we voor hem een steelpan zodat we morgen eitjes kunnen koken. We kopen een mes en een appelsnijder. We hebben nog nooit zulke bijzondere boodschappen in China gedaan. We hebben nog wel wat handige tips voor hem, voordat hij daadwerkelijk open gaat, maar het appartement is prachtig en een heerlijke plaats om te verblijven.

Rond 23.15 uur is het weer tijd om naar bed te gaan, want om 09.30 uur worden we opgehaald voor de tocht naar de waterval.

(Bron foto: Lisette ©)

Hierboven in het vaandel “foto’s” heeft Jan in de map van China 2018 de foto’s van dag 21, 22 en 23 gezet.

Dag 21 – Kunming
Dag 22 – Kunming naar Nanyue
Dag 23 – Nanyue

(Bron foto: Lisette ©)

Vandaag de laatste keer ons Chinese ontbijt dat hoort bij onze kamer. Na 8 keer op een houten bankje aan een te lage tafel, kijken we uit naar de nog niet geopende “Holiday Inn” van onze vriend J.

We kunnen tot 12.00 uur op de kamer blijven. Tijd genoeg om de koffers weer in te pakken. In Kunming hebben we geen souvenirs gekocht. Alles past nog steeds in de koffer. Zelfs onze kleren zijn op tijd droog geworden. Alhoewel het wassen met de ouderwetse bovenlader niet echt een succes te noemen was.

Om 11.00 uur krijgen we al een telefoontje op de kamer wanneer we gaan vertrekken, maar het vliegtuig vertrekt pas om 17.25 uur en volgens de boeking mogen we tot 12.00 uur op de kamer blijven. We wachten dan ook tot een paar minuten voor 12.00 uur dat we naar beneden gaan.

Voor de kamer hebben we een borg betaald. Na drie binnenkomende telefoongesprekken zijn we dan toch eindelijk aan de beurt om ons geld terug te krijgen. Op het verzoek of er een taxi gebeld kan worden voor het vliegveld, krijgen we een mobiele telefoon onder onze neus waarop staat dat we dan een dag eerder hadden moeten komen. Zonder spijt verlaten we dan ook het appartementencomplex. Kunming zelf was heerlijk. Vooral de temperatuur was erg aangenaam. Jammer dat de hele stad een bouwput is, maar misschien een goede reden om nog eens terug te gaan als de metro klaar is.

Nu er geen taxi wordt gebeld, moeten we zelf op straat een taxi aanhouden. De taxi’s in Kunming zijn vol bezet, maar gelukkig na 10 minuten moet er iemand uit de taxi stappen op de plaats waar wij proberen een taxi te krijgen. De chauffeur ziet de rit naar het vliegveld wel zitten, alhoewel hij er niet vaak komt. Zijn oude taxi krijgt hij maar net op snelheid op de snelweg en als hij ons veilig heeft afgezet op het vliegveld en zijn geld heeft ontvangen, moet hij wel heel erg snel een sigaret opsteken.

We zijn veel te vroeg op het vliegveld, maar we kunnen gelukkig onze koffers al inleveren. Het vliegveld is nog niet zo heel erg oud, maar de jongeman die ons moet helpen, heeft duidelijk moeten om onze westerse namen in het systeem terug te vinden. Gelukkig komt het allemaal goed. De koffer van Jan wordt nog extra gecontroleerd, door alle kabeltjes en snoertjes die we bij ons hebben voor onze elektronica. Bij binnenlandse vluchten in China wordt vaak eerst je koffer gecontroleerd voordat je je ticket meekrijgt.

Na de lunch gaan we door security. Hier een lange rij en zo gaat de tijd toch nog snel. We drinken nog even een kop koffie en wachten dan bij de gate op ons vliegtuig naar Hengyang. Het vliegtuig blijkt een half uur vertraging te hebben, maar er valt genoeg te zien bij een gate. Zo zien we een oude mevrouw van zeker bijna 100 die haar eerste vlucht gaat maken. Ze geniet met volle teugen en ze wordt door iedereen gefotografeerd.

De vlucht vertrekt met een half uur vertraging en we komen rond 20.00 uur in Hengyang aan. Onze vrienden staan al te wachten met hun 6 jarige zoon. Drie koffers, drie rugzakken, met zijn vieren op de achterbank, het past allemaal. Vanaf Hengyang is het zeker nog meer dan een uur rijden naar Nanyue.

We zijn ontzettend benieuwd waar we uitkomen, want van te voren hebben we geen foto’s gezien. We worden dan ook prettig verrast met een appartement op de 10e verdieping. We hebben twee kamers, de vrienden slapen zelf in de 3e kamer. We hebben een eigen douche en toilet, een grote keuken en huiskamer tot onze beschikking.

Onze gastvrouw maakt nog wat eten en dan is het al 23.30 uur voordat we naar bed gaan. Ondanks dat we niet zo heel veel hebben gedaan, zijn we toch erg vermoeid van alle gebeurtenissen. Eén van de dingen waar we aan zullen moeten wennen is de warmte. In de avonduren zijn de temperaturen nog boven de 30 graden. We zijn benieuwd hoe dat morgen overdag zal zijn.

(Bron foto: Lisette ©)

Vandaag de laatste hele dag in Kunming. De dag begint met regen, maar als we de koffie om 10.00 uur op hebben is het droog. We hebben voor vandaag niet echt een strak plan, maar op internet hebben we gelezen dat bij metrohalte Linquqiao nog een mooi park ligt, het Yueyatan Park.

Als we bij Linquqiao aan komen blijkt het dat we nog best wel ver bij het park vandaan zijn. Maar tegenover het metrostation zit een hele grote Walmarkt. We gaan eerst even shoppen. Y-A zou graag nog wat muziek cd’s kopen. Maar net als eerder bij de Carrefour, verkopen ze bij de Wallmarkt geen muziek cd’s meer. Op de begane grond zit nog een outlet-winkel van Nike. Schoenen genoeg, maar Y-A slaagt evenmin voor nieuwe schoenen.

We eten een vroege lunch in het winkelcentrum en dan beginnen we aan de wandeling naar het park. Het is geen ongezellige wandeling. We lopen langs een snel stromend riviertje. Onderweg zien we dat een drone de elektriciteitsmast inspecteert, we zien alweer een hele grote Katholieke kerk en op de bankjes langs de rivier doen de mensen een middagslaapje.

Na een half uur wandelen komen we bij het parkje aan. Het is duidelijk geen Green Lake park, maar het is wel één van de stilste parken die we ooit in China hebben bezocht. We horen er de vogeltjes fluiten in plaats van harde muziek. Ook in dit park kan je weer bootje varen. En we varen een half uur op het kleine meertje heen en weer.

Aan het einde van het park is er een kleine kermis. Hier is het wel wat drukker en zeker meer lawaai. Jan en Y-A maken nog een tochtje in een mini-achtbaan, die voor mijn gevoel nog steeds veel te hard gaat.

Voor de terugweg lopen we naar een andere metrostation. Ook hier weer een winkelcentrum. Zo is er een grote Häagen Dasz ijszaak. We hebben nog nooit eerder Häagen Dazs ijs gegeten. Het is ook wel duidelijk waarom. Eén ijsbolletje kost 43 yuan, zeg maar zo’n 5 Euro. Maar het ijs is heerlijk en we krijgen er ook nog een glaasje koud water bij.

Ook shoppen we nog even bij de H&M en Y-A gaat blij de winkel uit met een nieuwe korte broek en shirt. Ondertussen is het toch wel weer tijd om naar het appartement terug te gaan. We rusten lekker wat uit, totdat het 17.30 uur is.

Voor het avondeten lopen we nog een laatste keer naar de winkelstraat. Het westerse restaurant heeft gewonnen en we dineren er voor de 3e keer deze week. Deze keer mogen we op de bovenverdieping zitten aan een mooie tafel bij het raam. Op de tafel ligt een spierwit tafelkleed. Op de achtergrond vanavond countrymuziek. Er zit bijna niemand op de bovenverdieping. We eten dan ook lekker rustig.

En nu terug op de kamer. De koffer hoeven we pas morgen in te pakken. We kunnen tot 12.00 uur op de kamer blijven. Om 17.30 uur vliegen we naar Hengyang. Dat wordt wel een paar uurtjes wachten op het vliegveld, maar beter dan blijven hangen in de lobby van dit appartementencomplex. We hebben nog geen taxi besteld, maar met zoveel uren tot vertrek, zouden we zelfs met de metro naar het vliegveld kunnen gaan en nog op tijd komen.

Onze volgende bestemming is bijzonder, omdat dit het gebied is waar Y-A gewoond heeft. We gaan zeker een aantal pogingen doen om meer informatie te krijgen over haar verleden, maar het is vooral ook vakantie, waar we leuke dingen met elkaar doen. We proberen zoveel mogelijk over de zoektocht te delen, zodat andere er van kunnen leren, maar er zijn zeker ook zaken die we doen, die gewoon privé zijn.

Het leuke vind ik zelf dat we in het nog niet geopende hotel van onze vriend J en zijn vrouw C verblijven.
Zij zelf zullen daar de komende week ook met ons logeren. Dat maakt het in ieder geval makkelijker om wat te ondernemen. In Hengshan hebben we vaak communicatieproblemen en ook het eten bestellen is er niet gemakkelijk. We hebben dan ook nog een heleboel leuke dingen in het vooruitzicht.

(Bron foto: Lisette ©)

Hierboven in het vaandel “foto’s” heeft Jan in de map van China 2018 de foto’s van dag 18, 19 en 20 gezet.

Dag 18 – Kunming
Dag 19 – Kunming
Dag 20 – Kunming

(Bron foto: Lisette ©

Vandaag is het gelukkig weer droog als we wakker worden. Na het ontbijt en koffie op de kamer vertrekken we rond 10.30 uur richting Green Lake. Het meer is bijna 3 kilometer bij ons hotel vandaan. Een flinke wandeling, maar op de route is er voldoende afleiding. Zo proberen we bij 3 banken geld te pinnen. We beginnen al wat bezorgd te worden, maar gelukkig is het toch weer gelukt.

Een paar straten voor Green Lake zit het Lost Garden Guesthouse. In dit guesthouse, logeerden onze Belgische vrienden een paar jaar geleden. Op hun advies gaan we er lunchen. Het guesthouse blijkt alleen nog maar ontbijt te serveren tot 13.00 uur. We doen dan het ontbijt nog eens heerlijk over. Krijgen we in ons eigen appartementencomplex alleen maar noedels, hier bestellen we brood met gebakken eitjes, yoghurt met vers fruit, cappuccino. Helemaal top, die tip.

Na de vroege lunch wandelen we naar het park. Het is er een gezellige drukte. Er wordt gedanst en gezongen door jong en oud. We varen een uur lang met een elektrisch bootje over het meer.
Rond 16.00 uur wordt de lucht behoorlijk donker en begint het te onweren. We drinken koffie bij de Starbucks, maar pas als we weer buiten komen, begint het echt hard te regenen. Gelukkig duurt de bui niet zo heel erg lang. Tot die tijd schuilen we onder de luifel van een winkel.

Als het weer bijna droog is lopen we weer verder richting de kamer waar we verblijven. Echter op onze route ligt de Pizzahut. Tja dat was alweer een hele week geleden, dat we in Guangzhou bij de Pizzahut hebben gegeten. Ondertussen regende het weer, dus een beter excuus was er niet om deze in Kunming uit te proberen.

Na de maaltijd lopen we nog even door naar de Carrefour voor wat boodschappen. Het is dan ook al 20.00 uur als we weer terug zijn op de kamer. Een goed moment voor de voeten omhoog, na al die kilometers die we vandaag hebben gelopen.

Morgen alweer onze laatste dag in Kunming. Vrijdag reizen we door naar Nanyue/Hengshan. In Nanyue logeren we in het nog niet geopende hotel van onze Chinese vriend J die zelf met zijn gezin in Hengyang woont. Als het goed is komt hij ons vrijdagavond van het vliegveld halen.

Het zal wel weer even aan de warme temperaturen wennen zijn.
Het is in Hengyang en Hengshan zeker 15 graden warmer dan hier in Kunming.

Iemand nog een tip, wat we de laatste dag in Kunming gezien moeten hebben?

(Bron foto: Lisette ©)

Eindelijk vanochtend geen regen. Na het ontbijt gaan we dan ook met de bus naar Yunnan Nationalities Village. We reizen in China niet vaak met de bus. Dit komt omdat in tegenstelling tot de metro, alles in het Chinees is geschreven. Maar Yunnan Nationalities Village ligt aan het eind van buslijn A1, dat moet te doen zijn. Uiteraard staan we eerst aan de verkeerde kant van de weg. Maar dat hebben we snel door. Naar het park is het zo’n 15 haltes en deze bus heeft volgens het bord nog maar 5 stops. We steken dan ook de drukke weg weer over en wachten op het fietspad, dat ook bushalte is, op de bus.

Na een paar minuten stopt de goede bus. De bus zit al vrij vol en alleen Jan wordt een zitplaats aangeboden! Gelukkig na een paar haltes loopt de bovenverdieping van de bus bijna leeg en kunnen we met zijn drieën bij elkaar zitten. De rit duurt meer dan een uur. Niet omdat het zover weg is, maar omdat het verkeer zo druk is.

Rond 11.30 uur komen we bij Yunnan Nationalities Village aan. Het park blijkt echt enorm groot te zijn. Alles op een dag zien is echt niet mogelijk. Maar we lopen rustig ons rondje. Het is even wennen dat het zonnetje weer schijnt en op 2000 meter hoogte  worden we rood zonder dat we er echt erg in hebben.

Voor de lunch bestellen we vers gebakken frietjes. Althans dat denken we, maar als de frietjes klaar zijn gaat er olie, knoflook en allerlei kruiden overheen. Jammer dat was niet echt nodig geweest.
Het park heeft allerlei dansshows van alle verschillenden bevolkingsgroepen, maar blijkbaar weten wij ze allemaal mis te lopen.

In het park kan je ook kaartjes kopen voor een grote dansshow. De show duurt 40 minuten en de kaartjes kosten 150 yuan per stuk. Niet echt goedkoop. Maar de shows die we tijdens eerdere reizen in China hebben gezien zijn altijd erg bijzonder. Het theater ziet er van buitenaf erg indrukwekkend uit. Binnen blijkt het een grote kale hal. De voorstelling blijkt lang niet uitverkocht. Vlak voordat de voorstelling begint, start buiten enorm harde zaagwerkzaamheden. Maar de muziek is daar volledig op voorbereid en gaat daar gemakkelijk overheen.

Het zagen houdt na een paar minuten op, maar de muziek bij het dansen is echt oorverdovend. Zelfs met je oren dicht, doen je oren pijn. Jammer, want het is een leuke dansvoorstelling. Tijdens de voorstelling lopen er voortdurend mensen de zaal uit, maar wij maken onze 40 minuten vol. Het is triest om te zien hoe weinig applaus de dansers krijgen. Zonder het te weten hebben de dansers wel hun live debuut op Facebook gemaakt. De techniek staat voor niets. Met een mifi en een vpn en een mobiele telefoon kan je gewoon iedereen mee laten kijken met een dansshow.

Rond 16.30 uur gaan we weer richting bushalte. Bij de bushalte staan echter al een hele lange rij. Maar als de bus er aankomt weet Y-A ons heel handig in de bus te krijgen. We hebben zelfs nog een zitplaats. Jan en Y-A boven en ikzelf beneden. Het is goed dat Jan en Y-A boven zitten. Als je beneden zit kan je nauwelijks iets van de route herkennen. Het grootste deel van de stad is een grote bouwput die wordt afgeschermd met een houten muur. Alle straten lijken dan ook op elkaar. Maar we stappen bij de goede halte weer uit. We komen zelfs weer langs onze bakkerij en natuurlijk kunnen we ook vandaag de soezen met vanillevla niet overslaan. Of het komt omdat wij ze zo lekker vinden, maar ze waren wel ineens duurder geworden. In plaats van 16 yuan moeten we ineens 24 yuan betalen.

Op de kamer doen we nog een was draaien. Het blijft met deze bovenlader wat gokken wat de goede stand is, maar het wasgoed komt redelijk droog uit de wasmachine.

Voor het avondeten gaan we niet meer ver weg, maar eten aan het begin van het wandelgebied bij het leuke westerse restaurantje. Je kan er zelfs een Belgisch biertje bestellen. De muziek op de achtergrond varieert van Candy Dulfer, tot Leonard Cohen, George Michael en Chinese muziek. De sfeer in het restaurant is buitengewoon relaxed. De jongen die ons helpt spreekt te mooi Engels en heeft vast en zeker lange tijd in het buitenland gewoond.

Rond 21.00 uur zijn we terug op de kamer. We doen nog een tweede was, maar dan leidt de wasmachine zijn eigen leven en staan Jan en ik om 22.30 uur boven een wasbakje wasgoed uit te wringen. Voorlopig hebben we dan ook wel genoeg gewassen en doen we het gewoon met de kleren die nog schoon in de koffer zitten.

Hopelijk morgen weer een droge dag. We hebben nog wel wat dingen die we willen doen.

(Bron foto: Lisette ©)