Vandaag staat de wekker om 07.30 uur. Niet omdat we een reisdag hebben, maar omdat we om 09.30 uur door onze Chinese vriend J. worden opgehaald om in het tehuis in Hengshan op bezoek te gaan. Het was toch weer even allemaal spannend of het bezoek door kon gaan, maar na toezegging aan het adoptiebureau in Changsha dat we geen vragen zouden stellen over het dossier, dan mochten we langs komen voor een informeel bezoek.
Om 09.15 uur staat vriend J al voor de deur van het hotel en nog voor 10.00 uur komen we vol beladen met 2 rugzakken cadeau’s voor Jamison en Jason bij het tehuis aan. Later meer hierover.
Het is inderdaad een informeel bezoek. De sfeer is ontspannen. Er is nog maar 1 werkneemster werkzaam die Y-A daadwerkelijk in haar babytijd heeft gekend. Al het andere personeel is ergens anders werkzaam of met pensioen. De directeur zien we voor de 3e keer, maar ook hij is pas jaren nadat Y-A naar Nederland is verhuisd in het tehuis gekomen.
Op onze vraag of er veel kinderen terug komen, wordt bevestigd geantwoord. Zeker wel 4 of 5 kinderen dit jaar. Voor ons eerlijk gezegd toch wel een heel erg mager getal, zeker omdat er zeker meer dan 400, 500 kinderen uit dit tehuis in Europa of Amerika terecht zijn gekomen.
Wij waren er inmiddels voor de 5e keer.Inderdaad zijn we niets wijzer geworden van het verleden, maar het voelde goed om er weer terug te zijn en mochten we over 1 of 2 jaar weer terug naar China gaan, dan gaan we weer langs het tehuis.
Op de terugweg naar Nanyue bezorgen we nog even de post in Hengshan voor onze Belgische vrienden. De foto’s hiervan volgen privé.
Onze Chinese vriend moet gewoon ’s middags weer aan het werk, dus hij zet ons snel weer af in Nanyue. Wij eten een broodje bij de bakker. Ja het brood is lekker hier in Nanyue. Vervolgens lopen we nog een rondje over de markt.
De rest van de middag blijven we op de kamer. Even bijkomen van alle gebeurtenissen.
Voor het avondeten lopen we naar het vernieuwde Nanyue Telecom hotel, dat nu een hele andere naam heeft:”Junyazhouji hotel”. Het restaurant is prachtig geworden, maar er spreekt nog steeds niemand Engels in het hotel. Eten bestellen is lastig, zeker als je kip besteld. Had ik me niet op eerdere vakanties voorgenomen dat niet meer te doen. Want is het nou een stukje kip of een kip in stukjes
Y-A griezelt er van en ook wij worden niet graag door de kip aangekeken, maar het eten is er lekker en zeker niet duur. Donderdagavond komen onze Chinese vrienden misschien nog naar Nanyue om te eten. Wellicht met hun erbij dat de gerechten die op tafel komen nog beter zijn.
We zijn weer op tijd op de kamer, kijken nog wat televisie. We proberen wat van de Olympische Spelen te volgen en met de berichten op internet bij het AD of NU.nl lukt het wel redelijk om op de hoogte te blijven. Voor morgen nog helemaal geen plannen, we zien wel wanneer we wakker worden.
(Bron foto: Lisette ©)
