Na een nachtje apart slapen, ontmoeten we elkaar om 08.30 uur weer in de gang om te gaan ontbijten. Vanochtend een lekkere kop koffie en een boterham met een gebakken eitje. Na het ontbijt informeer ik hoe laat we naar onze drie persoonskamer kunnen. Tot mijn verbazing hoor ik dat we gewoon in onze kamers moeten blijven omdat er geen drie persoonskamer is. Als ik meld dat dit tegen de afspraak in is die we gisterenavond hebben gemaakt blijkt er ineens wel een drie persoonskamer beschikbaar te zijn en nog geen kwartier zitten we weer bij elkaar op de kamer.

Als uitje willen we vandaag naar het Zomerpaleis. Echter we blijken niet de enige die dit vandaag hadden bedacht. Het duurt meer dan een uur om er met de taxi te komen. Daarna nog een kwartier in de rij bij de kassa, maar dan zijn we binnen. Maar eigenlijk is het echt geen doen. Het Zomerpaleis is één grote mensenmassa. Bij toeval vinden we een erg afgelegen koffiezaakje. Er zit helemaal niemand en we komen echt even bij van de drukte. Daarna lopen we door naar Suzhoustreet. Rondom een klein meertje zijn allemaal kleine winkeltjes gemaakt en je loopt er erg dicht langs de waterkant.Het lijkt bijna op een attractie in Disneyland. In het meertje varen namelijk ook nog bootjes rond. In Suzhoustreet zit ook een restaurantje waar we eten voor de lunch. Het eten is er verrassend goed en alle bestelde gerechten gaan allemaal op.

Inmiddels is het al zo’n 15.00 uur en wel tijd om terug te gaan naar het hostel. Bij de uitgang lezen we dat er vandaag zo’n 58.000 mensen in het Zomerpaleis aanwezig zijn. Maar het zal me niet verbazen als het er nog veel meer waren.

Buiten het Zomerpaleis moeten we weer op zoek naar een taxi. Taxi nummer 1 heeft er geen zin in om ons weg te brengen, maar taxi 2 vindt het gelukkig geen probleem. Ook nu weer enorm druk op onze route en ook nu heeft de taxichauffeur een uur nodig om ons weer terug te brengen.

Op de kamer rusten we lekker even uit en kijken weer naar de Olympische spelen. We lopen volgens mij door het tijdsverschil met Brazilië zeker een dag achter, maar we krijgen alles wel minimaal 10 keer te zien.

Voor het avondeten gaan we weer naar de Pizzahut. We hebben pas laat de lunch gehad, dus echt heel veel trek hebben we nog niet. Maar een bordje spaghetti dat lusten we altijd wel.

Na het eten lopen we nog even naar de winkeltjes, waar Y-A nog wat zakgeld uitgeeft. Morgen onze laatste volle dag in China, dus het zakgeld moet wel opgemaakt worden.

Voor morgen hebben we nog geen echte plannen, behalve dan wat shoppen, koffie drinken bij de Starbucks, cadeautjes kopen voor het thuisfront en nieuwe schoenen voor Y-A. Met dit lijstje kunnen we vast wel de dag vullen,.

De laatste ochtend in Nanyue. We ontbijten weer op de kamer. Y-A en ik doen nog wat laatste boodschappen en verder is het wachten tot 12.30 uur op de taxi die het hotel voor ons heeft geregeld om naar het treinstation Hengshan West te brengen.

De taxichauffeur blijkt vermoedelijk een kennis van de eigenaar die in zijn middagpauze wat bij wilt verdienen. In een rap tempo worden we naar het station gereden. Bij het station is er nogal behoorlijk verwarring over de betaling van de rit. Volgens mij was afgesproken dat de rit die niet al te ver is, 14 Yuan zou zijn, maar de chauffeur heeft hier een hele andere beleving bij en rukt gemakshalve maar 40 Yuan uit mijn handen en rijdt wel heel erg snel weer weg bij het station. Maar ach 14 en 40 lijkt in het Engels wel erg veel op elkaar. We zullen er maar vanuit gaan dat ik het verkeerd begrepen heb.

In het treinstation moeten we nog een uurtje wachten.Maar de tijd gaat snel voorbij. Rond 14.00 uur mogen wij naar ons perron. De reis naar Beijing is zo’n 1800 kilometer en rond 21.45 zullen we in Beijing aankomen.

Okay, de trein doet er een kwartier langer over, maar om 22.00 uur staan we op het station van Beijing West. Er staan lange rijen bij de taxi, maar na een half uur kunnen we toch richting hostel, waar we onze vakantie vier weken geleden ook begonnen. Omdat we erg laat zullen arriveren heb ik het hostel gemaild dat ze onze kamer niet weg mogen geven. Uiteraard krijg ik een mail terug waarin ze toezeggen de kamer voor ons vrij te houden.  Maar helaas blijkt mijn email niet te hebben geholpen, want onze kamer is toch weggegeven. Als aanbod krijgen we de zes persoonskamer met stapelbedden zonder douche en toilet. Dat is niet echt wat we willen.voor de laatste 3 nachten van onze vakantie. Zeker niet omdat we een toezegging per email hebben dat de kamer voor ons vrij gehouden zou worden. Na enig aandringen dat er een andere oplossing moet komen, krijgen we twee kingsize kamers en morgenochtend kunnen we naar een drie persoonskamer.

Inmiddels is het al bijna middernacht. Aan de bar drinken we nog een drankje en nemen dan voor de nacht afscheid van elkaar. Jan mag alleen slapen en Y-A en ikzelf delen de andere kamer. De kingsize kamers zijn de duurste kamers van het hostel, al zou je dat qua inrichting niet zeggen. De kamers zijn lange tijd niet gebruikt en we moeten zeker nog een kwartier luchten en een bus deo leegspuiten voordat het enigszins aangenaam wordt in de kamer. De overige details besparen we je maar. Wat ontzettend jammer dat het hier de de laatste twee jaar zo hard achteruit is gegaan met onderhoud. Voor een volgende reis moeten we echt op zoek naar een ander hostel.