Ook vandaag geen wekker en eerst weer ontbijt op de kamer. Y-A had nog op haar wenslijst staan om te gaan zwemmen. Dit jaar hebben we geen enkel hotel geboekt met zwembad. Maar hier in Nanyue is een duur hotel dat een zwembad heeft. Het is zo’n 1,5 kilometer lopen bij ons hotel vandaan. Helaas wil geen enkele taxi er ons naar toe brengen, dus lopen we al puffend in goede hoop richting het hotel. Als we aan het eind van de straat aankomen blijkt het hotel ineens een andere naam te hebben gekregen. Dat zorgt vooral bij ons voor verwarring, want zijn we nu wel of niet bij het goede hotel. De beveiliger herkent niet de plaatjes van het hotel dat we in Nederland hebben uitgeprint. De eigenaar van het tegenoverliggende hotel wil ons voor 20 yuan wel naar het goede hotel brengen. Kortom, even flink zweten. Lopen we verder of… Gelukkig hadden we onze “mifi” bij ons en een mobiele telefoon. Op de telefoon zoek in het hotel op en het blijkt dat we gewoon voor het goede hotel staan.

Het complex van het hotel is enorm. Er rijden zelfs golfwagentjes rond. Maar wij verblikken en verblozen niet en lopen gewoon het hotel naar binnen. We kijken op het bord waar het zwembad is. Bij de lift worden we zelfs geholpen om in het zwembad te komen. Jammer genoeg blijkt dat er ’s ochtends zwemles is en pas vanaf 14.00 uur vrij zwemmen. Tja en de tijd dat wij er zijn is 10.30 uur. Dat is wel erg lang om rond te blijven hangen. Maar voordat we teruggaan naar het hotel besluiten we eerst nog een kop koffie te drinken in de lobby bar. Dat bleek toch wat minder gebruikelijk dan we dachten. 4 dames zijn er nodig om ons uit te leggen dat er geen koffie is. Maar we kunnen wel Sprite bestellen. Echter de lobbybar heeft maar 2 glazen. Jan krijgt een blikje met een rietje om uit te drinken. Uiteraard wel met de verontschuldiging dat er geen glazen zijn.

Op de terugweg naar ons eigen hotel vinden we gauw een taxi en binnen een paar minuten zijn we weer terug op de kamer.

Voor de lunch gaan we terug naar hetzelfde fastfood restaurant waar we gisterenmiddag ook de lunch hebben gegeten. Maar blijkbaar als het eenmaal mis gaat op een dag, dan blijft het mis gaan. Ook hier weer problemen bij de bestelling. Eigenlijk willen we bijna hetzelfde als gisteren bestellen. Iedereen begint zich er mee te bemoeien en dat terwijl we gewoon 3 friet met kipnuggets en een hamburger willen eten. Op een gegeven moment knikt iedereen dat we kunnen bestellen wat we willen en we betalen vrijwel hetzelfde bedrag als gisterenmiddag.

Als het eten gebracht wordt, begrijpen we wel wat het probleem is Blijkbaar is er deze dag een aanbieding dat je alles dubbel krijgt: op ons dienblad, 6 zakjes patat, 4 zakjes kipnuggets, 2 hamburgers en 2 stokjes met kipfilet. Tja dat is wel een beetje veel voor ons drieën! Maar de zakjes friet zijn klein en lekker, dus dat gaat wel op.

Na de lunch gaan we naar de Nanyue tempel. Dit is één van de 5 heilige tempels in China. Uit het hele land komen Chinese mensen naar deze tempel om te bidden. 4 jaar geleden waren we hier voor het laatst. Het regende die dag enorm en ook vandaag zijn we nog maar een half uur binnen en het begint enorm hard te regenen en te onweren. We schuilen zeker een half uur in één van van de tempels. Toch genieten we nadat het droog is van alle mooie  dingen die we zien op dit tempelcomplex.

Eenmaal terug op de kamer begint het weer enorm hard te regenen en te onweren, maar wij zitten lekker droog. We kijken wat televisie tot dat het weer tijd is voor het avondeten.

We gaan deze keer naar een soort van noedels bar. Alleen jammer genoeg is het noedels gerecht al uitverkocht. Jan en ik nemen een gerecht met rijst, maar Y-A slaat het eten over. Zij kiest er voor om weer brood te kopen bij de bakker en op de kamer nog een laatste zakje “good noedels” te eten die we vanuit Nederland hebben meegenomen.

Vlakbij het hotel heeft Jan vanmiddag nog een hotel gevonden waar ze wel koffie verkopen. Voordat we terug gaan naar de kamer, gaan we hier de koffie uitproberen Er komt een ingenieus apparaat op tafel waarin water opgewarmd kan worden. Verder krijgen we een pak melk en een melkopklopper. Je begrijpt het zeker al, dat werd een duur kopje koffie. Twee kopjes voor 70 yuan. Maar wel een leuke ervaring. Morgenochtend toch maar weer gewoon koffie op de kamer.

Voor morgen hebben we nog geen programma. Zonder auto zijn we toch wel wat beperkter. Morgenavond komen onze vrienden uit Hengyang nog met ons eten en vrijdag dan reizen we in de middag met de trein (1800 kilometer) verder naar Beijing.

De komende dagen hebben we geen plannen gemaakt. Geen wekker vandaag. We worden dan ook pas na 08.00 uur wakker. In dit hotel kan je niet ontbijten en dineren. We hebben dan ook gisteren al brood gekocht. We ontbijten op de kamer. Op de televisie kijken we naar een tekenfilm van een vliegtuigje dat kan transformeren in een soort van poppetje. Het vliegtuig gaat de hele wereld over en maakt van alles mee. De eerste bestemming die het vliegtuigje aandoet is Nederland. We zien in de tekenfilm molens, tulpen en de kinderen worden zelfs een aantal Nederlandse woorden geleerd.

Na het ontbijt lopen we naar het grootste wierookvat van China. Zes jaar geleden heeft Jan daar twee slotjes opgehangen met onze initialen er in. Vier jaar geleden hingen de slotjes er nog en nu vandaag, na wat graafwerk tussen houten hangers, zijn onze slotjes er nog steeds.

Voor de lunch kiezen we vandaag fastfood. Frietjes en kipnuggets. Na het eten wandelen we nog wat langs de winkels. Y-A wil graag nieuwe sportschoenen, maar in haar maat zijn geen leuke sportschoenen te vinden.

Na het shoppen waag ik me aan een bezoek aan de kapper. Dat wordt weer een hele ervaring, zeker omdat niemand Engels spreekt en zelfs met woordenboek erbij.is het lastig uitleggen dat ik een kleurtje in mijn haar wil en dat het geknipt moet worden. Gelukkig helpt één van de klanten mij. Ik loop nu dus rond met een korte gekleurde coupe.

Voor het avondeten maken we een flinke avondwandeling. Helemaal aan de andere kant van de winkelstraat zit het “Ground Caffee”. HIer kwamen we 6 jaar geleden ook al en het blijkt er nog steeds te zitten. Ook hier spreekt niemand Engels. Y-A wil graag een sandwich zonder vlees en met kaas. Maar je kan het al raden. De sandwich heeft dikke plakken ham en geen kaas. Wij zelf hebben een bord spaghetti besteld en dat smaakt prima. Op de terugweg naar het hotel lopen we nog maar even langs de bakker voor Y-A zodat zij op de kamer ook nog wat lekkers te eten heeft.