Vandaag onze laatste dag in Nanyue. Na het ontbijt wandelen we nog een rondje langs alle winkels en de banken om geld te pinnen. Gelukkig aan het einde van de ochtend vinden we weer een automaat die Engels spreekt en geld geeft. Ook herontdekken we een supermarkt waar we voorgaande jaren de boodschappen deden.

Tussen de middag eten we toch maar weer fastfood: Gelukkig vandaag geen aanbiedingen, maar gewoon de bestelling die we plaatsen.

In de middag blijven we lekker koel op de kamer, Om 17.30 uur worden we door onze Chinese vrienden opgehaald om te dineren. Baby L van nog geen 2 maanden is er ook bij..

In China vindt er een ware babyboom plaats nu veel gezinnen een tweede baby mogen. Veel van die gezinnen waren al gewend om op vakantie te gaan en baby’s gaan deze zomer gewoon mee. Economisch zal het nieuwe beleid best gevolgen hebben. Vrouwen hebben namelijk 180 dagen zwangerschapsverlof en mannen 20 dagen.

Vriend J rijdt ons naar een stuwmeer. Een ander meer dan we de vorige bezoeken zijn geweest. Rondom het stuwmeer staan een heleboel restaurants met prachtig uitzicht over het water. Maar wij kiezen voor een kamer met airco in het restaurant. Eindelijk weer lekkere gerechten op tafel nu J weer voor ons besteld. Zelfs Y-A eet vanavond haar bordje leeg.

Ook worden we nog verwend met een mooi cadeau en zelfs aan onze Belgische vrienden is gedacht!

Rond 19.00 uur zijn we weer terug op de kamer. We halen bij de bakker nog even brood voor het ontbijt op de kamer. Ondertussen begint het in de lucht alweer onrustig te worden en we zijn nog maar net op tijd terug op de kamer voordat de regen weer losbarst.

Morgenochtend nog tijd genoeg om alles weer in te pakken. Om 12.30 uur gaan we morgen met de taxi naar het station Hengshan West en beginnen we om 14.20 uur aan onze langste treinreis van zo’n 1800 kilomter naar Beijing.We komen rond 21.45 uur in Beijing aan. Nu maar hopen dat het hostel nog niet onze kamer heeft weggegeven als we rond 23.00 arriveren.

(Bron foto: Lisette ©)

Als je boven op het vaandel klikt op foto’s en vervolgens op China 2016, kan je bij dag 25 en 26 nieuwe foto’s zien van onze reis in China.We verblijven deze week in Nanyue in de provincie Hunan.

(Bron: Chinese televisie, les over Nederland)

Ook vandaag geen wekker en eerst weer ontbijt op de kamer. Y-A had nog op haar wenslijst staan om te gaan zwemmen. Dit jaar hebben we geen enkel hotel geboekt met zwembad. Maar hier in Nanyue is een duur hotel dat een zwembad heeft. Het is zo’n 1,5 kilometer lopen bij ons hotel vandaan. Helaas wil geen enkele taxi er ons naar toe brengen, dus lopen we al puffend in goede hoop richting het hotel. Als we aan het eind van de straat aankomen blijkt het hotel ineens een andere naam te hebben gekregen. Dat zorgt vooral bij ons voor verwarring, want zijn we nu wel of niet bij het goede hotel. De beveiliger herkent niet de plaatjes van het hotel dat we in Nederland hebben uitgeprint. De eigenaar van het tegenoverliggende hotel wil ons voor 20 yuan wel naar het goede hotel brengen. Kortom, even flink zweten. Lopen we verder of… Gelukkig hadden we onze “mifi” bij ons en een mobiele telefoon. Op de telefoon zoek in het hotel op en het blijkt dat we gewoon voor het goede hotel staan.

Het complex van het hotel is enorm. Er rijden zelfs golfwagentjes rond. Maar wij verblikken en verblozen niet en lopen gewoon het hotel naar binnen. We kijken op het bord waar het zwembad is. Bij de lift worden we zelfs geholpen om in het zwembad te komen. Jammer genoeg blijkt dat er ’s ochtends zwemles is en pas vanaf 14.00 uur vrij zwemmen. Tja en de tijd dat wij er zijn is 10.30 uur. Dat is wel erg lang om rond te blijven hangen. Maar voordat we teruggaan naar het hotel besluiten we eerst nog een kop koffie te drinken in de lobby bar. Dat bleek toch wat minder gebruikelijk dan we dachten. 4 dames zijn er nodig om ons uit te leggen dat er geen koffie is. Maar we kunnen wel Sprite bestellen. Echter de lobbybar heeft maar 2 glazen. Jan krijgt een blikje met een rietje om uit te drinken. Uiteraard wel met de verontschuldiging dat er geen glazen zijn.

Op de terugweg naar ons eigen hotel vinden we gauw een taxi en binnen een paar minuten zijn we weer terug op de kamer.

Voor de lunch gaan we terug naar hetzelfde fastfood restaurant waar we gisterenmiddag ook de lunch hebben gegeten. Maar blijkbaar als het eenmaal mis gaat op een dag, dan blijft het mis gaan. Ook hier weer problemen bij de bestelling. Eigenlijk willen we bijna hetzelfde als gisteren bestellen. Iedereen begint zich er mee te bemoeien en dat terwijl we gewoon 3 friet met kipnuggets en een hamburger willen eten. Op een gegeven moment knikt iedereen dat we kunnen bestellen wat we willen en we betalen vrijwel hetzelfde bedrag als gisterenmiddag.

Als het eten gebracht wordt, begrijpen we wel wat het probleem is Blijkbaar is er deze dag een aanbieding dat je alles dubbel krijgt: op ons dienblad, 6 zakjes patat, 4 zakjes kipnuggets, 2 hamburgers en 2 stokjes met kipfilet. Tja dat is wel een beetje veel voor ons drieën! Maar de zakjes friet zijn klein en lekker, dus dat gaat wel op.

Na de lunch gaan we naar de Nanyue tempel. Dit is één van de 5 heilige tempels in China. Uit het hele land komen Chinese mensen naar deze tempel om te bidden. 4 jaar geleden waren we hier voor het laatst. Het regende die dag enorm en ook vandaag zijn we nog maar een half uur binnen en het begint enorm hard te regenen en te onweren. We schuilen zeker een half uur in één van van de tempels. Toch genieten we nadat het droog is van alle mooie  dingen die we zien op dit tempelcomplex.

Eenmaal terug op de kamer begint het weer enorm hard te regenen en te onweren, maar wij zitten lekker droog. We kijken wat televisie tot dat het weer tijd is voor het avondeten.

We gaan deze keer naar een soort van noedels bar. Alleen jammer genoeg is het noedels gerecht al uitverkocht. Jan en ik nemen een gerecht met rijst, maar Y-A slaat het eten over. Zij kiest er voor om weer brood te kopen bij de bakker en op de kamer nog een laatste zakje “good noedels” te eten die we vanuit Nederland hebben meegenomen.

Vlakbij het hotel heeft Jan vanmiddag nog een hotel gevonden waar ze wel koffie verkopen. Voordat we terug gaan naar de kamer, gaan we hier de koffie uitproberen Er komt een ingenieus apparaat op tafel waarin water opgewarmd kan worden. Verder krijgen we een pak melk en een melkopklopper. Je begrijpt het zeker al, dat werd een duur kopje koffie. Twee kopjes voor 70 yuan. Maar wel een leuke ervaring. Morgenochtend toch maar weer gewoon koffie op de kamer.

Voor morgen hebben we nog geen programma. Zonder auto zijn we toch wel wat beperkter. Morgenavond komen onze vrienden uit Hengyang nog met ons eten en vrijdag dan reizen we in de middag met de trein (1800 kilometer) verder naar Beijing.

De komende dagen hebben we geen plannen gemaakt. Geen wekker vandaag. We worden dan ook pas na 08.00 uur wakker. In dit hotel kan je niet ontbijten en dineren. We hebben dan ook gisteren al brood gekocht. We ontbijten op de kamer. Op de televisie kijken we naar een tekenfilm van een vliegtuigje dat kan transformeren in een soort van poppetje. Het vliegtuig gaat de hele wereld over en maakt van alles mee. De eerste bestemming die het vliegtuigje aandoet is Nederland. We zien in de tekenfilm molens, tulpen en de kinderen worden zelfs een aantal Nederlandse woorden geleerd.

Na het ontbijt lopen we naar het grootste wierookvat van China. Zes jaar geleden heeft Jan daar twee slotjes opgehangen met onze initialen er in. Vier jaar geleden hingen de slotjes er nog en nu vandaag, na wat graafwerk tussen houten hangers, zijn onze slotjes er nog steeds.

Voor de lunch kiezen we vandaag fastfood. Frietjes en kipnuggets. Na het eten wandelen we nog wat langs de winkels. Y-A wil graag nieuwe sportschoenen, maar in haar maat zijn geen leuke sportschoenen te vinden.

Na het shoppen waag ik me aan een bezoek aan de kapper. Dat wordt weer een hele ervaring, zeker omdat niemand Engels spreekt en zelfs met woordenboek erbij.is het lastig uitleggen dat ik een kleurtje in mijn haar wil en dat het geknipt moet worden. Gelukkig helpt één van de klanten mij. Ik loop nu dus rond met een korte gekleurde coupe.

Voor het avondeten maken we een flinke avondwandeling. Helemaal aan de andere kant van de winkelstraat zit het “Ground Caffee”. HIer kwamen we 6 jaar geleden ook al en het blijkt er nog steeds te zitten. Ook hier spreekt niemand Engels. Y-A wil graag een sandwich zonder vlees en met kaas. Maar je kan het al raden. De sandwich heeft dikke plakken ham en geen kaas. Wij zelf hebben een bord spaghetti besteld en dat smaakt prima. Op de terugweg naar het hotel lopen we nog maar even langs de bakker voor Y-A zodat zij op de kamer ook nog wat lekkers te eten heeft.

Vandaag staat de wekker om 07.30 uur. Niet omdat we een reisdag hebben, maar omdat we om 09.30 uur door onze Chinese vriend J. worden opgehaald om in het tehuis in Hengshan op bezoek te gaan. Het was toch weer even allemaal spannend of het bezoek door kon gaan, maar na toezegging aan het adoptiebureau in Changsha dat we geen vragen zouden stellen over het dossier, dan mochten we langs komen voor een informeel bezoek.

Om 09.15 uur staat vriend J al voor de deur van het hotel en nog voor 10.00 uur komen we vol beladen met 2 rugzakken cadeau’s voor Jamison en Jason bij het tehuis aan. Later meer hierover.

Het is inderdaad een informeel bezoek. De sfeer is ontspannen. Er is nog maar 1 werkneemster werkzaam die Y-A daadwerkelijk in haar babytijd heeft gekend. Al het andere personeel is ergens anders werkzaam of met pensioen. De directeur zien we voor de 3e keer, maar ook hij is pas jaren nadat Y-A naar Nederland is verhuisd in het tehuis gekomen.

Op onze vraag of er veel kinderen terug komen, wordt bevestigd geantwoord. Zeker wel 4 of 5 kinderen dit jaar. Voor ons eerlijk gezegd toch wel een heel erg mager getal, zeker omdat er zeker meer dan 400, 500 kinderen uit dit tehuis in Europa of Amerika terecht zijn gekomen.

Wij waren er inmiddels voor de 5e keer.Inderdaad zijn we niets wijzer geworden van het verleden, maar het voelde goed om er weer terug te zijn en mochten we over 1 of 2 jaar weer terug naar China gaan, dan gaan we weer langs het tehuis.

Op de terugweg naar Nanyue bezorgen we nog even de post in Hengshan voor onze Belgische vrienden. De foto’s  hiervan volgen privé.

Onze Chinese vriend moet gewoon ’s middags weer aan het werk, dus hij zet ons snel weer af in Nanyue. Wij eten een broodje bij de bakker. Ja het brood is lekker hier in Nanyue. Vervolgens lopen we nog een rondje over de markt.

De rest van de middag blijven we op de kamer. Even bijkomen van alle gebeurtenissen.

Voor het avondeten lopen we naar het vernieuwde Nanyue Telecom hotel, dat nu een hele andere naam heeft:”Junyazhouji hotel”.  Het restaurant is prachtig geworden, maar er spreekt nog steeds niemand Engels in het hotel. Eten bestellen is lastig, zeker als je kip besteld. Had ik me niet op eerdere vakanties voorgenomen dat niet meer te doen. Want is het nou een stukje kip of een kip in stukjes
Y-A griezelt er van en ook wij worden niet graag door de kip aangekeken, maar het eten is er lekker en zeker niet duur. Donderdagavond komen onze Chinese vrienden misschien nog naar Nanyue om te eten. Wellicht met hun erbij dat de gerechten die op tafel komen nog beter zijn.

We zijn weer op tijd op de kamer, kijken nog wat televisie. We proberen wat van de Olympische Spelen te volgen en met de berichten op internet bij het AD of NU.nl lukt het wel redelijk om op de hoogte te blijven. Voor morgen nog helemaal geen plannen, we zien wel wanneer we wakker worden.

(Bron foto: Lisette ©)

Als je boven op het vaandel klikt op foto’s en vervolgens op China 2016, kan je bij dag 22 en 23 en 24 nieuwe foto’s zien van onze reis in China.

(Bron foto’s: Lisette ©)

Ook vandaag weer een reisdag, maar als we aan het eind van de dag in Nanyue aankomen, dan blijven we daar voor vijf nachten. Maar vandaag eerst weer met de trein. Dit keer van Guilin naar Hengyang. Onverwachts blijkt dat we vandaag ook 1e klas reizen. De kaartjes zijn al lang geleden gekocht en ik had niet onthouden dat we vandaag ook zo luxe reizen. Met alle koffers en tassen bij ons is een beetje extra ruimte toch wel erg fijn.

De treinreis vandaag duurt zo’n 2.5 uur. In Hengyang Oost staat Chinese vriend J al op ons te wachten. Omdat het inmidels 13.30 uur is neemt hij ons voor de lunch mee naar de Pizzahut. Daar is het nogal druk en chaotisch, maar na een half uur hebben we toch allemaal wat gegeten.

Vervolgens rijden we langs zijn huis, waar we de overige familieleden weer terug zien, inclusief de nieuwe baby die inmiddels alweer 2 maanden is.

Rond 16.30 uur brengt J ons naar ons hotel in Nanyue. We verblijven dit jaar niet in het Nanyue Telecom hotel, maar in een ander hotel. Hengshan tehuisgenoot J en zijn ouders verbleven hier vorig jaar ook en waren erg tevreden. Bij binnenkomst in Nanyue blijkt dat het Nanyue Telecom hotel helemaal niet meer te bestaan. Er heeft een gigantische verbouwing plaats gevonden en het oogt nu als een erg duur hotel.

Ons nieuwe hotel in Nanyue is prima. De kamer is wel wat warm en is waarschijnlijk een tijdje niet gebruikt, maar we laten de airco flink zijn werk doen om het wat koeler te laten worden.

Nadat we geïnstalleerd zijn gaan we op zoek naar een restaurant. Eten in Nanyue is lastig, omdat Y-A niet echt van Chinees eten houdt. Maar ook de fastfood in Nanyue daar wordt je niet erg enthousiast van. Het wordt dus gewoon 5 dagen zoeken naar de plekken waar het eten het lekkerst is voor ons allemaal.

Na het eten gaan we nog even verder met shoppen voor Jamison en Jason. In een eigen berichtje zullen we foto’s plaatsen van alle boodschappen die we voor de jongens hebben gedaan.

We zijn redelijk op tijd weer op de kamer en gaan bijtijds slapen. Morgen om 09.30 uur worden we weer opgehaald door Chinese vriend J. om ons naar het tehuis te brengen. Ook al gaan we morgen voor de 5e keer naar het tehuis. Het blijft altijd spannend hoe we ontvangen zullen worden.